Jan Haerynck draait rondjes om de Luchtkunstenaar

september 15th, 2014

Een kijk achter de schermen van de grote namen. Het verlangen om de exposities te zien. Het drinken met kunstenaars en ruziën met burgermeesters. Haerynck schrijft over Jan Hoet, de grote curator van twaalf tentoonstellingen. Het is fascinerend om de hele geschiedenis te lezen, maar de vorm laat te wensen over.

Maniak

Kunstenaars en kennissen vertellen hoe Jan Hoet de wereld verovert en vernietigt. Jan Hoet heeft een neusje voor goede kunst en maakt sublieme voorstellingen, maar kan ook halverwege de avond strippen en een burgemeester of schooljuf in elkaar slaan. Ondanks deze beschrijvingen komen we niet dichterbij, we voelen niet met hem mee. Van het begin tot het einde krijgen we de indruk dat deze curator niet goed snik is. Bij het inrichten van zijn tentoonstellingen laat hij al zijn emoties toe, waardoor van alles mis kan gaan. Maar tegelijkertijd is hij onmetelijk briljant, wat driehonderd bladzijden lang wordt herhaald. Jan Hoet deed wat hij wilde, en kreeg daardoor zowel veel liefhebbers als vijanden, want niet iedereen houdt van bokswedstrijden en circusattracties in een museum.

Hoet against the world

Jan Hoet tegenover andere curators, de Europese kunst tegenover de Amerikaanse, het twijfelende tegenover het absolute en de schilderkunst tegenover het conceptuele: ‘het penseel, de verf, de schilder vind je nu op de rommelmarkt.’ En ook het museum tegenover de huiskamer is een interessant thema, maar dit alles wordt op zoveel manieren beschreven dat ze telkens hetzelfde bevestigen: Jan Hoet doet zoals hij doet. Hij is een geniale gek, en daarbij rookt hij heel veel sigaretten.

Schrappen

Het boek is geschikt voor de liefhebber die benieuwd is naar alle meningen over Jan Hoet. En uiteraard, het boek is geschreven voor en over hem, maar de gekozen vorm spreekt waarschijnlijk geen breder publiek aan. Wat met Jan Hoet’s tentoonstellingen wel is gelukt, is met dit boek niet gelukt. Het lijkt alsof we een versie lezen waarin men nog flink moet schrappen. De overbodige herhalingen ontkrachten de mythe.

Tags: , , , ,
Posted in Literatuur, Recensie | No Comments »

Dé kunsthoogtepunten van september 2014

september 15th, 2014

Welke tentoonstellingen en festivalexpo’s mag je echt niet missen de komende maand? Dit zijn de vijf beste producties volgens de redactie.

The image as burden, Marlene Dumas

Deze retrospectieve tentoonstelling is de eerste grote solotentoonstelling van Dumas in twintig jaar. Ruim tweehonderd van Dumas’ belangrijkste werken zijn bijeengebracht.
Van 06 september 2014 t/m 04 januari 2015 in het Stedelijk, Amsterdam. Prijs: €15,-

Mark Rothko

De intense kleurvelden van Mark Rothko kun je nu beleven in het Gemeentemuseum Den Haag. Voor Rothko stond de ervaring tussen toeschouwer en kunstwerk centraal.
Van 20 september 2014 t/m 01 maart 2015 in het Gemeentemuseum Den Haag. Prijs: €13.50

Unseen

Unseen, de photo fair with een festival flair, vindt alweer voor de derde keer plaats op het terrein van de Westergasfabriek in Amsterdam met deelnemers als Kahman Gallery en The Photographers’ Gallery.
Van 18 september 2014 t/m 21 september 2014 op het terrein van Westergasfabriek, Amsterdam. Prijs: €19,50

When Elephants come Marching in

Is de scheidslijn tussen de twee stromingen uit de jaren zestig, Psychedelia en het Conceptualisme, wel terecht? Staan ze niet dichterbij elkaar dan je zou denken?
Van 27 september t/m 11 januari in De Appel arts centre, Amsterdam. Prijs: €7,-

Trouw invites… Beirut

Bij Trouw Invites… Staat de samenwerking tussen diverse internationale instellingen centraal. In deze editie heeft kunstinstelling Beirut (Caïro) de leiding en Rayyane Tabet maakte speciaal voor trouw een nieuwe installatie.
Van 4 september t/m 28 september in Trouw, Amsterdam. Gratis tussen 17.30 en 22.00 uur

Tags: , , , , , , , ,
Posted in Kunst, Lijstje, Tip | No Comments »

Op Kamers in Maastricht

september 15th, 2014

Ga je wonen Op Kamers in Maastricht? Dit zijn onze aanraders!

