Maak kennis met kunstenaar L-Tuziasm, oftewel enthousiaste Lars. In zijn vrije tijd werkt hij met jongeren en doet hij aan Krav Maga, een Israëlische vechtsport die “heftiger klinkt dan het is.” Maar het liefst van alles werkt L-Tuziasm in zijn eigen atelier waar hij abstracte stadsgezichten maakt. Hier exposeert hij ook regelmatig, alleen of met vrienden. Momenteel hangt zijn werk in de PoPuP Galerie in Utrecht en in april is het ook in Galerie Het Kunstbedrijf in Heemstede te bewonderen. CultuurBewust.nl sprak met L-Tuziasm over zijn werk en zijn leven als kunstenaar.

Je schildert stadsgezichten. Hoe ga je te werk?
“Ik begin met vierkantjes, dat zijn de stenen. Daar bouw ik vervolgens langzaam een stad mee. Voor mijn schilderijen gebruik ik voornamelijk acrylverf. Ik geef een schilderij nooit een titel die verwijst naar een bepaalde stad, want het gaat erom wat de kijker erin ziet.”

Dus je wilt graag dat er iets bij de beschouwer ontstaat?
“Ja, maar het is ook weer niet zo dat ik heel sterk een boodschap wil overbrengen. Ik maak geen kunst waarmee ik de wereld wil verbeteren of waarmee ik mensen iets op wil leggen. Ik vind het juist heel mooi als jij je fantasie de vrije loop laat.”

Hoe zou je jouw stijl omschrijven?
“Ik maak heel kleurrijk werk, erg vrolijk en speels. Je kunt ook wel zien dat het heel vrij is, heel expressief. Als iemand een heel mooi olieverfschilderij heeft gemaakt, bijvoorbeeld van jouw glas appelsap, dan zie je echt dat diegene heeft zitten denken en misschien wel uren aan een schaduw heeft gewerkt. Mijn werk heeft dat niet, daar zit een bepaalde snelheid en spontaniteit in.”

Je hebt geen kunstacademie gedaan maar je bent een autodidact in het schilderen. Is dat wel eens een probleem?
“Natuurlijk spreekt mijn werk niet iedereen aan. Soms vinden mensen dat het teveel aan de oppervlakte blijft hangen. Maar nogmaals: ik heb niet perse een dieperliggende gedachte of boodschap die ik over wil brengen. Dat is natuurlijk wel iets wat je op de kunstacademie mee krijgt. Nadenken over waarom je iets maakt, wat je idee erbij is, waarom je voor bepaald materiaal kiest. Je doet er een heleboel kennis op. Maar tegelijkertijd wordt daarmee een deel van de spontaniteit afgeleerd.”

Vind je het lastig om je als kunstenaar te profileren?
“Nee, eigenlijk niet. Ik probeer zelf de publiciteit op te zoeken en mijn werk op zoveel mogelijk plekken neer te zetten. Er staat bijvoorbeeld een door mij beschilderde paspop in een kapsalon in Utrecht. Binnenkort wordt een schilderij van mij geveild voor de Ubuntu Street Kids Foundation, een organisatie die theater maakt met straatkinderen in derde wereldlanden. Ik vind het een mooi goed doel. Net als de Elephant Parade, waarvoor ik een keer een levensgrote olifant heb beschilderd. Zij zamelen geld in voor een betere leefomgeving van Aziatische olifanten. Daar pasten mijn stadsgezichten goed bij: de beschildering van die olifant met mijn stenen illustreerde mooi hoe vol wij de wereld vol bouwen en steeds meer leefomgeving van de olifanten afnemen.”

Wat zou je in de toekomst nog willen bereiken?
“Het is de bedoeling dat ik kan blijven doen wat ik doe. Nu kan ik nog niet volledig van de kunst leven, maar hopelijk over een paar jaar wel. Ik vind in ieder geval dat je een droom moet hebben. Als je ergens heel erg naar uitkijkt, vind je het ook niet erg om hard te werken om dat doel te bereiken.”

Gepubliceerd op: 29-03-2012