Met een vertrokken gezicht lees je het boek Schuld van de Zweedse misdaadschrijfster Karin Alvtegen in één ruk uit. Het boek uit 2003 is heruitgegeven door Uitgeverij De Geus vanwege haar vijfentwintigjarig bestaan. Schuld biedt een heerlijke ontsnapping aan een regenachtige dag, waar we er meer dan genoeg van hebben in de Hollandse zomer .

Alvtegen valt direct met de deur in huis. Al in de eerste scene laat ze een afgesneden teen bezorgen bij Olof Lundberg, directeur van een reclamebureau. Iemand terroriseert hem uit naam van zijn overleden vrouw. Hij roept de hulp in van de faillietverklaarde hekwerkenverkoper Peter Brolin, die zichzelf maar een mislukkeling vindt. In het boek maakt hij een psychologische verandering door waar hij een flinke prijs voor moet betalen.

Alles is mogelijk
In tegenstelling tot de gemiddelde thriller, kun je de afloop van Schuld echt niet voorspellen. Voor Alvtegen is alles mogelijk; ze zoekt de grenzen van perversie op en gaat er brutaal overheen. Dat zorgt ervoor dat je sommige pagina’s met opgetrokken knieën en een vies gezicht leest. De meeste tijd sla je de bladzijde echter in spanning om, gewoonweg omdat je niet kan stoppen met lezen. Alvtegen zorgt op het juiste moment voor de juist cliffhangers waardoor je het boek niet weg kunt leggen.

‘Misschien was hij plotseling bang geworden in het donker, maar hij wist bijna zeker dat het daar niet van kwam. Hij was niet alleen geweest in de garage.’

Persoonlijke ontwikkeling
De ontwikkeling die Peter Brolin doormaakt zit niet verstopt tussen de regels. Hij analyseert zijn eigen gedrag, blikt terug naar Vroeger en vooruit naar Later en beschrijft de veranderingen in zijn leven. Soms voelt dit een beetje sentimenteel aan, zeker omdat het in zo’n scherp contrast staat met de gestoorde gebeurtenissen in het boek. De vriendschap met Lundberg  is ook niet heel typerend voor een mannelijke band. Net voordat je je gaat afvragen of de heren wellicht homo zijn, trekt Alvtegen je weer terug in de gruwelijke werkelijkheid, waar de stalker huisvredebreuk noch moord schuwt om de twee mannen kapot te maken.

Bang voor een ongeluk
Schuld is voor een klein deel autobiografisch. Alvtegen schreef het boek net na de geboorte van haar tweede kind bij wijze van therapie voor zichzelf. Tijdens de zwangerschap verongelukte haar broer en de Zweedse schrijfster werd zó angstig dat ze, net als hoofdpersoon Peter, niet meer kon werken en het huis niet meer uit durfde. Later schreef ze hierover: “Het leven geeft geen garantie. Het enige dat we zeker weten is dat je nooit zeker weet wat je te wachten staat. Er kunnen zich calamiteiten voordoen, evenals kansen. Daarom is het belangrijk datgene te doen waarbij je een goed gevoel hebt.”

Dat Alvtegen nu als schrijfster doet waar ze een goed gevoel van krijgt, kunnen de lezers alleen maar toejuichen. Schuld is spannend en een tikkeltje gruwelijk, maar heeft ook een diepere laag over persoonlijke angsten en hoe daarmee om te gaan. Tijdens het lezen waan je je in een hele andere wereld, waardoor het boek erg geschikt is voor een druilerige Hollandse zomerdag.

Gepubliceerd op: 02-07-2012