De zoetsappige dramafilm If I stay komt maar langzaam op gang

september 20th, 2014

Mia heeft het perfecte leven. Een liefdevol gezin, betrokken vrienden, een uitzonderlijk talent voor cellospelen en een vriendje dat zielsveel van haar houdt. Maar op een dag wordt haar beschermde wereldje verstoord door een vreselijk auto-ongeluk. Mia komt voor de keuze tussen leven en dood te staan. De dramafilm If I stay van regisseur R. J. Cutler komt maar langzaam op gang door de constante zoetsappige flashbacks.

Wanneer Mia na het ongeluk bij bewustzijn komt, ziet ze haar overleden moeder en zwaargewonde vader en broertje. Ook ziet ze zichzelf liggen. Ze zweeft tussen leven en dood en volgt haar lichaam naar het ziekenhuis waar ook haar vader en broertje heen gaan. De kans dat haar vader en broertje het gaan halen is klein. Mia’s geest kan kiezen tussen leven of dood.

Zwijmelen over de liefde

Maar hoe kies je tussen leven en dood? Als ze kiest voor leven zal ze nooit meer de stem van haar moeder horen. En als haar vader en broertje ook dood gaan heeft ze geen gezin meer om  verder in op te groeien. Maar als ze voor dood kiest, moet ze de liefde van haar leven Adam missen. Om deze keuze te maken denkt Mia steeds terug aan haar perfecte relatie met Adam. We krijgen deze gedachten als flashbacks in de film te zien. De flashbacks beelden uit hoe geweldig haar leven en haar relatie was. Zo zien we dat Mia’s moeder zich ziek meldt om met haar man en kinderen in de sneeuw te kunnen spelen. Doordat Cutler de kijker steeds opdringt om mee te voelen in Mia’s geweldige liefde, wordt het overdreven en komt het liefdesverhaal niet goed over.

Langdradig

Door de constante zoetsappige flashbacks zweeft de film steeds tussen het heden en verleden. Het conflict waarom de film draait, het kiezen tussen leven en dood, speelt zich af in het heden. Maar door de terugblikken stelt de regisseur de ontknoping ervan steeds uit. Dit zou een effect van spanning kunnen opleveren, maar doordat de film steeds langdradiger wordt, neemt de spanning juist af. Je vraagt je op een gegeven moment af wanneer ze de keuze eindelijk gaat maken.

Tags: , , , , , , ,
Posted in Film, Recensie | No Comments »

Verfrissende experimenten op Unseen 2014

september 19th, 2014

Dit weekend vindt de derde editie van de fotografiebeurs Unseen plaats op het Westergasterrein in Amsterdam. In de Unseen Niches is ruimte gereserveerd voor initiatieven die een platform bieden aan jong talent. Dit lijkt dé plek om verrast te worden door de experimenten van kersverse makers.

Helaas is wat er in de Niches getoond wordt niet het meest opwindende werk op de beurs. Onder de verhalende glamourfoto’s, natuurfoto’s in lichtbakken en de serie portretten zijn mooie beelden, maar je krijgt het gevoel dat je deze beelden eerder hebt gezien. Het werk van Jannemarein Renout (1969, Gerrit Rietveld Academie) is hier een welkome uitzondering. Zij heeft haar fototoestel laten liggen en is gaan experimenteren met het maken van afdrukken met behulp van een gesloopte scanner. Uit de scans zijn prachtige prints ontstaan met schematische composities die verstoord worden door onregelmatige korrels en vlekken.

Uniek

Buiten de Niches zijn meer kunstenaars die een experimentele of onderzoekende werkwijze hanteren. Een aantal kunstenaars verkent bijvoorbeeld de reproduceerbaarheid van fotografie door de functie en betekenis van de drager te onderzoeken. Zo photoshopt Ralph Baiker (1969, Mirko Mayer Gallery) uitsneden van zijn foto’s op gebruikte cadeauverpakkingen en facturen. Vanwege de associaties met consumptie die deze dragers oproepen, geeft Baiker de afgedrukte uitsneden een extra portie betekenis mee en verheft hij zijn fotografie tot unieke objecten.

Opfrisser

Het kunstenaarsduo Cornford & Cross (beide 1969) speelt in de expositie ‘AFTER THE IMAGE’ ook met het ‘unieke’; een serie landschapsfoto’s uit een commerciële database is ingelijst, waarvan vervolgens het glas is witgekalkt. Het gegeven dat dergelijke stockfoto’s normaliter nooit op een kunstbeurs getoond worden en dat pas na het ingrijpen van de kunstenaar een uniek kunstwerk ontstaat, terwijl de afbeelding niet langer zichtbaar is, maakt het een interessant werk waarbij je jezelf kunt afvragen wat de waarde van een fotografisch object is. Het is een heerlijke opfrisser op deze enorme beurs.

