Smeulende gevoelens fascinerend beschreven in Het grote vuur

Pavese en Garufi - Het grote vuur Recensie

mrt
23

Door:

Zoals de Italiaanse geliefden Cesare Pavese en Bianca Garufi meer dan zestig jaar geleden om en om een hoofdstuk schreven, zo vertaalden Evalien Rauws en Luc de Rooy de roman Het grote vuur. In krap honderd pagina’s maak je kennis met de beschadigde Silvia en de hopeloos naar liefde en bevestiging verlangende Giovanni. Hoewel de situatie minimaal wordt uitgelegd, krijg je het idee dat je van alles op de hoogte bent.

Het grote vuur is een bijzonder en prettig boek om te lezen, doordat de schrijvers erin zijn geslaagd om een intens drama in slechts honderd pagina’s uit de doeken te doen. De samenvatting op de achterflap is net zo kort en krachtig en dekt precies de lading: ‘Een man, een vrouw, onbeantwoorde liefde en een verzwegen verleden’. Pavese en Garufi maken er in het boek ook niet meer woorden vuil dan nodig, wat zorgt voor een interessante spanning.

Een liefdesboek
Het nawoord van de twee vertalers schetst kort en bondig het turbulente leven van Pavese, waardoor je deze roman beter weet te plaatsen. Cesare Pavese raakte na vele mislukte relaties tot over zijn oren verliefd op de uitgeverijsecretaresse Bianca Garufi. Zoals het echte dichters betaamt werd zij zijn muze. Ze kregen een relatie en hij vroeg haar zelfs ten huwelijk, maar ze nam het aanbod niet aan. Tijdens en na hun relatie werkten de twee aan Het grote vuur, waarin Silvia en Giovanni terugreizen naar het geboortedorp van Silvia, waar langzaam haar pijnlijke verleden voor de lezer en voor Giovanni duidelijk wordt.

’Ze zeiden niets. Opeens voelde ik een diepe wrok opkomen tegen Silvia, tegen iedereen, omdat ik begreep dat ik in het duister was gelaten, en dat ik haar zonder het te willen verraden had.’

De som der delen
Hoewel het nooit is bevestigd, zou je in Giovanni de wegkwijnende Pavese kunnen herkennen. Zijn omgang met vrouwen en hoe hij over ze denkt, zijn typische overeenkomsten tussen het personage en de schrijver.

De hoofdstukken waarin je door zijn ogen de situatie bekijkt worden afgewisseld met de gedachten van Silvia. De informatie die zij beiden geven zorgen ervoor dat de lezer een steeds completer beeld krijgt van de gebeurtenissen. Nog veel eerder dan bij Giovanni voel je de pijn dwars door je ziel snijden. Dat beide personages niet het hele verhaal hoeven te vertellen maakt het boek spannend en ook bijzonder om te lezen.

Zambra’s reis
Het boek wordt afgesloten met een essay van de Chileense schrijver Alejandro Zambra. Die reisde in 2008 af naar het geboortedorp van Pavese, Santo Stefano Belbo. Tijdens zijn verblijf in Noord-Italië becommentarieerd hij het werk van Pavese, wat de lezer meer inzicht geeft in het oeuvre en de interpretatie van dit werk. Of Pavese nu een introverte aansteller was of een genie, Het grote vuur is door vorm en inhoud een bijzonder boek en daardoor zeker het lezen waard.

Gepubliceerd op: 23-03-2012

Facebook reacties