Film: Euroscoop Maastricht

Voor de nieuwste (Hollywood) films moet je bij het zes zalen tellende Euroscoop
Maastricht zijn. Studenten krijgen een euro korting op het reguliere tarief van acht euro per ticket. Het voordeligste is echter om op dinsdag naar de film te gaan, dan betaalt iedereen hier slechts €5.

Film: Filmhuis Lumière

Filmhuis Lumière heeft een gezellig café en toont arthouse films,
klassiekers en documentaires in zes zalen. Naast de reguliere voorstellingen worden hier ook regelmatig speciale activiteiten zoals verschillende filmcursussen, thema avonden en lezingen georganiseerd. Studenten betalen €6,50, en op maandag- en woensdagmiddag kosten alle voorstellingen €6.

Kunst: Beeldentuin Maastricht

Na een wilde nacht in de kroeg is het goed vertoeven in Beeldentuin Maastricht. Omringd door het idyllische groen van Landgoed Heerdeberg, kun je op je gemak langs een reeks natuurstenen beelden slenteren. Aansluitend zijn er verschillende anti-kateropties: een stuk echte Limburgse vlaai of voor de diehards een koel glas Gulpener.

Kunst: Bonnefanten Museum

Een bezoekje aan het Bonnefanten Museum mag eveneens niet ontbreken. Van oud tot modern, van schilder- tot beeldhouwkunst, het museum heeft het allemaal. Tot en met 19 oktober is er bovendien de tentoonstelling Japanse Outsiders te zien. Hierin wordt kunst gemaakt door Japanse kunstenaars met een psychische aandoening getoond. Taboedoorbrekend, aangezien ´gekte´ in Japan nog altijd maatschappelijk ongewenst is.

Literatuur: Libris Dominicanen

Een hemselse boektempel in Maastricht? Vlakbij het Vrijthof in de Dominicanenkerk bevindt zich een bijzondere boekwinkel. Blader bij glas-in-lood licht je favoriete boek door en pak de kans ook nog een expositie in te lopen. Tot 12 oktober exposeert Ingrid Paulussen, maar het hele jaar door vind je hier lezingen en exposities.

Muziek: Muziekgieterij

De Muziekgieterij is het belangrijkste poppodium van Maastricht. Sinds 2013 is het relatief jonge poppodium gevestigd in de Timmerfabriek aan de Boschstraat. Er treden wekelijks lokale, nationale en internationale bands op en daarnaast kun je er repetitieruimtes en mix ruimtes huren. Op de planning staan optredens van onder andere Fink en Go Back to the Zoo. Verder organiseert de Muziekgieterij het festival Bruis…

Muziek: Bruis

Bruis is een gratis driedaags festival dat elk jaar wordt gehouden in het eerste weekend van september. Het is een openluchtfestival dat plaatsvindt op het sportterrein van de Tapijnkazerne. Er wordt zowel nationale als internationale popmuziek geprogrammeerd. De goede muziek, positieve sfeer en gezellige locatie zorgen voor een geweldig festival.

Theater: Theater aan het Vrijthof

Voor grote en kleine voorstellingen in verschillende genres moet je zijn bij Theater aan het Vrijthof. Hier zie je bijvoorbeeld de grote musicals die dit jaar rond toeren, maar ook popzangers en opera’s. Theater aan het Vrijthof hanteert een lastminuteregeling waarbij iedereen tot en met 30 jaar een kaartje kan kopen voor 10 euro.

Theater: Toneelgroep Maastricht

Bij de producties van Toneelgroep Maastricht zit je goed als je jong talent wil spotten. Ieder seizoen biedt het gezelschap jonge theatermakers namelijk de kans een project te realiseren. In oktober zie je Alice van Mariël Vaartjes. Dit stuk is gebaseerd op Alice in Wonderland van Lewis Carroll. Deze interactieve voorstelling is een theatrale wandeling door een verzorgingstehuis. Ook interessant is De broers Karamazov van Dostojevski, waarvan in oktober een bewerking wordt opgevoerd.

Theater: Posthuyspodium

Klein maar fijn is het Pesthuyspodium in de binnenstad van Maastricht. Hier spelen zowel amateurgezelschappen als professionele theatergroepen. Maar er is op het Pesthuyspodium meer te zien dan alleen theater; ook voor lezingen, film en muziek kan je hier terecht.