Foto-expositie 2.0

Hoewel het werk van de jonge makers in de Niches enigszins teleurstellend blijkt, is Unseen dit jaar zeker een bezoekje waard. Dit is te danken aan de experimenterende en onderzoekende kunstenaars die het medium, de drager, de betekenis en de waarde van fotografie verkennen.

 

 

Tags: , , , , , , , , , ,
Posted in Kunst, Recensie | No Comments »

Win kaarten voor Spicy Classics!

september 19th, 2014

Spicy Classics: grab a bite of music!

Een explosieve klankencocktail on stage in een ongedwongen setting: dat is Spicy Classics. Als ‘nieuwe klassieker’ staat de philharmonie zuidnederland voor een eigentijdse upgrade van de klassieke muziek. Met Kiss of Fire van Chiel Meijering voert het orkest samen met de band Spark weer een gruwelijk uitdagend totaalconcept uit. Tijdens Spicy Classics vul je eerst je maag met een overheerlijke daghap om vervolgens onder het genot van een drankje te genieten van deze prikkelende muziek. Een avond die vraagt om lang naborrelen. In Maastricht (9-10), Tilburg (10-10) en Eindhoven (11-11). > Meer info

In samenwerking met philharmonie zuidnederland geeft CultuurBewust.nl 5×2 vrijkaarten inclusief daghap weg voor een stad naar keuze. Kans maken? Beantwoord dan vóór 4 oktober in dit formulier de volgende prijsvraag: Wat is de bijnaam van Chiel Meijering?

Tags: , , , , , , , ,
Posted in Muziek, Prijsvraag | No Comments »

Bereid je voor op een Afrikaans weekje met deze top 3 Afrikaanse boeken

september 19th, 2014

De Week van de Afrikaanse Roman brengt van 19 tot en met 28 september Zuid-Afrikaanse schrijvers naar Nederland en België. Etienne van Heerden presenteert bij de opening in de OBA te Amsterdam de Nederlandse vertaling van Klimtol.

Het Afrikaans is voor veel Nederlanders een bekende, doch nét even anders klinkende taal. Ze wint met haar zangerigheid en romantische woorden menig Nederlands hart. Verbreed daarom deze nazomer je taalhorizon en lees eens een boek in het Afrikaans.

  1. Antjie Krog – Om te kan asemhaal

Waarschijnlijk wel het meest toegankelijke boek van dit lijstje. Een serie korte gedichten met een Nederlandse vertaling die je hart raken. Licht erotische gedichten, maar ook gedichten over moederschap, liefde en verdriet vullen de bladzijden. Al in 1999 verscheen deze gedichtenbundel in Nederland. Niet over te slaan voor de beginner aan het Afrikaanstalige oeuvre.

  1. Irma Joubert’s romans – Pérsomi, kind van die brakrant, Annerkant Pontenilo en Kronkelpad

Wie niet alleen geïnteresseerd is in de Afrikaanse taal, maar zich ook wil verdiepen in de geschiedenis van Zuid-Afrika kan Irma Joubert niet overslaan. De geschiedenis van de Afrikaanstalige bevolking wordt in deze driedelige serie verweven met een mooi liefdesverhaal.

  1. Marita van der Vijver – Die hart van ons huis

Als je op zoek bent naar een meer lichthartige, humoristische Afrikaanse stijl ontkom je niet aan Marita van der Vijver. Ze gaat op het platteland in Frankrijk wonen en vertelt hier vol zelfspot haar ervaringen als étrangère. Marita van der Vijver vermaakt in dit vlot en toegankelijk geschreven boek.

Nu klopt het inderdaad dat al deze boeken ook in het Nederlands vertaald zijn. Dat is gemakkelijker om te lezen, maar wie echt het hart van de Afrikaanse cultuur wil pakken zou een poging tot Afrikaans lezen eens moeten wagen.

De feestelijke opening van de Week van De Afrikaanse Roman vindt 19 september plaats in de Openbare Bibliotheek te Amsterdam. Zuid-Afrikaanse romanschrijvers presenteren hier hun werk. Gesprekken met schrijvers, een debat over de Afrikaanse literatuur en een expat-diner zijn onder andere deel van de week. De evenementen vinden verspreid over Nederland en Belgie plaats. Voor een uitgebreid programma zie weekvandeafrikaanseroman.nl.

