De geprezen schrijver Markus Zusak van De Boekendief schreef jaren terug een bijzondere Young Adult serie over Cameron Wolfe, een typische underdog. Het laatste deel van deze serie, Als honden huilen, is nu verschenen in een Nederlandse vertaling. De poëtische en humoristische beschrijvingen van het alledaagse nemen je als lezer volledig in beslag.

Als honden huilen is het derde deel in de serie over Cameron Wolfe. Eerder verschenen De underdog (2003) en De vechter (2004) in een Nederlandse vertaling bij uitgeverij Sjaloom. Het is niet nodig om de eerste delen gelezen te hebben. Als honden huilen is namelijk een heel bijzonder verhaal op zich en bevat voldoende informatie over de onderlinge relaties tussen de personages.

Vechtende underdog
Cameron Wolfe is de jongste in een gezin met drie jongens en een meisje. Hij kijkt erg op tegen zijn oudere broers Rube en Steve, die overal goed in lijken te zijn. Cameron is de underdog van de familie. Hij heeft nog nooit een vriendinnetje gehad, zwerft maar wat rond in de stad en is eigenlijk nergens echt goed in.

Wanneer een meisje Cameron leuk blijkt te vinden, krijgt hij steeds meer zelfvertrouwen.  De verheven liefde die Cameron voor haar voelt zal niet alle lezers aanspreken, de vechtlust die door dit nieuw verwonnen zelfvertrouwen ontstaat daarentegen wel. Hierdoor wordt de scheve verhouding tussen de broers ook rechtgetrokken.

Broederliefde  
Met grappige zelfreflectie vertelt Cameron over zijn broers. Zij vinden hem eigenlijk een beetje een sukkel, maar de liefde van Cameron voor hen is groot. Zusak weet de lezer echt te raken wanneer de broers hun blijk van waardering geven. Bijvoorbeeld de manier waarop Cameron de reactie van Steve beschrijft wanneer Cameron er eindelijk in slaagt om een doelpunt te scoren:

‘Zijn blik was veranderd. Hij glunderde. Toen. Ik heb nog nooit een gezicht zien barsten als dat van hem. Van trots.’

Woorden
Elk hoofdstuk eindigt met woorden van Cameron, waarmee hij op metaforische wijze houvast geeft aan zijn belevingen. Het moment dat Cameron op het idee komt om zijn beleving op te schrijven is een goed voorbeeld van de poëtische manier waarop Zusak het alledaagse beschrijft:

‘Heel snel, heel plotseling, tuimelden er woorden door mijn hoofd. Ze vielen neer op de bodem van mijn gedachten en daar, op die plek, begon ik ze bijeen te rapen. Het waren fragmenten van waarheid, afkomstig uit mezelf. Zelf ‘s nachts, in bed, maakten ze me wakker. Ze plakten aan het plafond. Ze zetten zich vast in mijn geheugen.’

In deze verhalen geeft Zusak ook een verklaring voor de titel: de huilende hond symboliseert het hongerige verlangen van Cameron om iets te zijn in het leven. Als underdog Cameron fantaseert graag, omdat je in je fantasie tot alles in staat bent. De werkelijkheid wordt echter steeds beter, zelfs beter dan de fantasie, waardoor de ’echte’ momenten de lezer des te meer raken.

In beslag genomen
Als honden huilen is een boek dat je volledig in beslag neemt. De poëtische manier waarop Zusak de dagelijkse dingen beschrijft zorgen ervoor dat je op een nieuwe manier naar de dingen kijkt en ze intenser beleeft. Een waar wondertje.

Gepubliceerd op: 15-06-2012