Griekse mythen voorzien van een metamorfose in Metamorphosen

september 22nd, 2014

Welcome to the jungle bitch!  Stampend en schreeuwend op ruige muziek, verplaatsen drie jonge meiden zich door een met aarde besmeurde ruimte. Zij gaan gekleed in old skool house kleding en gedragen zich hier ook naar. Dit beeld zou je niet direct verwachten bij een vertelling van de mythen uit het boek Metamorphoses, van de Romeinse dichter Ovidius.  Aan deze verhalen wordt een hele nieuwe dimensie gegeven in Metamorphosen, een voorstelling die onderdeel uitmaakt van Het Debuut van Rudolphi Producties.

Nog voordat onze geschiedenis begon, was de wereld een chaos. En vanuit die chaos is door metamorfose na metamorfose, onze samenleving ontstaan. Greet Jacobs, Linda Lugtenborg en Femke Stallaert nemen het publiek mee op dit pad vol veranderingen en transformaties. Ze vertellen de verhalen van Ovidius op een geheel eigen wijze.

Metamorfose in vormgeving

De vertelde mythen van Ovidius gaan over metamorfoses, maar ook in de vormgeving van deze vertelling zijn transformaties zichtbaar. Wat begint als een redelijk leeg toneelbeeld, verandert al snel in een complete chaos, wanneer het wordt bezaaid met geurende aarde en takken. In deze jungle worden met redelijk simpele middelen, interessante beelden gecreëerd. Fel tegenlicht wordt gebruikt om krachtige silhouetten gecreëerd, wanneer een zwevende gieter waterstralen over de sierlijk dansende lichamen sproeit. Iedere mythe wordt gekenmerkt door een eigen stijl en beeld, waaraan wordt bijgedragen door contrasterende muziekstukken.

Metamorfose in spel

Ook in de acteerstijl vindt bij iedere vertelling, een verandering plaats. Voor iedere mythe is een andere stijl en type karakter gekozen. Wat zij met elkaar gemeen hebben, is dat het uitvergrote karakters zijn die doen denken aan de stijl van de televisieserie Toren C. Jacobs, Lugtenborg en Stallaert spelen vol overgave iedere rol, waardoor de toeschouwer wordt meegesleept in al deze verschillende stijlen en verhalen.

Metamorfose van de mythes

De klassieke mythen van Ovidius hebben een transformatie ondergaan. Ze lijken niet meer heilig te zijn of perfect, maar menselijker.  Hierdoor zouden de verhalen meer betrekking moeten hebben op de normale mensen, maar het moraliserende karakter van de mythen lijkt geen rol te spelen in deze vluchtige vertelling. De inhoud lijkt het te hebben aflegt tegen het visuele spektakel, tijdens deze metamorfose.

Tags: , , , , , , , , , , ,
Posted in Recensie, Theater | No Comments »

Marijn Brussaards Rhythm of the Night toont de mens op zijn kwetsbaarst

september 22nd, 2014

Enkel op sportschoenen en in een simpele spijkerbroek stapt Marijn Brussaard de boksring in. “I am your host for tonight”, vertelt hij. Vanaf dat moment start hij een zelfonderzoek naar zijn driften en de reacties van het publiek daarop. In de intieme mimesolo Rhythm of the Night, toerend met Het Debuut, roept de jonge afstudeerder prikkelende vragen op.

Van achter een geïmproviseerde draaitafel creëert Brussaard technomuziek. Dan stapt hij in de boksring, waar het publiek omheen zit. Langzaam geeft hij zich over aan de dampende beats en verandert hij van top tot teen in een onvermoeibare danser. In deel twee ‘Round and round we go’ komen zijn seksuele driften naar boven. Met alles wat los en vast zit, moet ordinair gevreeën worden. Zelfs de tas van een vrouw op de eerste rij moet eraan geloven. ‘My life oh yeah’, deel drie, geeft hij zijn zoektocht naar controle over zijn driften op. Brussaard barst in huilen uit en maakt daarbij oogcontact met iedereen.

Rauw randje

Het is het geluid onder de scènes dat de emotie van Brussaard versterkt, omdat het er haaks op staat. Terwijl hij met allerhande voorwerpen vrijt, klinkt een constant krakend geluid. Alsof iemand nootjes opent, tegelijkertijd met zijn pen klikt en ook nog knikkers laat vallen. Dat geeft een rauw randje aan de scène. Tijdens het verdrietige slot, knalt zomerse salsamuziek door de speakers.

