Als in een krantenbericht wordt aangekondigd dat Christus zijn intrede zal doen in Brussel ondergaat de stad een metamorfose. Bloembakken verschijnen in de ramen, criminaliteit behoort tot het verleden en de menselijkheid keert terug in de straten. Tegen deze achtergrond weet Dimitri Verhulst je, door een zeer scherpe analyse, te raken en tovert hij menigmaal een lach op je gezicht.

Staties
De intrede van Christus in Brussel is ingedeeld in 14 hoofdstukken, staties genaamd. Dit is een verwijzing naar de 14 plekken waar werd stilgestaan tijdens de kruisweg van Christus. Van het moment van de veroordeling tot het moment dat Hij in zijn graf wordt gelegd. Wat verder opvalt, is dat het boek maar 173 pagina’s beslaat en heel ruim is opgezet. Toch voel je je als lezer totaal niet bekocht, omdat je van elke zin met volle teugen geniet.

“Eenmaal terug in de flakkering van de eigen haard, kropen deze individuen achter hun computerschermen, zich bedienend van schuilnamen om op allerhande blogs gif te spuien. Ze spuwden bevolkingsgroepen in de smoel, jongleerden met schuttingtaal , richten hun grofbekkerij desnoods met begeleidende bedreigingen naar mensen wier mening het gevolg is van het feit te hebben nagedacht.”

Een grote column
Bijna elke zin is een kunstwerk op zich en achter elkaar is het een grote column waarin Verhulst de hele maatschappij op de korrel neemt. Maar zeker niet op een vervelende of hooghartige manier. De intrede van Christus in Brussel leest als een boek wat in een pennenstreek is geschreven en het is doorspekt met een heerlijke cynische humor.

“Absoluut memorabel was het donkere jaar 1933, waarin de Heilige Maagd Maria zo vaak op de Belgische bodem is verschenen dat het stil moet zijn geweest in de Hemel.”

Nadat bekend wordt dat Christus in Brussel zijn intrede zal doen op 21 juli, de nationale feestdag van België, verandert de stad als een blad aan een boom. Zo gaat zijn buurman die “in het gunstigste geval even zijn kin omhoog had geduwd bij wijze van goedendag” ineens tegen de hoofdpersoon praten. Hij nodigt hem zelfs uit op een diner om te bekennen dat hij zijn ex heeft vermoord en zo in het reine te komen. Ook in de straten is de komst van Hem goed te merken en toont de stad een menselijker gelaat naar de onderkant van de maatschappij.

Doordat Verhulst een kritische blik op onze maatschappij koppelt aan een stad die zich van zijn meest ideale kant laat zien wordt zijn boodschap alleen sterker. Met De intrede van Christus in Brussel zet Verhulst aan tot nadenken, maar heeft hij bovenal een boek geschreven wat mee zal dingen naar menig literaire prijs.

Gepubliceerd op: 11-11-2011