Theater: Musica Sacra Maastricht

Van 18 tot en met 21 september vindt in Maastricht het kunstenfestival Musica Sacra plaats. Dit is grotendeels een muziekfestival met zowel gregoriaanse als hedendaagse muziek, maar er is ook dans en theater te bekijken op verschillende locaties door Maastricht. Bezoek bijvoorbeeld Een schrijnend geval van de Toneelacademie.

Lees ook onze uitgaanstips voor Zwolle, Nijmegen, Amsterdam, ArnhemGroningen en Utrecht

Tags: , , , , , , , , , , ,
Posted in Film, Kunst, Lijstje, Literatuur, Muziek, Theater | No Comments »

Het Nationale Toneel eist het bestaansrecht van de kunstenaar op in Tasso

september 15th, 2014

“Geluk verheft de gelukkigen om niets.” De talentvolle kunstenaar Tasso krijgt van zijn rijke mecenas Alfonso de ruimte vrij van financiële zorgen zijn dichtwerk te schrijven. Maar wat geeft hem dat recht? In de uitvoering van Goethes toneelstuk Tasso laat het Nationale Toneel treffend de voortdurend aanwezige spanning tussen kunstenaar en zijn al dan niet paraat staande geldschieters zien.

Terwijl Alfonso (Bram Suijker) de champagne ontkurkt nadat Tasso (Joris Smit) hem zijn afgeronde epos heeft overhandigd, kroont Alfonso’s zus Leonore (Sallie Harmsen) hem met een lauwerkrans. “Laat me aarzelen, want ik weet niet hoe ik na dit uur nog verder leven moet,” roept Tasso vervolgens wanhopig uit. Zijn wens wordt meteen vervuld, wanneer zakenrelatie Antonio (Justus van Dillen) aan komt kloppen en Tasso’s talent en de waardering daarvoor fel bekritiseert.

Vrijheid versus harmonie

“De man streeft naar vrijheid; de vrouw streeft naar harmonie.” Leonore en haar vriendin Eleonore zien de bui al hangen. In een confrontatie valt Tasso Antonio aan met een nietpistool. Door de lange dialogen, die weliswaar met veel emotie worden uitgevoerd, verslapt de aandacht snel. Het fysieke spel zorgt ervoor dat de boog toch 140 minuten lang gespannen blijft.

Sterke vertaling Tom Kleijn

De levendige en toegankelijke vertaling van Goethe’s tekst door Tom Kleijn wordt met veel energie uitgevoerd door de vijfkoppige cast. Met name de tekstinterpretatie van titelrolvertolker Joris Smit sluit naadloos aan op de wat ijdele en hooghartige toon van Tasso. De zware passages worden van de nodige luchtigheid voorzien in de toetakeling van het decor, die de woonkamer van Alfonso representeert. Zo smijt Tasso in een woedeaanval het beeld van Ariosto neer en verwoest Antonio Tasso’s portret van Leonore.

Paradox siert Tasso

In Tasso toont Het Nationale Toneel dat het bestaansrecht van de soms koppige en achterdochtige kunstenaar moeilijk te verantwoorden is in een kunstschuwe maatschappij. Tegelijkertijd eisen de vijf acteurs met hun allerminst statische spel en vurige dialogen het recht op te handelen als kunstenaar. Die paradox siert Tasso.

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Posted in Recensie, Theater | No Comments »

Read My World schuwt wrange en confronterende teksten niet

september 15th, 2014

Fuck You Motherfuckas’ is één van de programma’s van het Read My World Festival in Amsterdam. Woorden worden met kracht uitgesproken. Je voelt de woede. Schrijvers en dichters die boos zijn om onrecht, kromme systemen en onmenselijkheid krijgen in de Tolhuistuin een podium. Deze tweede editie van het internationale literatuurfestival laat je wanen in de literaire wereld van de Caraïben. Verwacht geen odes aan bountystranden en palmbomen; de rauwe werkelijkheid wordt gepresenteerd.

Na een kleine tocht met de veerboot over het IJ kom je terecht in een bruisende tuin waar jong, oud, zwart en blank samenkomen en met een biertje in de hand luisteren. Schrijver en reizend journalist Chris Keulemans leidt in een grote witte tent in de Tolhuistuin gesprekken met schrijvers die ergens voor staan. Ruel Johnson, Christine Otten, Gideon Everduin (alias Gikkels) en Manon Uphoff dragen hun stukken voor, die zijn geschreven vanuit een razende woede.

