Dé kunsthoogtepunten van oktober 2014

oktober 1st, 2014

Welke tentoonstellingen en festivalexpo’s mag je echt niet missen de komende maand? Dit zijn de vijf beste producties volgens de redactie. 

Afforable Art Fair
De Affordable Art Fair is de kunstbeurs voor betaalbare hedendaagse kunst. Zowel doorgewinterde kunstkenners als beginnende kunstkopers kunnen hier terecht.
Van 30 oktober 2014 t/m 2 november 2014 in de Kromhouthal, Amsterdam. Prijs: €13,-

Paul Kooiker
Overzicht van twintig jaar Paul Kooiker, een beeldhouwer, installatiemaker en fotograaf met prikkelende beelden. Naast een overzicht op verzoek van het museum een nieuwe installatie.
Van 18 oktober 2014 t/m 11 januari 2014 in het Fotomuseum, Den Haag. Prijs: 8,-

Designing 007: Fifty years of Bond Style
The name is Bond, James Bond. Kunsthal Rotterdam laat zien wat er zich allemaal achter de schermen afspeelde bij de opnames van de bekende James Bond films. Meer dan 500 gadgets, rekwisieten, kostuums etc. tonen vijftig jaar filmgeschiedenis.
Van 12 oktober 2014 t/m 8 februari 2014 in Kunsthal Rotterdam. Prijs: €11,-

Sufficient Force, Minimal Art, conceptual art en land art
In Sufficient Force toont het museum werk van internationaal gerenommeerde Amerikaanse kunstenaars uit de museumcollectie. Daarbij staan de jaren zestig centraal; het roerige kunstklimaat voornamelijk in en rond New York. Er is werk te zien van Sol LeWitt, Donald Judd en Bruce Nauman. Van 11 oktober 2014 t/m 22 maart 2015 in het Kröller-Müller Museum in Otterloo. Prijs: €17,40

Dutch Design Week
De Dutch Design Week in Eindhoven is in de twaalf jaar dat het event bestaan uitgegroeid tot de grootste van Noord-Europa. In het evenement staan ontwerpers en technologie centraal.
Van 18 oktober 2014 t/m 26 oktober 2014 in diverse kunstinstellingen in Eindhoven (onder andere Philips Museum, Strijp-S). Prijs: €6,-

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Posted in Kunst, Lijstje | No Comments »

Een kunstzinnige tour door de stad tijdens de Nijmeegse Kunstnacht

oktober 1st, 2014

Een hand rust op de schouder van een ander. Zo schuifelt een rij mensen voort, zonder dat ze een hand voor ogen zien. In het kader van de vijfde editie van de Nijmeegse Kunstnacht vinden in het MuZIEum zowel een rondleiding als een kunstveiling plaats in het donker. Om de opening van het nieuwe culturele seizoen te vieren openen Nijmeegse culturele instellingen in de binnenstad ‘s avonds hun deuren. Daarnaast zijn op het Honigcomplex net buiten het centrum, speciale activiteiten geprogrammeerd. Een kennismaking met de Nijmeegse culturele keuken.

Kenmerkend voor de Nijmeegse Kunstnacht zijn de cross-overs: beeldende kunst, muziek, film, theater, literatuur en dans worden gecombineerd. ‘We willen bezoekers echt een belevenis bieden’, legt organisator Moni Siegfried uit. Een miniatuur Volkswagen-busje fungeert als taxi voor deze kunstzinnige tour door Nijmegen. CultuurBewust.nl bezoekt de activiteiten op het gebied van beeldende- en mediakunst.

Kunst in de buitenlucht

Op het grote marktplein voor Museum het Valkhof is een witte, metalen installatie geplaatst. Twee cabines maken deel uit van de kunstinstallatie en bieden het publiek plek om te zitten. Er klinken lage, langgerekte tonen uit de installatie, die het metaal doen trillen. ‘Ik zou hier een hele tijd kunnen zitten’, zucht een jonge vrouw die net een plekje bemachtigt. Het metaal van de cabine geleidt het geluid, waardoor de vrouw omgeven wordt door klanken.

