2011 is het jaar van Annie M.G. Schmidt. Op 20  mei is het immers 100 jaar geleden dat de geroemde schrijfster werd geboren. Uitgeverij Querido viert dit met extra uitgaven, waaronder Alleen voor dames. Een grappig en vlot geschreven boekje, precies zoals we Schmidt kennen.

Alleen voor dames is een verzameling van prozateksten, liedjes en gedichten die al eerder in andere bundels gepubliceerd werden. En zoals de titel doet vermoeden, staat de vrouw op iedere bladzijde centraal. Dit levert niet alleen veel herkenbare momenten op; Schmidt bevestigt hiermee ook dat zij meer dan een uitstekende kinderboekenschrijfster was.

Het doen en laten van de vrouw
Schmidt drijft in Alleen voor dames regelmatig de spot met het vrouwelijke doen en laten. Maar wel op een hele leuke manier, waardoor de vrouwelijke lezer het opgeroepen schaamtegevoel kan laten varen en er juist gelachen kan worden om het soms ietwat opmerkelijke gedrag van vrouwen. Zo gaat de schrijfster in op het eeuwige diëten en de vrouw haar obsessie met haar tas.

Bovendien stelt Schmidt kritische vragen die wellicht velen nog steeds denken, maar niet hardop stellen. Want hoe zit dat met vrouwen in films die op het laatste nippertje toch nog met hun beminde meereizen? Waar hebben zij hun tas?

Het verschil tussen man en vrouw
Schmidt legt op voortreffelijke wijze het verschil tussen man en vrouw uit. Dit doet zij onder meer aan de hand van zowel de mannelijke als vrouwelijke definitie van het vrouwenvraagstuk, die erg van elkaar blijken te verschillen. Maar de schrijfster benadrukt het benoemde verschil ook, door op te merken dat er talloze boeken over de vrouw, maar niet over de man, geschreven zijn. ‘Nou ja, eigenlijk is dat ook helemaal niet nodig. We weten het zo ook wel.’

De schrijfster zet ook een belangrijk misverstand recht. Want degenen die spreken over ‘De Vrouw’, zitten er helemaal naast. Dankzij een grote verscheidenheid aan vrouwen valt ‘De Vrouw’ helemaal niet te definiëren. ‘Voorlopig heb ik afgedaan met De Vrouw; ze is me werkelijk te vervelend. Vrouwen zijn veel boeiender.’

Alleen voor dames biedt naast herkenning ook bevestiging. Mits de lezer natuurlijk vrouwelijk van aard is. Want wanneer het gesprek met je Hogere Ik vreemde blikken van mannen oplevert, stelt Alleen voor dames je gerust: álle vrouwen hebben een Hogere Ik. En dat scheelt toch wel weer heel veel stress. Heel effectief dus, zo’n boekje alleen voor dames.

Gepubliceerd op: 09-03-2011