Eén ding is zeker als je Edmar Castaneda eenmaal hebt zien spelen: wie denkt dat de harp een lieflijk en sprookjesachtig instrument is, heeft het mis. Met zijn virtuoze spel geeft deze in New York wonende Colombiaan nog eens extra kracht en swing aan de op zichzelf al indrukwekkende Cubop City Big Band. Dat bleek wel afgelopen vrijdag in RASA, bij een geweldig optreden voor slechts een handjevol mensen.

Castaneda bespeelt zijn harp zoals flamencomuzikanten hun gitaar: met gevoel, pit en opperste concentratie. Dat levert felle, krachtige en ritmische muziek op, heel wat anders dan de vloeiende klanken die we normaal gesproken van dit instrument gewend zijn. De muziek van Castaneda vormt dan ook een perfecte combinatie met Lucas van Merwijks swingende Cubop City Big Band.

Componist
Maar het talent van de jonge muzikant reikt verder dan dat. Want Castaneda componeerde de meeste nummers die deze avond gespeeld worden zelf. En ook daarin laat hij een kwaliteit zien die zich gemakkelijk kan meten met andere internationale spelers in het genre van wereldmuziek en jazz, zoals saxofonist Courtney Pine. Castaneda schept een wereld van ritmes en klanken waar je als luisteraar helemaal in op kunt gaan. Sommige stukken duren bijna een kwartier.

Musica llanera
De nadruk ligt tijdens deze gehele Otro Mundo-tour van de bigband en Castaneda – die duurt tot 15 mei 2011 – op de zogeheten musica llanera. In deze volksmuziek uit de grensstreek van Colombia en Venezuela staat de Colombiaanse harp centraal. De musica llanera wordt door Castaneda vermengd met andere traditionele en eigentijdse ritmes en jazz-invloeden.

Battle
Naast Castaneda, blijkt ook de internationale bigband deze avond weer bol te staan van getalenteerde en perfect op elkaar ingespeelde muzikanten. Onder andere pianist Marc Bischoff en saxofonist Rolf Delfos maken grote indruk met hun solo’s. Daarnaast spelen zanger Alberto Caicedo en zangeres Yma America een belangrijke rol in het muzikale geheel. Zo houden zij een spannende traditionele ‘zangbattle’ en doet America een ingetogen en boeiend duet met Castanedas harp.

Ondanks de teleurstellende opkomst van zo’n zestig man, hebben alle muzikanten deze avond zichtbaar plezier in wat ze doen. En dat werkt aanstekelijk; het publiek klapt en juicht enthousiast en steeds meer mensen wagen zich op de dansvloer voor het podium. Castaneda’s ‘Colombian Dixie’ is dan ook een feestelijke en swingende uitsmijter, waarin Van Merwijk nog even lekker losgaat op zijn drumstel.

Retrocumbia
Voor wie nog niet genoeg gedanst heeft, is er daarna een optreden van de band Maguaré. Na de indrukwekkende muziek van de bigband en harpist is het even omschakelen naar deze Colombiaanse ‘retrocumbia’, maar uiteindelijk weet zangeres Paola Marquez er met het overgebleven publiek toch nog een intiem, gezellig en festivalachtig feestje van te maken. Zelfs Edmar Castaneda en enkele andere muzikanten wagen zich even op de vloer.

Toch was de omgekeerde volgorde van de optredens beter geweest, omdat aan de kracht en kwaliteit van het eerste concert gewoon niet valt te tippen. En dat is zonde voor de inspanningen van Maguaré, dat écht geen slechte band is en daarom ook de volle aandacht van het publiek verdient.

Voor de fotoreportage van deze avond klik hier.

Gepubliceerd op: 15-05-2011