Mediakunst en muziek

Ook op het Honigcomplex wordt kunst gecombineerd met geluid. Dit industriële terrein ligt net buiten het centrum, aan de Waal. Kunstenaars Florian Krepcik en Menah maken mediaprojecties. Tijdens het optreden van de band de Memphis Maniacs staat naast elk bandlid een scherm opgesteld. Op deze schermen worden animatiefiguren geprojecteerd die in een virtueel landschap meebewegen op het ritme van de muziek. Het publiek loopt op deze warme najaarsavond uit om dit optreden te bewonderen in de loods. De band speelt een mash-up van bekende songs, zoals als Ricky Martin’s Un, Dos, Tres en voegt daar een elektronische sound aan toe. De handen van het publiek gaan de lucht in en er wordt enthousiast meegeklapt.

Kunst en dans

Vanuit het optreden in de loods verspreidt het publiek zich over het terrein van het Honigcomplex, waar verschillende activiteiten plaatsvinden. Bezoekers staan in de rij om bij Galerie Bart een kijkje te nemen. Hier wordt een dans performance gegeven midden tussen de schilderijen en sculpturen. Op de muziek van de Lion King beweegt een groep jonge danseressen, het publiek staat in een omsloten kring om hen heen. Een paar bezoekers bekijken de schilderijen, maar de dansers stelen toch echt de show.

De verschillende locaties van de Nijmeegse Kunstnacht worden drukbezocht. Onder het genot van een drankje worden de bezoekers ondergedompeld in een kunstzinnig avontuur.

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Posted in Kunst, Reportage | No Comments »

Hoe is het nu met…. Ramsey Nasr, voormalig Dichter des Vaderlands

oktober 1st, 2014

Als Dichter des Vaderlands (2009 – 2013) wil Ramsey Nasr meer mensen, vooral jongeren, bij poëzie betrekken. Hij bedacht het project Dichter Draagt Voor waarbij poëzieclips de brug moesten slaan naar nieuwe lezers. Via crowdfundingplatform Voordekunst.nl vond hij 194 donateurs die de laatste financiële gaten in de begroting wisten te dichten. Ramsey Nasr vertelt over het idee, het geld en de hoop dat hij een zaadje heeft geplant.

Foto: Keke Keukelaar

Poëzie en jongeren, hoe breng je die dichterbij elkaar? Dat was de grote vraag waar Ramsey Nasr in zijn ambtstermijn als Dichter des Vaderlands een antwoord op zocht. Beeld bleek de sleutel en resulteerde in het project Dichter Draagt Voor. “Tijdens mijn dichterschap schreef ik een gedicht in zelfverzonnen straattaal Mi have een droom (Rotterdam 2059) en maakte hierbij een clip. Ik kreeg positieve reacties van docenten die vertelden dat zij het filmpje veel gebruikten als opstapje voor lessen poëzie.” Het filmpje vormde de kiem voor 21 verfilmingen van meesterwerken uit de Nederlandse poëzie die het project Dichter Draagt Voor behelst.

Draagvlak

Om het project te financieren heeft Ramsey heel lang met het idee geleurd. “Dat was soms best frustrerend. Veel mensen vonden het een mooi idee, maar erin investeren is een ander verhaal. Uiteindelijk gaf Daan Beeke van Stichting Lezen het juiste zetje door een paar duizend euro te investeren en daarna kwam ik in aanraking met crowdfundingplatform Voordekunst.nl.”

