Dé theaterhoogtepunten in oktober 2014

oktober 2nd, 2014

Welke premières en festivals mag je echt niet missen de komende maand? Dit zijn de vijf beste producties volgens de redactie. 

Scapino Ballet – Icons (1 oktober t/m 19 december)
Icons is een remake van de dansproductie Icon/Nico van Ed Wubbe, geïnspireerd op het turbulente leven en de muziek van de legendarische zangeres Nico. Als fotomodel in de jaren zestig kwam zij in contact met kunstenaar Andy Warhol en werd uiteindelijk zangeres bij rockgroep The Velvet Underground. In 1997 werd de voorstelling een ware hype en deze remake belooft zeker niet minder indrukwekkend te worden.

Joop van den Ende Theaterproducties – Moeder Ik Wil Bij De Revue
(1 oktober t/m 31 januari)

Oer-Hollandse musical die de hoogtijdagen van de revue in de jaren vijftig doet herleven. Centraal in deze musical staat het echtpaar Hoogendorn (gespeeld door Simone Kleinsma en Jon van Eerd) die het publiek meezuigen in de ups-en-downs van het showbizz bestaan. Glitter en glamour straalt er vanaf en natuurlijk is er ook ruimte voor een lach en een traan.

Utrechtse Spelen – Phaedra (8 oktober t/m 13 december)
Phaedra (bewerkt door Hugo Claus) is het eerste stuk dat nieuw artistiek leider van de Utrechtse Spelen, Thibaud Delpeut, op de planken brengt. Het klassieke stuk – gebaseerd op de teksten van Seneca – neemt de toeschouwer mee in een wereld van verboden driften waarin de verboden liefde tussen een moeder en haar stiefkind centraal staat. 

Pilobolus Dancetheatre – Shadowland (28 oktober t/m 16 november)
Shadowland is een ware sensatie, overgevlogen uit Amerika. In het spel wordt zeer behendig gebruikt gemaakt van wit decor, waar de acteurs volop met schaduwen werken. Grappig feitje: aan de voorstelling werkte de schrijver van de kinderserie SpongeBob Squarepants mee.  

Rick Engelkes Producties – Huisvrouwenmonologen (2 oktober t/m 23 november)
De voorstelling geeft een humoristische kijk in het leven van drie vrouwen. Ze bespreken onderling elkaars leven en vragen zich ondertussen af of ‘de huisvrouw’ eigenlijk wel bestaat. Het stuk – geschreven door columniste Sylvia Witteman – werd al eerder met succes opgevoerd en maakt nu een comeback met een landelijke tournee.

Tags: , ,
Posted in Lijstje, Theater, Tip | No Comments »

Inspirerende show tijdens de HKU & NFF: Animatie en VFX Talent avond

oktober 2nd, 2014

Het Nederlands Film Festival biedt elk jaar een programma rondom vanalles wat met de Nederlandse film te maken heeft. Eén van de vele shows van dit jaar is HKU & NFF: Animatie en VFX Talent. In dit programma staan talentvolle oud-studenten van de Hoge school voor de Kunsten Utrecht centraal. Verschillende oud-studenten, waaronder Oscarwinnar Erik-Jan de Boer, spreken op inspirerende wijze over het onderwerp dat in de show centraal staat: 2D en 3D animatie. 

Vivienne van den Assem presenteert de show. Ze heet het publiek welkom en kondigt een korte film aan. Nadat de film is afgelopen blijkt dat de vrouw die we in de film op het scherm zagen dansen, in de zaal aanwezig was. De vrouw werd live opgenomen door een infra-rood camera. De beelden die dit opleverde, werden live op het scherm uitgezonden. Ook de muziek die te horen was, werd live door een band gespeeld. Deze bijzondere opening van de show werd mogelijk gemaakt door studenten die de studie Musician 3.0 volgen aan de HKU.

