Het niveau is hoog en de sfeer is goed tijdens de finale van de singer/songwriters op zaterdag 11 december in poptempel Paradiso. De gekozen winnaar van de Grote Prijs van Nederland, Nicole Bus, zorgt echter voor de nodige discussies bij het publiek. De grote vraag is of deze zangeres met volledige band wel thuishoort in de categorie singer/songwriter.

Het woord zegt het eigenlijk al, een singer/songwriter is iemand die zijn eigen songs zingt én schrijft, bij voorkeur zichzelf muzikaal begeleidend. Eigenheid en puurheid gaan in dit genre vaak hand in hand. Natuurlijk is niet iedere songwriter begaafd met instrumentaal talent. Het is daarom een moelijke te beantwoorden vraag hoeveel medemuzikanten een deelnemer mag meenemen op het podium.

Korte Historie
In 1983, tijdens de allereerste Grote Prijs van Nederland, was er nog maar één beker  te winnen. Halverwege de jaren 90 besloot het bestuur de eer te verdelen over vier categorieën:  Singer-songwriters, Alternative Rockbands, Hip Hop en Dance producers. Een goed idee, aangezien door de verscheidenheid van de vele genres de acts soms lastig met elkaar te vergelijken zijn.

Uiteindelijke winnares trapt af
Maar nu terug naar de finalisten van 2010. Grote winnaar van de dag is Nicole Bus. De jury geeft haar aan het eind van de dag de prijs voor de beste nieuwe singer/songwriter van Nederland.Eerder op de dag gaf Bus het startsein voor de Grote Prijs met haar lekkere soulstem. Zingen kan deze dame zeker, daar valt niets aan af toe doen. Wel zou ze een beetje mogen dimmen met de rock-grommetjes in haar stem, die ietwat gemaakt klinken. Ze laat zich omringen door een voltallige band bestaande uit gitaar, bas, drums en piano. Deze vullen de grote zaal moeiteloos met een vintage R&B sound.

Een klein half uur later is het de beurt aan de tweelingbroers Sander en Arnout Brinks uit Assen, beter bekend als Tangarine. Beiden zijn gewapend met een gitaar en ontroeren de menigte met hun harmonieuze zanglijnen. Het is alsof het  publiek wordt omgeven door een warme deken en wordt opgetild naar een hoger niveau. Behalve een wonderlijk serene uitstraling , zijn deze engelachtige mannen in het bezit van een snufje cynische humor. Een gouden combinatie!

Andere winnaars               
Jazzy Aischa is van een ander slag. Met haar zwoele ogen blikt ze brutaal het publiek in en zingt over ‘love’ en ‘citylights’. Als enige Amsterdamse deelnemer heeft ze een trouwe schare fans meegenomen. Zij wordt overigens zeer vakkundig begeleid door haar pianist Geronimo Latumeten, die naar huis mag met de prijs voor beste muzikant.
               
Dan mag Case Mayfield het podium betreden. Zijn gitaarspel is niet op zijn best deze middag, maar hij zet daar absoluut de sterkste performance tegenover. Helemaal in zijn uppie windt hij met gemak de hele menigte om zijn vinger. Op zijn nieuwe pronkstuk, een Gibson LG1 uit 1967, speelt hij zelfs een nummer geheel akoestisch, waarna je een spelt kunt horen vallen. Gelukkig stemt het publiek massaal op hem, zodat Case in ieder geval met de publieksprijs naar huis mag

Dromen en gospel              
Tamar Lewis is een sprookje met bijpassende stem. Er waait een zachte zomerbries tijdens haar optreden. Het is alsof zij met haar blijde verwachting –ze is zwanger- de toehoorders wil laten delen in haar geluk. Ook zij houdt het redelijk bescheiden qua begeleiding: een achtergrondzangeres en een gitarist. Verder pakt ze ook zelf haar gitaar een aantal keer op, wat haar bij de kritische toeschouwer wellicht een extra puntje oplevert.
               
De laatste in de rij is een vreemde eend in de bijt, althans in deze finale voor singer/songwriters. Enlery Mayfield komt namelijk het podium op met een hele gospelband, compleet met drie achtergrondzangeressen. In zijn genre mag hij er zeker wezen, de zang is van een goed niveau en de band speelt strak. De hele act is echter zo tot in de puntjes geregisseerd dat zelfs de ademhaling van de drie zangeressen gepaard gaat met een synchroon danspasje. Waarom deze bombastische show-off band in de finale staat tussen de singer/songwriters?           

Discussie
Ook op twitter wordt tijdens de finale hevig gediscussieerd over welk genre en aantal muzikanten nou gepast is. Duidelijk is dat de criteria van de Grote Prijs bijgesteld zijn sinds een aantal jaren. Een telefoontje met de organisatie geeft opheldering: “Waar het om draait is het talent en de persoonlijkheid van de songschrijver in kwestie, dat moet er duidelijk uitspringen. De band eromheen is dus bijzaak. Noemenswaardig om te melden is dat tijdens de voorrondes en de halve finale wel altijd geheel akoestisch moet wroden gespeeld. Omdat soul en gospel artiesten nu eenmaal niet in een ander Grote Prijs hokje passen, worden zij geplaatst in eerder genoemde categorie.” Voor Nicole Bus pakt dat goed uit. Gelukkig gunnen de artiesten elkaar onderling het allerbeste en hopelijk doen hun fans dat ook.

Al met al is de Grote Prijs een gezellige en muzikaal afwisselende middag. De bezoekers kunnen naar huis in de wetenschap dat Nederland weer interessant nieuw talent heeft voortgebracht. En daar mogen we best trots op zijn!

Gepubliceerd op: 21-12-2010