Een crowdfundingactie bleek een mooie manier om de financiering rond te krijgen. Maar om een project als dit tot een succes te maken moet je wel met een goed verhaal komen. De vraag waarom je zoveel geld nodig hebt moet je kunnen beantwoorden. Ramsey: “Mensen onderschatten de kosten van een draaidag. Alleen al de huur van een camera om extreem close te filmen, zoals bij het gedicht Eierkoken van Bilderdijk is gedaan, kost kapitalen. Daarnaast heb je een filmteam nodig die je een minimum loon wilt kunnen bieden.” Het zijn allemaal kosten die noodzakelijk zijn om goed beeld te maken. “En kwalitatief goed beeld is noodzakelijk als je mensen ontvankelijk wilt maken voor poëzie”, benadrukt Ramsey.

Uiteindelijk slaagde de actie voor 150%. Maar liefst 194 donateurs geloofden in het verhaal en hebben samen een bedrag van €11.310 geschonken. Ramsey: “Ik kreeg het gevoel dat mijn idee breed gedragen werd. Het feit dat mensen in je idee investeren geeft vertrouwen en een drive om door te gaan.”

Van woord naar beeld

De donaties van soms wildvreemden werkten opbeurend en droegen bij aan de verwezenlijking van het project. Een project waar naast het financiële aspect ook een groot creatief proces aan vooraf ging. Het was een weg waarbij veel keuzes gemaakt moesten worden. Want welke gedichten zijn geschikt en hoe vervat je ze in het juiste beeld? Ramsey: “Ik wilde van elk tijdsvak een gedicht. Een gedicht van de Vijftigers, maar ook één uit de 18e eeuw. Persoonlijke voorkeur speelde tevens een rol. Zo is W.G. van Focquenbroch één van mijn helden sinds de middelbare school. Maar niet alle gedichten lenen zich voor een verfilming. Ze moeten wel op het gehoor te begrijpen en te verbeelden zijn.”

Cameraman Remko Schnorr en de regisseur en broer Shariff Nasr hadden een groot aandeel bij het creëren van dit beeld.  Ramsey: “Ik had vaak een grondidee, maar Shariff en Remko hebben alles visueel bepaald en uitgewerkt. Zij zijn heel bepalend geweest. Het beeld moest daarbij geen beschrijving worden maar een nieuwe interpretatie bieden die de eigen interpretatie niet in de weg staat.”

Natte droom

Na vier jaar vechten om het project Dichter Draagt Voor van de grond te krijgen werd de website gelanceerd. Ook klopten de grote filmfestivals op zijn deur om de poëzieclips te mogen vertonen. Dit was één van de dingen waar Ramsey op had gehoopt bij aanvang van het project. Zijn aanvankelijke idee was om poëzie op de televisie te laten verschijnen tussen reclames door. Ramsey: “Dat was mijn natte droom. Tussen de Libresse en de wasmiddelen een sprekende kop die gedragen zegt: ‘Egidius ware bestu bleven, Mi lanct na di gheselle mijn.’ Je wordt hier direct aangesproken in een onverwachte omgeving. En ik geloof dat mensen vatbaar zijn voor poëzie op dit soort onbewaakte momenten.”

Zaaien

Reclamezendtijd heeft Dichter Draagt Voor na ruim 1,5 jaar nog niet gekregen. Inmiddels is het wel tijd om de crowdfundingactie af te sluiten. De poëzieclips verdwijnen daarmee niet. Zij blijven toegankelijk voor iedereen op elk moment. Of hiermee de poëzie dichter bij jongeren is gebracht blijft de vraag. Ramsey: “Je kunt dit niet beoordelen. Je kunt dit alleen nastreven en niet nameten. Ik en mijn broer wilden inspireren en ervoor zorgen dat dichters gelezen blijven worden. Je weet niet welk zaadje je plant, maar uiteindelijk hoop je dat het genoeg is voor later. Mijn natuurkundeleraar vroeg ooit aan mij: “Ramsey, wil jij echt schrijven? Dan moet je lezen, lezen, lezen.” Had hij kunnen vermoeden waar ik nu sta?”