Verschillende vormen van animatie

Na de opening spreken verschillende oud-studenten die werkzaam zijn binnen de animatiebranche. Beelden van hun werk maken duidelijk waarover de sprekers vertellen. Van Oscarwinnaar Erik-Jan de Boer krijgen we een video te zien met voorbeelden van zijn werk. Hierin zitten onder andere stukjes van de films Life of Pi en Narnia. Aan deze en vele andere Hollywoodfilms heeft Erik-Jan meegewerkt op het gebied van animatie. Na vertoning van de video klinkt en luid applaus in de zaal. Iedereen is onder de indruk. Erik-Jan vult de vertoning van deze beelden aan met grappige anekdotes. Zo vertelt hij dat hij zelf als ‘tijger’ over de boot van Life of Pi heeft gekropen, zodat acteur Suraj Sharma kon bepalen waar hij moest kijken om de interactie met de tijger over te laten komen op het scherm.

Inspirerende interactie met het publiek

Tegen het einde van de show vraagt presentatrice Vivienne  of er vragen zijn vanuit het publiek. Er gaan een heleboel handen de lucht in. Een interessante vraag aan Erik-Jan de Boer is waar hij animatie over vijftig jaar ziet. Zijn ogen gaan glunderen en enthousiast vertelt hij dat hij hoopt dat we dan in een animatiewereld leven wanneer we naar de bioscoop gaan. En dat publiek dan gestuurd wordt in het kijken, doordat er daadwerkelijk dingen om hun heen gebeuren. Door de vele vragen bleek een grote interesse van het publiek in de inspirerende verhalen en ideeën van Erik-Jan de Boer. “Ik zit nog boordevol ideeën”, vertelt de Boer. De show wordt afgesloten met wederom een luid applaus van een geïnspireerd en tevreden publiek.

Tags: , , , , , , , , , , ,
Posted in Film, Reportage | No Comments »

Bachelicious feestje in Dordrecht

oktober 2nd, 2014

Toen de Grote Kerk van Dordrecht een Bachorgel op de kop tikte, ontstond er de geniale idee om een feestelijk festival te verzorgen. Tijdens een biënnale zou de Barokke meester Johann Sebastian Bach (1685 – 1750) tien dagen lang worden omarmt, onderzocht en gevierd. Zondag 28 september sloot het – alweer derde – Bachfestival af met een juweeltje van een optreden.

Het Nederlands Kamerkoor onder leiding van Reinbert de Leeuw veroverende ieders hart met een weergaloze interpretatie van Bachs motet Singet dem Herrn. De hemelse klanken van dit vocaal ensemble deed zelfs de ongelovige een ogenblik in hogere sferen verkeren.

I’ll be Bach

Het succes van het Bachfestival, dat ruim 1.300 bezoekers trok dit jaar, lijkt vooral samen te hangen met het uitgebreide, gevarieerde aanbod van concerten: van authentiek Bach-geluid tot rap- en jazzversies en een I’ll be Bach discoavondje.

Slenteren door het historische, pittoreske centrum van Dordrecht, met een goed concert in een oud kapelletje of sfeervol stadhuis, is zeker geen straf te noemen. Ook de uit linzen bestaande Bachtaart hapt prima weg op zo’n dagje.

Mooi grijs is niet lelijk

Het Bachfestival heeft ongetwijfeld hard geprobeerd om zowel jong als oud bij het evenement te betrekken. Hier valt echter nog wat te winnen, het blijft vooralsnog opvallend grijs in de zaal. Of dit met de (soms fikse) ticketprijzen of met een gebrek aan überhippe activiteiten te maken heeft, is niet helemaal duidelijk.

Mooi grijs is zeker niet lelijk, maar een frisse jonge wind fleurt de boel zo lekker op. Qua muziek is er al veel oud en nieuw gemixt, nu moet het publiek van het Bachfestival nog in de blender.

