Caitlin Moran bewijst met een overdosis humor dat feminisme geen vies woord is. Nee, het staat niet voor zure, oude pruimen. Elke vrouw die iets te zeggen heeft over haar vrouw zijn is een feminist. In Vrouw zijn, hoe doe je dat? neemt Moran op basis van haar eigen ervaringen verschillende vrouwenzaken onder de loep en maakt van dit boek met haar hilarische stijl een must read voor elke vrouw.

“OMG, ik ben een vrouw”
De Britse Caitlin Moran (1975) publiceerde haar eerste roman op haar vijftiende. Op haar zestiende ging ze werken voor Melody Maker, toen ze zeventien was voor The Guardian. Een jaar later kreeg ze ook een eigen column in The Times.

Nu vertelt ze in Vrouw zijn, hoe doe je dat? direct en ontzettend eerlijk over wat haar irriteert, verbaast en wat zij adoreert aan het vrouw zijn. Dat doet ze aan de hand van haar eigen levensverhaal. Zo leren we haar bijvoorbeeld kennen als een te dik dertienjarig meisje dat zich te pletter schrikt wanneer ze ongesteld wordt. Moran vraagt zich af waarom vrouwen dat zo verstoppen, alsof het iets is waarvoor ze zich moeten schamen?

De harige zaak
Een van de andere zaken die Moran met haar scherpe pen onder de loep neemt is het onmogelijke schoonheidsideaal. Jonge, dunne modellen op gephotoshopte tijdschrift- en reclamefoto’s lachen ons altijd toe. Glad, strak en dun: dat is schoonheid. Met als gevolg dat zodra er een rimpeltje opkomt botox het wondermiddel is.

Moran verzet zich tegen dit onrealistische beeld en pleit voor een meer natuurlijke schoonheid. Zeker op het onthaarvlak. Waarom het bijhouden van de schaamstreek vooral zo’n gedoe is, verbaast en irriteert Moran enorm: “Waar sommigen het eufemisme ‘Brazilian’ gebruiken om deze toestand aan te duiden, zeg ik liever wat het werkelijk is: ‘een rampzalig veel onderhoud eisend, jeukend, koud-uitziend kinderkutje’.” Voor iets dat zo’n klein publiek heeft, besteden wij er volgens Moran veel te veel aandacht aan.

Lawaaierig?
Naast de lichamelijke aspecten van de vrouw komen in Vrouw zijn, hoe doe je dat? ook onderwerpen als porno, seksisme, het huwelijk en abortus aan bod. Tussen de verhalen door wordt duidelijk wat de rode draad is in Morans betoog: een vrouw heeft haar eigen mening en neemt haar eigen beslissingen. Elke vrouw is in de ogen van Moran een feminist. Daar heeft ze een test voor: “Steek je hand in je onderbroek. a – Heb je een vagina? en b – Wil je daar iets over te zeggen hebben? Als je beide vragen met ‘ja’ hebt beantwoord, mag ik je feliciteren! Je bent een feministe.”

Soms ratelt Moran maar door, is ze wat grof en is ze lawaaierig. Ze schreeuwt het letterlijk uit door hele zinnen in kapitalen te zetten en haar teksten zijn doorspekt met uitroeptekens, maar dit onderstreept alleen haar enthousiasme en versterkt haar sarcastische manier van vertellen. Tijdens het lezen zie je haar gewoon met haar ogen draaien of een gekke bek trekken en vaak lach je hardop met haar mee.

Vrouw zijn, hoe doe je dat? is een eerlijk, overtuigend en humoristisch pleidooi van een jonge feminist. Een aanrader voor elke vrouw.

Gepubliceerd op: 18-04-2012