Halo van Alexandra Adornetto mist subtiliteit en gelaagdheid
Door: Rozemarijn Strubbe
Halo is het eerste deel van de Young Adult-reeks van Alexandra Adornetto waarin de jonge engel Bethany op aarde haar weg probeert te vinden. De schrijfstijl en het religieuze karakter maken het boek weinig toegankelijk, en de strijd tussen goed en kwaad is erg zwart-wit.
Drie engelen worden naar de aarde gestuurd om de mensen in het stadje Venus Crove weer op het rechte pad te helpen. Voor Bethany is het haar eerste missie op aarde, in tegenstelling tot haar broer Gabriel en zus Ivy, die een hoge rang in de hemel hebben. Bethany voelt een grote verwantschap met de mensen op aarde. Ze is gefascineerd door hun manier van leven en laat zich leiden door haar emoties.
Tegen de regels van de hemel in wordt ze verliefd en begint ze een relatie met de knappe schoolaanvoerder – Xander Woods. Alles lijkt goed te gaan tot er een nieuwe jongen op school komt – Jake Thorn. Als kwade tegenpool van de engelen zorgt hij voor verderf in het stadje. Met haar grootste wapen –de liefde– gaat Bethany de strijd met hem aan.
Religieuze euforie en zoetzappige liefde
Het verhaal gaat over engelen, dus een verwijzing naar de Hemel of God is te verwachten. Maar Adornetto spreekt wel erg euforisch over het Koninkrijk en er ligt een grote nadruk op de missie van de engelen. Hierdoor krijg je als lezer het gevoel dat de schrijfster je wil overhalen tot het geloof.
Het vriendje van Bethany is het ultieme voorbeeld van een goed mens: hij is gelovig, heeft respect voor zijn ouders, doet aan vrijwilligerswerk en is zorgzaam voor zijn vriendin. De relatie tussen Bethany en Xander is vreselijk zoetsappig, en daardoor niet erg spannend. Het boek wordt interessanter wanneer Bethany begint te twijfelen aan haar lotsbestemming en er kwade tegenpolen in beeld komen.
Ontoegankelijke schrijfstijl
Vooral in het begin van Halo heeft Adornetto een ouwelijke schrijfstijl, die niet goed aansluit bij de YA-doelgroep. De schrijfster heeft een ongebruikelijke woordkeuze en beschrijft alles zeer gedetailleerd. Naarmate het verhaal vordert en Bethany steeds meer een mens lijkt te worden in plaats van een engel, wordt de schrijfstijl iets vlotter, alsof de schrijfster hierin een bewuste keuze heeft gemaakt.
Het concept dat engelen naar de aarde komen en dat er een relatie ontstaat met een mens kan heel spannend zijn. Halo mist echter de subtiliteit en gelaagdheid die deze relatie interessant zou maken. Ook de strijd tussen de goede en kwade krachten wordt door Adornetto te zwart-wit neergezet. Halo is door dit alles een weinig geslaagd eerste deel van een nieuwe reeks YA-boeken.
Gepubliceerd op: 21-02-2011