Tags: , , , , , , , , ,
Posted in Lijstje, Literatuur, Tip | No Comments »

Aan tafel! Andijvie clafoutis bij Untitled (1986) van Giovanni Anselmo (1934)

september 19th, 2014

Langzaam verdort de krop andijvie tussen de twee glad gepolijste blokken graniet. Het ene stuk is een massief blok van enkele tientallen kilo’s, het andere is ongeveer zo groot als een stoeptegel. Een stukje ijzerdraad klemt het kleine blokje steen samen met de andijvie tegen de glimmende, donkergrijze sokkel. De groente houdt het kleine stuk graniet op zijn plek, totdat de andijvie zodanig is verwelkt dat de steen langzaam naar beneden zakt. Een suppoost raapt de steen op, klemt nieuwe groente tussen het beeld, en de cyclus start opnieuw. Deze week in aan tafel! een eerbetoon aan dit wereldberoemde werk van Giovanni Anselmo over tijd, vergankelijkheid en de eeuwigheidswaarde van kunst. 

Andijvie clafoutis

Clafoutis is van origine een Frans nagerecht, gemaakt van een beslag dat op pannenkoekbeslag lijkt en een vulling van vers fruit. Het recept voor deze hartige variant is een iets aangepaste versie van een recept dat eerder verscheen in de NRC.

Ingrediënten

-krop andijvie
-3 eieren
-200 g bloem
-250 ml melk
-stukje blauwaderkaas
-flinke hand pistachenoten (=/- 50g)
-olie
-zout en peper
-(spring) vorm
-bakpapier
-garde
- vergiet of zeef

1. Maak de andijvie goed schoon. Dit kun je het beste doen door de blaadjes stuk voor stuk van de krop te halen en het harde, witte gedeelte met een groenteborstel schoon de schrobben. Schud het water van de bladeren, leg ze bij elkaar op je snijplank en snijd ze in reepjes.

2. Als je een springvorm hebt, bekleed je de bodem met bakpapier en smeer je de randen in met een beetje olie. Bij een andere vorm gebruik je alleen olie. Vet je vorm goed in, clafoutis plakt behoorlijk.

3. Verwarm de oven voor op 180 graden Celcius.

4. Pak een flinke pan, maak een beetje olie heet en laat de andijvie een paar minuten zweten.

5. Terwijl je de andijvie af en toe omschept maak je het beslag. Klop je eieren schuimig en voeg al kloppend het meel toe. Klop er dan geleidelijk de melk doorheen.

6. Pak je bakvorm er bij en giet wat van het beslag op de bodem. Als je laag beslag te dun is, krimpt je clafoutisbodem in de oven en krijg je gaten, dus zorg voor een dikke laag. Zet de vorm in de oven en laat de bodem vijf minuten stollen.

7. Je andijvie is nu, na ongeveer tien minuten, klaar. Haal de pan van het vuur en doe de andijvie in een vergiet of zeef. Druk zoveel mogelijk vocht uit de groente: niemand wil een zompige clafoutis.

8. Zolang je bodem nog in de oven staat kun je rustig je pistachenootjes ontdoppen en de kaas snijden.

9. Haal de taartvorm uit de oven en verspreid je goed uitgelekte andijvie over de bodem. Breng de andijvie op smaak met peper en zout.  Dan giet je het overgebleven beslag over de groente en daarover de nootjes en de kaas.

10. Zet je clafoutis voor ongeveer veertig minuten terug in de oven. Als hij lichtbruin begint te kleuren is hij klaar.

 

 

 

 

Tags: , , , , , , ,
Posted in Kunst, Recept | No Comments »

Op Kamers in Eindhoven

september 19th, 2014

Ga je op kamers in Eindhoven? Dan zijn deze bezienswaardigheden zeker het bezoeken waard na college.

Film: Service Bioscoop ZIEN

In Service Bioscoop ZIEN bekijk je de nieuwste films in stijl. Zelfs de langste films bevatten geen pauzes, maar je kunt tijdens de film wél een hapje of drankje bestellen in de zaal. Met één druk op de knop zorg je ervoor dat een medewerker je bestelling komt opnemen.

Film: Plaza Futura

Het innovatieve Stijp-S biedt sinds kort ook een platform voor de filmkunst.  In Natlab, het voormalig Philips natuurkundig lab, presenteert filmhuis Plaza Futura een selectie van arthouse films en klassiekers. Ze werken ook nog eens samen met bioscoop de Zwarte Doos op het TU terrein en organiseren een maandelijkse filmquiz.

Kunst: Strijp-S

Toen Phillips Eindhoven verliet, kwam een gigantisch industrieterrein leeg te staan. De laatste jaren worden de oude fabrieksgebouwen bevolkt door de jonge artistieke voorhoede. Zo is het klokgebouw omgebouwd tot poppodium en is het oude ketelhuis nu een restaurant. Dus ook wanneer het tweejaarlijkse STRP festival niet over het terrein woedt, is er genoeg te beleven.