Tags: , , , , , , , , , , ,
Posted in Interview, Literatuur, Tip | No Comments »

Plato Planet in de Oosterpoort profileert zich als heus festival

oktober 1st, 2014

Zondag 28 september draaide het allemaal om muziek in de Groningse Oosterpoort. Daar vond namelijk de zevende editie van het Plato Planet festival plaats, dat veelbelovende bands van Nederlandse bodem een podium biedt. Twintig acts kregen een halfuur om alles uit de kast te halen. Met een minimale toegangsprijs was de weg naar het muziekcentrum voor veel muziekliefhebbers niet moeilijk te vinden.

Dit jaar kent Plato Planet een bomvolle line-up, die mogelijk wordt gemaakt doordat er een derde podium is toegevoegd. Naast de kleine zaal en in de foyer vinden er namelijk ook optredens plaats in de kelderzaal van de Oosterpoort. Dit heeft als gevolg dat het publiek keuzes moet maken, aangezien er in de kelder en de foyer tegelijkertijd wordt geprogrammeerd. Plato Planet helpt het publiek echter een handje met kiezen, door twee bands met een heel ander karakter tegenover elkaar te zetten. De bredere programmering levert misschien juist nog wel meer publiek op dan voorgaande jaren.

Streektaal muziek en sixties R&B

Elke locatie heeft een eigen type muziek en zo ook een eigen soort publiek. In de foyer luisteren bezoekers bijvoorbeeld naar lokale bandjes die veelal zingen in de eigen taal. Harry Niehof en Bert Hadders zijn op-en-top Groninger muzikanten, die de wat oudere inwoners van de stad op hun wenken bedienen. Swinder, de Gronings-talige band van zanger en gitarist Bas Schröder, trekt jonger publiek. De groep zingt in streektaal, maar verpakt de nummers in populaire (folk)rock.

Voor wie niet zoveel heeft met streektaal muziek is de kelder een goede uitvalsbasis. Daar speelt onder andere de Tilburgse band Black Marble Selection een fijne set. De groep bestaat uit zes mannen die een voorliefde voor skateboarden en sixties R&B delen. De goede groove in hun muziek en het enorme speelplezier dat de band uitstraalt, zorgen er algauw voor dat het publiek lekker mee swingt. Het is dan ook jammer wanneer de show een halfuur later voorbij is, maar gelukkig kun je nog even napraten met de bandleden en een cd scoren bij de merchandise stand in de foyer.

Groot talent in kleine zaal

In de kleine zaal treden bands op die het al wat verder hebben geschopt en bijvoorbeeld 3FM Serious Talent zijn geweest. De opkomst is hier wat groter en meer gemengd, want er wordt niet gelijktijdig met een andere act geprogrammeerd. De opener van de middag is singer-songwriter Emil Landman, die met zijn twee bandleden kleine folk georiënteerde liedjes ten gehore brengt. Het blauworanje licht in de zaal geeft een mooie sfeer aan de nummers, die het publiek met luid geklap ontvangt. Wie enthousiast is geworden, kan na afloop van de show als één van de eerste het nieuwe album bemachtigen.

Festivalsfeer in de foyer

De foyer van de Oosterpoort is het festival hart met veel doorloop, maar je kunt er ook lekker zitten en even bijkomen van alle optredens. Met picknickbanken en tafels met rood-wit geblokte kleedjes wordt een typische festival sfeer neergezet. Verder is er een ijskraampje en een mini koffiebarretje. Plato Planet gaat mee in de duurzaamheid trend door op de foodmania hip, biologisch eten aan te bieden. Met een falafel in de hand kun je rustig de kraampjes van Plato afstruinen naar nieuwe cd’s.

Zo is er voor iedereen wel wat wils op deze muzikale zondag. Plato Planet laat met een derde podium, een bredere programmering en ook een uitbreiding van randactiviteiten op de zevende editie zien zich te profileren als een echt festival.

