De kleurrijke verzameling vertellingen in Musk geeft blijk van Jessica Durlachers veelzijdigheid in het schrijverschap. In de bundel zijn verhalen, novellen, autobiografische schetsen en een feuilleton opgenomen, die reeds eerder gepubliceerd zijn in de meest uiteenlopende tijdschriften en andere publicaties. Het feuilleton is een voorbeeld van een lichtvoetig verhaal, terwijl ze met de autobiografische schetsen wezenlijke thema’s knap met elkaar verbindt.

Lekkere vrouwenthrillers
De geredigeerde versie van het feuilleton Aangenomen werk dat eerder van 2007 tot 2009 in Nouveau stond, wemelt van heerlijke clichés. Hoofdfiguur Sylvia, veertig jaar en gescheiden, heeft een mooie modezaak in Amsterdam. Op een dag komt Martin haar zaak binnenwandelen. Een knappe, maar ook een heel foute man, met net iets te lang haar, net iets te stoer gekleed, die net iets te populair is in het sociale leven. Sylvia valt als een blok voor hem. Ze stemt in met zijn plan om haar modezaak uit te breiden met een horecagedeelte en Martin koopt het pand van haar huurbaas.

Aanvankelijk is Sylvia als een kind zo blij, later wordt ze steeds onzekerder. Martin komt te laat of verschijnt helemaal niet op afspraken, beantwoordt geen telefoonoproepen en staat even later met een verrassing of duur cadeautje weer bij haar op de stoep om zijn gedrag met een simpel smoesje weg te wuiven. Martin is een gemene duivel in een mooie verpakking en zoals het een clichéverhaal betaamt, kent Sylvia’s lot een benauwde afloop. Nadien neemt ze op haar beurt weer wraak op Martin. Hoe voorspelbaar het ook moge zijn; Durlacher kan op sommige stukken schrijven zodat de spanning er vanaf vliegt. Het feuilleton mag een regelrechte pageturner heten:

‘‘Geen dessert. Ik heb wel wat anders voor je…’ fluisterde ze. ‘Ga je mee?’
Maar het was nog niet goed.
‘Even op Jossi wachten. Ik moet nog even iets doen straks. Zie ik je later wel, oké?’ Hij deed alsof hij haar blik niet zag. Wat had hij in godsnaam nog te doen, zo laat?’

Sterke vrouwen
Wat veel verhalen gemeen hebben, is dat de vrouwelijke hoofdfiguren telkens te maken krijgen met overspelige mannen. Al die vrouwen laten het er echter niet bij zitten. Door verfijnde plots laat Durlacher het vrouwelijke hoofdpersonage gesterkt uit de bus komen. Iedere vrouw is op haar eigen wijze een zelfstandig persoon die creatieve ideeën heeft en allesbehalve onderdanig is aan mannen. Prettig leesvoer voor de zomer dus, en dat moet de uitgever ook bedacht hebben toen men de verhalen tussen een uitdagende, frisse voorjaarskaft klemde.

Autobiografisch
De bundel is niet gevuld met slechts vrouwenverhalen. Achterin staan nog enkele autobiografische schetsen. Hier toont Jessica Durlacher zich van een heel andere kant. De verhalen onthullen een gecompliceerde geschiedenis die bijeen gehouden wordt door wezenlijke thema’s. Die thema’s weet de schrijfster op nauwkeurige wijze met elkaar te verbinden. Het Jodendom, de Holocaust, de Tweede Wereldoorlog, dood en leven, geboorte en einde, alles zit dicht bijeengepakt en is vaak knap verweven met een doordachte symboliek. Op oprechte wijze onthult zij enkele familiegeschiedenissen.

Licht en zwaar
Musk bezit niet alleen een reeks lichte verhalen met vrouwenvertellingen die bruisen van energie, maar geeft ze de lezer ook inkijk in een persoonlijke familiegeschiedenis. Middels haar veelzijdige schrijverschap slaagt Durlacher erin om te switchen tussen lichte en wat zwaardere lezerskost en dat maakt haar kleurrijke bundel zo lezenswaardig.

Gepubliceerd op: 29-05-2012