Eigenzinnig eclectisch

Het is namelijk een grote fabel dat klassieke muziek 65+ zou zijn. Bovendien heeft wetenschappelijk onderzoek aangetoond dat het enorm goede leermuziek is. Waarom zou je je dan beperken tot Lady Gaga en Rihanna? Er is nog zoveel meer te ontdekken voor het nieuwsgierige oor, dat openminded en eigenzinnig eclectisch is. Waarom dan niet beginnen met de wonderlijke én heel toegankelijke muziek van Bach? Hier kun je meteen beginnen met luisteren.

Tags: , , , , , , , , , , , , ,
Posted in Muziek, Recensie | No Comments »

Win dvd-pakketten en bioscoopkaarten voor Under the skin!

oktober 2nd, 2014

In Under the Skin speelt Scarlett Johansson de hoofdrol in deze nieuwe film van Jonathan Glazer. Scarlett Johansson is een buitenaards wezen dat op aarde leeft als de prachtige en fascinerende jonge vrouw Laura. In het Schotse landschap verleidt zij mannen om haar honger te stillen. Nadat Laura een man ontmoet met een zeldzame gezichtsaandoening raakt zij steeds meer bewust van haar menselijke lichaam en slaat de twijfel toe.

In samenwerking met A film geeft CultuurBewust.nl 5 Scarlett Johansson dvd-pakketten weg met Match Point en Lost in Translation én twee bioscoopkaarten voor Under the skin. Kans maken? Beantwoord dan vóór 17 oktober 2014 onderstaande prijsvraag!

Tags: , , , , , , , , ,
Posted in Highlight, Prijsvraag website | No Comments »

Thibaud Delpeut over Phaedra: “Een vrouw die verliefd wordt op haar stiefzoon, kan dat?”

oktober 2nd, 2014

Na de succesvolle voorstelling Crave, die Thibaud Delpeut afgelopen jaar als kersverse artistiek directeur van De Utrechtse Spelen maakte, is het tijd voor zijn eerste grote zaalvoorstelling met het gezelschap. Phaedra vertelt het verhaal over een getrouwde vrouw die verliefd wordt op haar stiefzoon, met alle gevolgen van dien. De tragedie gaat over angst, recht op vrijheid en over liefde die altijd zijn weg zal vinden. “Het hele menselijke spectrum komt aan bod,” aldus Delpeut.

Met zijn Phaedra blaast Thibaud Delpeut nieuw leven in de poëtische tekst van Hugo Claus uit 1980, die zijn versie weer baseerde op het stuk van Seneca uit de eerste eeuw. De tragedie kent een lange geschiedenis. “Een goede tragedie opvoeren is van belang om onderbuikgevoelens bespreekbaar te maken. Gelukkig is de manier van opvoeren sinds de Grieken drastisch veranderd, maar het principe blijft hetzelfde: met de metafoor van een toneelstuk kun je het publiek zelf laten ervaren wat er met een personage gebeurt.”

Ware emotie

“Ik heb gekozen voor Phaedra omdat deze tragedie kansen biedt om de échte emotie van mensen aan te spreken. Emotionaliteit wordt door de maatschappij in de uitverkoop gegooid. Er komt geen programma meer voorbij zonder dat de emoties van de betrokkenen breed wordt uitgemeten of zelfs in scène gezet. Zelfs Een Vandaag doet eraan mee. Het gaat helemaal niet meer om wat ons écht drijft en beangstigt. Phaedra gaat over het recht op vrijheid, hoeveel weerstand die soms ook oproept. Een vrouw die verliefd wordt op haar stiefzoon, kan dat? Of is het een versteend principe waar niet aan te tornen valt? Ik wil me dat samen met het publiek afvragen.”

Botsing tussen cultuur en natuur

Thibaud Delpeut zet in zijn enscenering de botsing tussen natuur en cultuur centraal. “Waar Phaedra chaos probeert te voorkomen door een moreel oordeel over haar eigen gevoelens uit te spreken, zoekt stiefzoon Hippolytus de chaos juist op door in de natuur te gaan leven. Hij hoopt hiermee rust te vinden, maar komt erachter dat de natuur – en dus de chaos – in zichzelf zit.”