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,
Posted in Muziek, Reportage | No Comments »

Het Noord Nederlands Toneel rust te veel op lange monologen in De laatkomer

oktober 1st, 2014

“Ik steek de Styx over en neem mee…” Terwijl Désirés leven onder het juk van zijn dominante vrouw voortkabbelt, denkt hij na over die andere kant van de rivier en besluit hij voor de rest van zijn leven te doen alsof hij dement is. Met een monoloog van pak ‘m beet drie kwartier zet Hans Dagelet de toon in De laatkomer, naar de roman van Dimitri Verhulst. Hoewel zo’n lange monoloog qua vorm wellicht typerend is voor het leven van een bejaarde man als Désiré, doet die te weinig moeite de toeschouwer bij de les te houden.

De witte wand van het bejaardentehuis en de in een rolstoel zittende bewoner ervan maken het toneelbeeld er niet veel spannender op. Dagelets monoloog is bij vlagen vurig, maar door het gebrek aan prikkelende beeldelementen verslapt de aandacht snel. Er wordt meer interesse gewekt wanneer het tienkoppige ensemble later allemaal in een eigen wereld verkerend door het bejaardentehuis dwaalt, elk een andere melodie neuriënd of zingend. Het contrast met de monoloog van Dagelet is zo groot dat het toneelstuk onbedoeld in fragmenten uiteenvalt en dat enige samenhang ontbreekt.

Geveinsde dementie door Hans Dagelet

Désiré presenteert zich als een held die met het verloochenen van zijn eigen mentale bijzijn eindelijk van zijn chagrijnige vrouw af is. In hoeverre die geveinsde dementie gunstige gevolgen voor zijn verdere levensloop heeft, wordt echter niet duidelijk. Dagelet vertelt in zijn rol als Désiré dat het hem tegenzit dagelijks in zijn bed te ‘moeten’ schijten en de optimistische toon die zou moeten bijdragen aan de oproep van regisseuse Ola Malaafani om met de dag te leven blijft zo achterwege.

Gebrek aan levenslust in De laatkomer

De laatkomer kondigt aan het leven te vieren, maar veel meer reden voor feest dan de verjaardag van hoofdpersonage Désiré lijkt er niet te zijn in de bewerking van Dirkje Houtman. Op het acteerwerk is helemaal niets aan te merken, en toch mist het toneelstuk scherpte. Zo worden passages uit de roman van Verhulst vaak letterlijk geciteerd en zijn deze nauwelijks bewerkt voor op het toneel. Daardoor ontbreekt het in De laatkomer aan de hoop en levenslust die dit zware maatschappelijke thema in het theater wel degelijk nodig heeft.

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Posted in Recensie, Theater | No Comments »

Een vrolijke NFF VFX Sessie met Oscarwinnaar Erik-Jan de Boer over “zijn” tijger en Hollywood

oktober 1st, 2014

Dinsdag werd er bij het Nederlands Film Festival speciale aandacht besteed aan Visual Effects met de VFX Sessies. De afsluitende presentatie kwam van dè Nederlandse vertegenwoordiger van dit vak in Hollywood, Oscarwinnaar Erik-Jan de Boer.

De Boer is vooral bekend om “zijn” tijger in Ang Lee’s Life of Pi (2012) – de film waarvoor hij een Oscar voor de Visual Effects won. Wie echter een Hollywood ster compleet met rode loper outfit voor deze keynote verwachtte, kwam bedrogen uit. Gekleed in een geruite blouse, spijkerbroek en sneakers,  zag de senior animatie supervisor er net zo down-to-earth uit als zijn presentatie hem deed overkomen. Zo bewees ook de foto die aan het eind van de sessie op het projectiescherm verscheen. Het plaatje toonde een hond met een oranje voetbalshirt aan die naar een WK wedstrijd op televisie kijkt. ‘“Waar staat die Oscar nou?”, die vraag krijg ik vaak’, legt De Boer uit. Het kiekje geeft het antwoord: op een plankje naast de tv, gedecoreerd met een oranje vlaggetje. 

