Hij is pas 21 maar heeft nu al een eigen solotentoonstelling. Rietveldstudent Michan Mijsbergh tekent en schildert. Met zijn kunstwerken laat hij zien wat er in zijn hoofd omgaat. Het zijn expressieve schilderijen die zijn vervaardigd met verschillende materialen, van oliepastel tot schoenpoets. CultuurBewust.nl ging met Mijsbergh in gesprek over zijn expositie Eat Your Heart Out, tot en met 29 april te zien in de Go Gallery in Amsterdam.

De Go Gallery is niet geheel onbekend terrein voor Michan Mijsbergh. Als veertienjarig jongetje kwam hij er al graag met zijn moeder, een kunstenaar die er regelmatig exposeerde. Hij deed er veel inspiratie op en vertaalde dat naar zijn eigen schetsboek. Oscar van der Voorn en Farud Cambatta, de twee eigenaren van de Go Gallery, zagen in Mijsbergh al snel een veelbelovend kunstenaar. Toen hij vorig jaar aangaf wel klaar te zijn voor een eigen expositie twijfelden ze dan ook geen moment.

Hoe is Eat Your Heart Out tot stand gekomen?
“Ik heb eerst een concept gemaakt. Daar heb ik de richtlijnen van de tekeningen aan verbonden zodat het een geheel werd. Twee van de werken die er hangen had ik al, de rest heb ik speciaal voor de expositie gemaakt.”

Hoe kwam je bij dit thema?
“Mijn vriendin heeft een hartafwijking. Niet een grote, maar je leeft er wel mee. Dus op een gegeven moment ben ik harten voor haar gaan tekenen. Maar wel realistische harten, om te laten zien dat er een soort keerzijde zit aan de liefde die we voor elkaar voelen. Het is niet altijd een goed teken, een hart, omdat er ook een andere kant aan zit. Soms ben ik wel bang dat er iets met haar gebeurt.”

Je wilt de andere kant van de medaille laten zien?
“Ja, inderdaad. Ik vind negativiteit sowieso mooier dan positiviteit. Het is interessanter om vanuit het negatieve te werken omdat positieve dingen altijd al worden uitgelicht. Daar heb ik me op gefocust. De harten die ik teken stralen aan de ene kant iets positiefs uit, omdat ik heel veel van mijn vriendin houd. Maar tegelijkertijd is er toch dat andere, meer negatieve aspect dat zij altijd met zich meedraagt.”

De harten zijn dus een terugkerend thema in je werk. Maar ik zie bijvoorbeeld ook veel apen, kruisjes en sterren.
“Die apen waren een ingeving. Ik hoorde een keer dat niet mensen, maar apen de eerste levende wezens waren die de ruimte in werden geschoten. Dat vond ik zo boeiend! Het zegt iets over de rariteit van de mens dat we opeens apen de ruimte in gaan schieten. Een aap is echt een proefdier geworden. En hoe zou dat eruit hebben gezien, in zo’n ruimtepak? Fascinerend vind ik dat.

“Die kruisjes en sterren zijn eigenlijk fouten. Als ik aan het schilderen ben en ik zet een lijntje verkeerd, dan maak ik er een kruis of ster van en dan is het geen fout meer. Dat sluit ook weer aan op die twee kanten: een fout is negatief, maar als je het markeert is het geen fout meer en maak je er iets positiefs van.”

Niet alleen de eigenaren van de Go Gallery zien in Mijsbergh een veelbelovend talent. Volgens hen zijn er in Nederland en daarbuiten inmiddels heel wat verzamelaars van zijn werk. Zelf blijft Mijsbergh er redelijk nuchter onder.

Hoe ziet de toekomst eruit voor Michan Mijsbergh?
“Ik vind mezelf nog veel te jong om aan de toekomst te denken. Ik blijf altijd wel tekenen denk ik. Of ik ervan kan leven weet ik niet, maar daar moet je ook niet vanuit willen gaan. Eerst maar eens afstuderen en dan zie ik wel waar mijn schilderijen terecht komen.”

Gepubliceerd op: 26-03-2012