In de oorspronkelijke tragedie is prins Hippolytus dol op jagen, in deze Phaedra is hij een kunstenaar die samen met twee mannen in zijn atelier beat poetry bedrijft en in zijn teksten spreekt over jagen en bossen. “Ik hoop dat het publiek begrijpt dat dat metaforisch is bedoeld. Het kan zijn dat er een splitsing ontstaat in het publiek tussen hen die het wel of niet begrijpen, maar dat is niet erg. Het is goed als er af en toe een discussie oplaait over wat de functie van theater is.”

Tijd en ruimte zijn vloeibaar

Delpeut’s Phaedra voelt aan als een koortsdroom doordat drie scènes door elkaar heen gemonteerd zijn en sommige passages extreem verstild zijn. “Door tijd en ruimte vloeibaar te maken hoop ik de obsessieve liefde van Phaedra voelbaar te maken bij het publiek. Dat moet net als Phaedra het gevoel krijgen alle grip op de realiteit te verliezen. Ook een semi-transparante spiegelwand op het toneel, waarvan je zelf kunt bepalen of je er doorheen kijkt of jezelf ziet, beïnvloedt die waarneming van de werkelijkheid.”

Wendell Jaspers

De rol van Phaedra is in de geschiedenis door honderden vrouwen vertolkt. Het is dus niet alleen een eer, maar vooral ook een uitdaging voor actrice Wendell Jaspers om invulling te geven aan deze vrouw. Thibaud Delpeut heeft er alle vertrouwen in. “Wendell is technisch ongelofelijk begaafd en speelt met een overgave die ik bij anderen niet vaak zie. In plaats van een rol te spelen, reageert ze scherp op iedere nieuwe situatie en voorkomt daardoor dat de psychologie van een karakter één ding wordt.”

Thibaud Delpeut’s grootste angst

Tragedies gaan vaak over het gebrek aan grip op de werkelijkheid. Of de touwtjes nu in handen zijn van Griekse Goden of de Nieuwe Goden, zoals Delpeut DNA ook wel noemt, je hebt je lot niet zelf in handen. “Mijn grootste angst is om gek te worden. Ik heb mensen in psychose van dichtbij meegemaakt en dat zou voor mij het einde zijn. Ik heb wel meer angsten. Twee jaar en twee maanden geleden werd mijn dochtertje geboren en vijf seconden nadat ze er was, werd mijn grootste angst geboren. Gelukkig is die angst er, want anders was er ook geen verantwoordelijkheidsgevoel. Maar met een teveel aan angst kun je je niet ontwikkelen, dat is het paradoxale eraan. Ook ben ik bang om een angstig mens te worden, haha. Gelukkig is er het theater. Theater maken is voor mij een zoektocht om gedurfder te worden en invulling te geven aan wie ik ben. Ik ben ook een deel Phaedra.”

Phaedra is van 8 oktober t/m 13 december te zien in de Nederlandse theaters.

Tags: , , , , , , , ,
Posted in Interview, Theater | No Comments »

Dé literatuurhoogtepunten van oktober 2014

oktober 2nd, 2014

Welke boeken en literaire evenementen mag je echt niet missen de komende maand? Dit zijn de literatuurhoogtepunten volgens de redactie. 

Geen Daden Maar Woorden
Zoals inmiddels gebruikelijk vult Geen Daden Maar Woorden weer een avond in de Rotterdamse schouwburg. In het programma staan de letteren centraal. Het belooft een afwisselende en spraakmakende editie te worden, met optredens van o.a. Hanna Bervoets, Joost de Vries, Herman Koch en Typhoon. Zaterdag 4 oktober, kaarten vanaf €16,50.

Hanna Bervoets - Efter
Hanna Bervoets komt met een nieuwe roman – na het succesvolle Alles wat er was wederom een verhaal met een sinister tintje. Efter speelt zich af in de nabije toekomst, waarin liefde als een behandelbare aandoening wordt gezien. Uitgeverij Atlas Contact, €19,99.