Fold your fist

If you wish to know the full shape of your heart, fold your fist‘, citeert Ruel Johnson, verhalenschrijver en dichter uit Guyana. Iedereen weet hoe groot het hart van Gikkels is nadat hij met gebalde vuisten rapt over de oorlog in Syrië: ‘Papa is liever een strijder dan een dader […].’ De woorden bereiken, door zijn overtuigingskracht en zijn manier van spreken, niet alleen je hoofd. De trillingen die zijn stem veroorzaken doen wellicht meer met je dan de honderden beelden die NOS inmiddels heeft uitgezonden.

‘[…] het geluid van kogels door je straten, 600 dagen, je gaat me toch niet vertellen dat we als mensheid, verpest zijn.’ Gikkels stelde Syrië al aan de kaak voor de grote media ermee aan de haal gingen. ‘Maar je komt toch helemaal niet uit Syrië?’ was het verbaasde antwoord dat hij regelmatig te horen kreeg. Gikkels’ reactie hierop is: ‘Hebben we dan geen empathie voor elkaar? We zijn toch allemaal mensen?’.

(On)menselijkheid

Deze zoektocht naar menselijkheid zien we ook terug in de verhalen van Christine Otten. Ze neemt je mee in het liefdesverhaal over een Brabantse kapster en een Tunesische immigrant die, nadat zij zwanger is geworden, niet bij elkaar kunnen komen door de scheefheid van de Europese vreemdelingenpolitiek. De immigrant, die reist om zijn kind te kunnen zien opgroeien, wordt flink beperkt door instituties die ‘de veiligheid van het land’ moeten beschermen. De ontroerende roman Rafaël van Otten ligt nu in de winkels.

Deze gedichten, raps en verhalen doen meer dan de berichten die je dagelijks online of in de krant kunt vinden. Deze verhalen zoeken het menselijke, het persoonlijke en laten je voelen dat het beleid van instituten mensen echt raakt. Read My World toont terecht de urgentie van deze dichters en schrijvers, die met gebalde vuist je hart weten te raken.

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Posted in Beschouwing, Literatuur | No Comments »

Onderdompeling in absurdistische hilariteit met Club Silenzio in The Final Quest

september 15th, 2014

Een voorstelling waarin eenhoorns praten over parkeerautomaten, de hemelpoort beschermt is met vingerafdrukken en oogscans, en waarin de wezens in de hel zich vermaken met quizvragen. In The Final Quest neemt Club Silenzio je mee naar een andere wereld waarin een sprookjeswereld kruist met onze werkelijkheid.

Het is heerlijk tot huilens toe te schaterlachen bij The Final Quest. Met een strakke timing en droge absurdistische humor een genot om je onder te laten dompelen in, zoals Johny Sjamaan zegt, ‘The world of the forgotten words’.
Als toeschouwer moet je wel van interactief spel houden. Voor je het weet sta je met een acteur of medetoeschouwer te dansen. De korte afwisselende voorstellingen maken nieuwsgierig naar het overige gedeelte van de avond

Tekst: Gastredacteur Lysette Krijgsman
Fotografie: Marjolijn van Dijk

Tags: , , , , , , , , ,
Posted in Fotoreportage, Recensie, Theater | No Comments »

Win kaarten voor ICONS van Scapino Ballet Rotterdam

september 15th, 2014

Kunsticoon Andy Warhol, muziekiconen John Cale en Lou Reed en het turbulente leven van de legendarische zangeres Nico van The Velvet Underground. Scapino Ballet Rotterdam brengt een nieuwe spannende dansproductie uit, ICONS, geïnspireerd op iconen uit de kunst, muziek en film.

Ed Wubbe maakt een remake van de hitproductie ‘Nico’ over fotomodel en actrice Nico die via een rol in La Dolce Vita van Fellini terecht kwam in de scene van Andy Warhol. Ook twee jonge, en snel opkomende talenten, Itamar Serussi Sahar en Felix Landerer, laten zich inspireren door hun eigen iconen. Vanaf 26 september in het theater. > Meer info

In samenwerking met Scapino Ballet Rotterdam geeft CultuurBewust.nl 3×2 kaarten weg voor ICONS in de Rotterdams Schouwburg op 30 sept t/m 3 oktober of 2 t/m 6 december. Kans maken? Beantwoord dan vóór 30 september onderstaande prijsvraag!

Tags: , , , , , , , ,
Posted in Highlight, Prijsvraag website | No Comments »

« Older Entries |

Volg ons

Nieuwsbrief

Ja, ik ontvang graag tweewekelijks de tofste culturele uitgaanstips.