In Oud was ik toen ik jong was staan jeugdherinneringen centraal. Een man, een vrouw en een echtpaar hebben allemaal een uniek verhaal. Ze blikken vanuit het heden terug op de jaren ’20, de oorlog en andere ingrijpende perioden uit de afgelopen eeuw. Steffie van den Oord interviewde deze bijzondere mensen en bracht hun belevenissen samen in haar nieuwste boek. Hieruit is een herkenbare roman vol inspiratie voortgekomen, een boek dat je niet snel los zal laten.

Drie onvergetelijke verhalen
Jos Wijnant, Hélène Kibitz, Martien en Cornelia van Prul hebben voor deze bundel hun levensverhalen aan Steffie van den Oord toevertrouwd. Zo is Jos in de Tweede Wereldoorlog gevlucht naar Nederland en heeft Hélène toentertijd in Parijs in een kamp gewerkt. De hoofdpersonen lijken op het eerste gezicht niet zoveel gemeen te hebben, maar het wordt langzaamaan duidelijk dat ze allemaal een sterk karakter bezitten. Het is inspirerend om te lezen hoeveel deze mensen hebben meegemaakt. Stuk voor stuk hebben ze geliefden verloren en moeilijke keuzes gemaakt, wat herkenbare thema’s voor veel lezers zullen zijn. De personages zijn hierdoor erg toegankelijk.

De herkenbare situaties zijn buitengewoon meeslepend geschreven. Steffie van den Oord heeft hun verhalen op persoonlijke en ontroerende wijze weergegeven. Ze hanteert een andere stijl en vocabulaire voor elke persoon en daardoor behoudt ieder verhaal zijn eigen karakter. Zo is het verhaal van Henk vooral beschrijvend:

“Gevallen is ze niet, zijn stad, ze staat er nog; het is alleen maar hier en daar dat er puin ligt, maar alles is anders geworden.”

Hélènes verhaal daarentegen is veel gevoelsmatiger opgeschreven,  waardoor de lezer vooral haar gevoelens over de gebeurtenissen meekrijgt.

“Ik zou toch weggaan op een dag? Die dag is vandaag. Ik ga weg maar kom terug, ooit: dát had ze moeten zeggen, dat schiet haar nu te binnen. Ik ga niet weg van jou maar van je vader.”

Twee kanten van het verhaal
Het draait in deze roman om de personen achter de grote geschiedenis. Ondanks de nadruk op het verleden, biedt dit boek meer dan een terugblik op moeilijke perioden uit hun jeugd. Hoofdstukken van de jonge Jos sluiten naadloos aan bij fragmenten uit zijn latere leven. Steffie van den Oord plaatst jong en oud naast elkaar en laat zien dat jaren geen afbreuk doen aan een sterk karakter. De geïnterviewden kunnen het nu nog navertellen, omdat ze altijd sterk gebleven zijn.

Oud was ik toen ik jong was weet de aandacht te grijpen en vast te houden. De persoonlijke benadering en herkenbare situaties zorgen ervoor dat de geschiedenis weer gaat leven. Van den Oord heeft een meeslepende bundel geschreven, die niet snel te vergeten is.

Gepubliceerd op: 06-06-2012