De debuutroman van Rachel Joyce, De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry, gaat over de reis van een nogal klungelige oude man. Harold Fry komt aanvankelijk over als een vreemde snuiter en zijn trip is eerder onmogelijk dan onwaarschijnlijk. Toch weet Joyce hier een geloofwaardig en inspirerend personage neer te zetten en houdt zij met haar vloeiende schrijfstijl en de voortdurende spanningsopbouw de aandacht van de lezer vast.

Op een ochtend ontvangt de gepensioneerde Harold Fry een brief uit Berwick van zijn vroegere collega en vriendin Queenie, die hij zo’n twintig jaar geleden uit het oog is verloren. Queenie heeft kanker en ligt op sterven. Fry schrijft een kort briefje en vertrekt naar de brievenbus om het te versturen. Al snel besluit hij in een impulsief moment om door te lopen naar het postkantoor, maar ook daar loopt hij voorbij. Bij een benzinestation vertelt het kassameisje dat haar tante ook kanker had, maar dat je ervan kunt genezen zolang je er maar in gelooft. Zo raakt Fry geïnspireerd voor zijn voetreis naar Queenie.

De onwaarschijnlijke reis
Aanvankelijk wijst niets erop dat de wereldvreemde Fry de 800 kilometer naar Berwick-upon-Tweed op zijn bootschoenen zal volbrengen. Langzaam maar zeker krijgt hij steeds meer vertrouwen in zijn reis en dat werkt aanstekelijk. Op een gegeven moment krijgt deze Britse Forrest Gump zelfs aandacht van de media en verschijnen er volgers en fans. De reis van Fry groeit uit tot een ware pelgrimage, maar steeds blijft de verlegen man liever op zichzelf.

Niet alleen de reis van Fry lijkt beter te verlopen, ook zijn personage krijgt meer diepgang. De oorzaak voor zijn schuchtere en teruggetrokken houding is afkomstig uit zijn moeilijke jeugd. Ook in zijn latere leven heeft Fry een aantal tragische gebeurtenissen meegemaakt. Toch weet hij telkens optimistisch te blijven en dat maakt hem zo aandoenlijk.

Climax
De reis van Fry bestaat uit een voortdurende spanningsopbouw en werkt toe naar een grote climax. De vraag blijft steeds of hij Queenie levend zal aantreffen en dat maakt dat je het boek het liefst in één ruk uitleest. Bovendien vinden er op persoonlijk vlak allerlei ontwikkelingen plaats. Zo verandert er veel in de relatie tussen Fry en zijn vrouw en komen we steeds meer te weten over de kromme relatie tussen Fry en zijn zoon.

Tot slot zorgt ook de schrijfstijl van Joyce ervoor dat het boek zijn vaart behoudt. Sommige fragmenten klinken ietwat kinderlijk, maar dat past bij de naïviteit van Fry:

‘[Queenie] was met name dol op perendrups, citroensnoepjes en drop. Soms was haar tong felrood of paars, maar daar had hij haar liever niet op gewezen. ‘Ik haalde een glas water voor haar en hoopte dat het daarmee was opgelost.’ ‘

Inspirerend debuut
De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry is een inspirerend debuut van Rachel Joyce. De altijd bescheiden Fry ontpopt zich in het boek langzaam tot een echte pelgrim. Joyce krijgt het voor elkaar dat niet alleen de volgers van Fry, maar ook de lezer voortdurend in spanning verkeert en hoopt dat Queenie blijft leven.

Gepubliceerd op: 27-07-2012