Park is het debuut van Willem Claassen (1982). Hiervoor schreef Claassen korte verhalen in onder andere NRC Next en Passionate Magazine. Daarnaast heeft hij een blog: Modder en Lijm. Het verhaal dat Claassen in Park vertelt leest makkelijk weg, maar blijft inhoudelijk teveel aan de oppervlakte.

De spil van Park is Willem. Maar wie deze Willem nu precies is en wat hem drijft zal de lezer nooit weten. We leren hem kennen als hij net zijn relatie heeft beëindigd en illegaal in een stacaravan in een vakantiepark woont. Het huis op blokken huurt hij van een vriend die met zijn Thaise vrouw in Thailand zit. Willem brengt er zijn dagen door met hangend op de bank Park-tv kijken en lezen. Daarnaast is hij vooral bezig ervoor te zorgen dat de andere mensen op het park niet door hebben dat hij er illegaal woont.

Op zijn werk begint hij een wat ingewikkelde relatie met een stagiaire. De relatie moet geheim blijven voor collega’s, ze trekt hem aan en stoot hem af. Als ook deze relatie eindigt besluit Willem zijn vriend in Thailand op te zoeken. Wat dan het uiteindelijke keerpunt in zijn leven zou moeten zijn, wordt eigenlijk gewoon een vervolg van zijn leven thuis, maar dan in Azië. Wel is er een kleine openbaring op het moment dat hij verdwaalt in de Thaise stad Prachinburi:

‘Wat deed ik godverdomme in Thailand? Waarom was ik hier? Ik zat mijn tijd te verdoen, terwijl alles en iedereen gewoon verderging. Ik liep weg voor de dingen en dit was waar ik uit was gekomen, een plek waar niemand me ooit zou kunnen vinden.’

Alledaagsheid
Park is uit voordat je er erg in hebt. Claassen schrijft onmiskenbaar goed. Met heldere korte zinnen weet hij situaties treffend te beschrijven. Maar wat Claassen beschrijft is eigenlijk een heel alledaags leven, misschien zelfs nog wel saaier dan dat. Willem is een vriendelijke jongen, maar hij lijkt niet volwassen te willen worden en is vrij passief:

‘Je laat maar weinig van je horen sinds je hier weer in de buurt woont’ zei hij opeens. (..) ‘Het komt er vaak niet van.’ ‘Nee, je laat het er niet van komen.’

Geen ontwikkeling
De saaie dagen, de ongemakkelijke telefoontjes met zijn ex en de plagerige smsjes over en weer met zijn nieuwe liefde zijn heel herkenbaar. Maar doordat Willem zich tijdens het verhaal niet echt ontwikkelt blijft het verhaal van Park aan de oppervlakte hangen.

Als lezer verwacht, of hoop je eigenlijk dat er op enig moment iets gebeurt in al die landerigheid, maar het kabbelt voort. Op zich niets mis mee. Het is immers het leven van alledag. Maar in een roman zoeken de meeste mensen toch iets meer dan dat.

Gepubliceerd op: 28-04-2012