Ned Beauman - Glow
De derde roman van Beauman, die werd verkozen tot één van de grootste Britse schrijftalenten, gaat over een jongen wiens dagen 25 uur tellen. Hij gaat op zoek naar een drug die dit kan verhelpen. Uitgeverij Nieuw Amsterdam, €19,95.

Griet Op de Beeck - Kom hier dat ik u kus
De auteur van het lovend ontvangen debuut Vele hemels boven de zevende komt met een roman over het meisje Mona en haar weg naar volwassenheid. Kom hier dat ik u kus is het Boek van de Maand bij De Wereld Draait Door. Uitgeverij Prometheus, €19,95.

Ben Lerner - 22.04
Van de auteur van het bejubelde Vertrek van Station Atocha verschijnt 22.04, waarin schrijver en dichter Lerner vertelt over de kracht van verhalen, aan de hand van een plot dat om zijn eigen leven draait. Uitgeverij Atlas Contact, €19,99.

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,
Posted in Lijstje, Literatuur, Tip | No Comments »

Lezen en laten lezen: Perspectief

oktober 2nd, 2014

Ooit schreef ik een kort verhaal vanuit een hond. Halverwege zakte het verhaal volledig in elkaar, maar ik vond het heerlijk om te werken met het perspectief van deze Fiktor – een Yorkshire Terriër met een sterke doodswens.
Grootmeester in dierenperspectief is Anton Koolhaas. Wie zijn kolibries volgt in Weg met de vlinders krijgt vanzelf een hekel aan die onnozele vlinders. Voor wie Daar gaat Catrien heeft gelezen, zijn eendenkuikens nooit meer hetzelfde. Koolhaas’ dierenpersonages zijn zo geloofwaardig dat ik als lezer al gauw denk: ja, ja natuurlijk, zo praten kippen precies!

De mogelijkheden voor vertellers en perspectieven zijn eindeloos.
Wij van Elvis Peeters is grotendeels vanuit eerste persoon meervoud geschreven: er is een groep aan het woord in plaats van een persoon – en doordat wij automatisch betekent dat jij erin betrokken bent, ben je als lezer medeplichtig. Na de laatste bladzijde bleef ik ongelukkig en beschaamd achter.
De boekendief van Markus Zusak wordt verteld door De Dood. Zoiets kan, net als het God-perspectief, potsierlijk uitpakken. Af en toe balanceert het boek op het randje van clichématigheid of kukelt het daar overheen, toch blijft het me boeien. De verteller is zó betrokken bij het te vertellen verhaal, dat van boekendief Liesel Meminger, dat ik als lezer niet anders kan dan hierin meegaan.
Een andere uitdaging is het kindperspectief. Een kind, dat zo anders naar de wereld kijkt dan een volwassene, kan een interessante verteller opleveren. Maar ik raak snel verveeld bij een overschot aan briljant bedoelde bijdehante opmerkingen in een te jong perspectief. Een ‘begaafd’ kind aan het woord laten en er al dan niet een autistisch spectrum-etiket opplakken, om te verbloemen dat dit jongmens te slim praat voor zijn leeftijd, vind ik nogal flauw. En gemakzuchtig.*
Maar misschien was ik tijdens het schrijven van mijn hondverhaal ook gemakzuchtig: druk als ik was met het uitproberen van deze bijzondere stem, vergat ik dat er ook nog een verhaal verteld moest worden. Anton Koolhaas, van wie ik destijds nog niets had gelezen, wist als geen ander hoe belangrijk dit is: het gekozen perspectief moet bijdragen aan het verhaal, het moet een functie hebben.
In mijn achterhoofd hoor ik Fiktor zachtjes blaffen. Hij wil graag worden herschreven.

* Ja, ik heb het tegen jullie, Jonathan Safran Foer (Extreem luid en ongelooflijk dichtbij) en Mark Haddon (Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht), met jullie stomme lange titels.

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,
Posted in Column, Literatuur | No Comments »

« Older Entries |

Volg ons

Nieuwsbrief

Ja, ik ontvang graag tweewekelijks de tofste culturele uitgaanstips.