Kunst: MU

Op het terrein van Strijp is ook een van de locaties van kunstruimte MU te vinden. Het team van MU maakt intelligente, spannende tentoonstellingen over hedendaagse kunst. Als je geluk hebt kun je op zaterdagen en woensdagen gratis naar binnen. De andere locatie van MU zit in het centrum, in de Witte Dame.

Literatuur: Poëziepodium

Poëthement is een organisatie die in en rondom Eindhoven het beoefenen en beluisteren van poëzie stimuleert. Zo organiseert zij poëzie-evenementen in deze stad, waarvoor schrijvers zich kunnen inschrijven of worden uitgenodigd. Naast poëziepodia organiseren ze ook weleens poëzieroutes of -workshops.

Theater: Natlab

Op het gebied van theater is er in Eindhoven meer te vinden dan alleen het welbekende Parktheater. Ga bijvoorbeeld eens naar Natlab. Hier vertonen ze niet alleen films, maar worden er ook regelmatig theatervoorstellingen geprogrammeerd. Vaak zijn het kleinere maar zeer interessante producties, die zeker de moeite waard zijn.

Muziek: De Effenaar

Nabij het station vind je De Effenaar, een van de toonaangevende poppodia van het zuiden. De zaal bestaat al sinds 1971; er traden vele grootheden op, van The Ramones tot Queens of the Stone Age. De Effenaar heeft een gevarieerd programma met themafeesten, competities als De Beste Singer-Songwriter Van Nederland en uiteraard optredens van populaire bands als The Kik en Go Back to the Zoo.

Lees ook onze uitgaanstips voor ZwolleNijmegenAmsterdamArnhemGroningenMaastricht en Utrecht

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,
Posted in Film, Kunst, Lijstje, Literatuur, Muziek, Theater | No Comments »

Ryan Adams is groots bedoeld, maar te gemaakt

september 18th, 2014

Singer-songwriter en producer Ryan Adams is al jaren een bekende naam in de muziekwereld. Dat komt onder andere doordat de zanger niet stilzit: sinds zijn debuutalbum Heartbreaker uit 2000 bracht hij bijna elk jaar een nieuwe plaat uit. Het melancholische maar generieke Ryan Adams is het veertiende album van de muzikant.

Anders dan op voorganger Ashes and Fire (2011), is Adams op Ryan Adams duidelijk meer rocker dan singer-songwriter. Het album staat vol rechtdoorzee rocknummers die herinneren aan de 80s en 90s. Rode draad door de nummers is een melancholische, duistere sfeer. Het grootste deel van de nummers op Ryan Adams gaat over verlies, afscheid nemen en eenzaamheid. Adams zingt graag over de realiteit, en de realiteit is vaak moeilijk.

Karakter

Op de single ‘Gimme Something Good’ zingt Adams bijvoorbeeld over een soort onbestemd gevoel van verlangen. Toch weet hij dat gevoel niet echt over te brengen. De weemoed van de tekst verdwijnt een beetje achter de stoere rockmuziek.

Iets vergelijkbaars gebeurt in ‘Am I Safe’, waarvan de tekst vooral over paranoia en een, wederom wat onduidelijk, gevoel van onveiligheid gaat. Toch klinkt het nummer in eerste instantie vrij upbeat. Bij een groot deel van de nummers op de plaat lijkt Adams niet echt gemoeid te zijn met het overbrengen van het gevoel van de tekst.

Uitzondering is ‘My Wrecking Ball’, veruit het sterkste nummer op het album. Waar veel van de nummers karakter missen, verwoordt dit stille nummer in tekst en muziek duidelijk het melancholische gevoel waarnaar Adams op zoek is. Het klinkt echter dan veel van de hardere, wat generieke nummers op Ryan Adams.

Overweldigend

Opzwepende marsritmes en galmende gitaren vullen de plaat. Waar het veelal akoestische Ashes and Fire een album was voor kleine, intieme zalen, zijn de nummers op Ryan Adams meer geschikt voor stadions. Het is muziek die bedoeld is om indruk te maken en overweldigend te zijn. Live werkt dat waarschijnlijk goed, maar op het album blijven de nummers wat eentonig en missen ze persoonlijkheid.

Tags: , , , , , , , , ,
Posted in Muziek, Recensie | No Comments »

« Older Entries |

Volg ons

Nieuwsbrief

Ja, ik ontvang graag tweewekelijks de tofste culturele uitgaanstips.