Viswater

Wat de meeste mensen niet zullen weten, is dat De Boer voor Life of Pi niet alleen de animatie tijger verzorgde, maar dat hij tijdens het filmen ook zèlf de tijger speelde. ‘Hier weer een voorbeeld van hoeveel lol ik had op de set,’ kondigt hij een illustrerend filmpje aan. Te zien is een man met een strak blauw ‘condoom’-pak aan, staande in een met dode visjes bezaaid roeibootje. Het is De Boer als “tijger”. Tot groot vermaak van het publiek, begint hij met zijn “klauwen” uit te halen naar de roeispaan waarmee hoofdrolspeler Suraj Sharma naar hem prikt. ‘Ik zat gewoon dagenlang op mijn knieën in viswater aan een stok te trekken’, vat hij droog samen.

Voor en na

Er zit een hoop werk tussen de live action takes op de set en het eindresultaat dat in de bioscoop te bewonderen is. Zo laat De Boer een set-filmpje van The Maze Runner (2014) zien, waarin twee blauwe pak-mannetjes in een studio achter een stel vluchtende kinderen aanrennen. Het komische gezicht ontlokt gegrinnik aan het publiek. ‘Toen ik daar stond dacht ik wel even: “mijn god, hoe zal dit ooit goedkomen?”’, grapt De Boer, terwijl hij een ander filmpje start. Opeens hebben de blauwe mannetjes plaatsgemaakt voor een schrikwekkend monster, en is de studio veranderd in een donker doolhof met torenhoge muren. Eventuele zorgen over het eindresultaat waren duidelijk ongegrond.

De weg naar deze indrukwekkende eindresultaten is helaas niet altijd even gemakkelijk. ‘Er is een hoop mis met deze industrie,’ vindt De Boer. Bijvoorbeeld wanneer een hele film opeens omgegooid moet worden naar aanleiding van ‘het commentaar van de zevenjarige dochter van de executive producer’, merkt hij sarcastisch op. Zijn passie voor het vak is echter nog niet gedoofd. Hij verkiest een goed resultaat nog altijd boven financiële winst. Hoe je dat volhoudt? ‘Ik heb vroeg geleerd dat het belangrijk is om lol te hebben.’ Als deze sessie enige indicatie is, gaat dat Erik-Jan de Boer nog steeds prima af.

Tags: , , , , , , , , , , , ,
Posted in Film, Reportage, Type | No Comments »

Dé filmhoogtepunten van oktober 2014

oktober 1st, 2014

Welke films en filmfestivals mag je echt niet missen de komende maand? Dit zijn de drie highlights uit de filmhoogtepunten van oktober volgens de redactie. 

Camera Japan

CAMERA JAPAN presenteert drieënveertig Japanse flms, aangevuld met lezingen, tentoonstellingen, live performances en Japanse lekkernijen. CAMERA JAPAN is van donderdag 2 tot en met zondag 5 oktober te vinden in LantarenVenster, Rotterdam. In Amsterdam vertoont het festival animeflms van maandag 6 tot en met donderdag 9 oktober in De Melkweg en een deel van het festivalprogramma van vrijdag 10 tot en met zondag 12 oktober in Kriterion.

Under the Skin

In Under the Skin zien we Scarlett Johansson zoals we haar nog nooit hebben gezien! Deze donkere en mysterieuze film is een visueel pareltje (mede door de mooie Scarlett Johansson) en weet je van begin tot eind te fascineren. Vanaf 16 oktober te zien in de bioscoop.

In jouw naam

In jouw naam vertelt het verhaal van een normaal, gelukkig stel dat volledig uit koers raakt als hun pasgeboren kind onverwacht overlijdt. Met acteer talenten als Barry Atsma en Lotte Verbeek, zal deze film je behoorlijk weten te raken. Vanaf 9 oktober te zien in de bioscoop.

 

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,
Posted in Film, Lijstje, Tip | No Comments »

« Older Entries |

Volg ons

Nieuwsbrief

Ja, ik ontvang graag tweewekelijks de tofste culturele uitgaanstips.