Ongemakkelijk

Brussaard onderzoekt hoe mensen op zijn driften en de ongemakkelijkheid die daarbij gepaard gaat, reageren. De één trekt zijn wenkbrauwen op, de ander begint te grinniken. Felle TL-buizen verlichten de verbaasde, grijnzende en beledigde gezichtsuitdrukkingen in de zaal. De drie hoofdstukken van de solo delen één eigenschap: ze zijn allemaal op een bepaalde manier ongemakkelijk.

Naar binnen kijken

Precies met die ongemakkelijkheid lokt Brussaard vragen uit. Uiteindelijk doen we allemaal ontzettend ons best om onze driften te onderdrukken. Hij doet dat niet en roept een extreem ongemakkelijk gevoel bij ons op. Een knap staaltje werk, waarbij Brussaard iedereen naar binnen laat kijken.

 

Tags: , , , , , , , , ,
Posted in Recensie, Theater | No Comments »

NXT LVL zet aan het nadenken over de rol van technologie in de maatschappij

september 22nd, 2014

Drie jongemannen in Star Wars-achtige pakken banen zich een weg door het ruimteschip. In een levensgroot computerscherm zijn zij de hoofdpersonen in een videogame met verschillende levels. Uitstekend spel, absurde humor en perfect ontworpen animaties maken NXT LVL een spektakel om naar te kijken.

NXT LVL van Firma Draak is één van de afstudeervoorstellingen die door Via Rudolphi is uitgekozen om te toeren onder de naam Het Debuut. Samen met twee andere afstudeervoorstellingen is de voorstelling vanaf 19 september in verschillende theaters in Nederland te bewonderen.

Angst voor technologie

Welke kant gaat de technologie op en hebben we daar nog een keuze in?  Drie acteurs bewegen zich in visuele werelden waar zij zelf geen invloed op hebben: een ruimteschip met oneindig lange gangen, een Mario Bros-achtige wereld bestaande uit blokkige pixels en een op Tekken gebaseerde vechtscène met Health Points-balkjes. Zij kunnen hun eigen bewegingen niet controleren en voeren de commando’s uit die hen gegeven worden. Ze lijken daardoor onzeker over waar ze heen gaan en wat hun doel is. Hoewel de scènes absurd lijken, is de angst van de mensheid voor technologie reëel: de mens heeft niet de macht in zijn eigen leven, maar de technologie wel. Dit wordt versterkt door het vloeiende spel van de acteurs, waardoor zij echt op lijken te gaan in het videospel.

Oneindigheid en onsterfelijkheid

Waar mensen 26 letters hebben om boodschappen mee te maken, heeft een videospel zoveel tekens niet nodig. Met de cijfers 0 en 1 kunnen oneindig veel werelden worden gecreëerd. Deze voorstelling geeft slechts een aantal van die mogelijkheden. Tegen het einde van het stuk ontmoet de kijker ‘God’, een onsterfelijk personage die deze oneindigheid heeft gecreëerd. “Jij bevindt je pas in level 1, maar ook jij kunt de oneindigheid bereiken”, vertelt hij één van de personages. Het personage lijkt echter onzeker over zijn lot. Moeten we wel oneindigheid willen creëren door middel van technologie? Firma Draak wil de kijker met deze voorstelling laten nadenken over het thema technologie. En dat doel hebben zij, door middel van een portie absurde humor en vloeiend spel, zeker bereikt.

Tags: , , , , , , , , , ,
Posted in Recensie, Theater | No Comments »

Op Kamers in Rotterdam

september 22nd, 2014

Ga je op kamers in Rotterdam? Wat is er dan leuker om na college naar indrukwekkende films, theatervoorstellingen, festivals en musea te gaan? Wij tippen je waar je moet zijn!

Film: Lantaren Venster

In zo ongeveer het meest hippe gedeelte van Rotterdam zit een filmtheater waar je na één bezoek absoluut vaker wilt komen. Met een fris, futuristisch interieur vol roodtinten, een boeiend filmprogramma en in het weekend spetterende live jazzoptredens, is LantarenVenster dé culturele hangout voor elke student.

Film: International Film Festival Rotterdam

Wie kent de tijger van Rotterdam niet? Dit symbool van het grootste internationale filmfestival van Nederland is ieder jaar in januari-februari niet weg te denken van het Rotterdamse straatbeeld. Tien dagen lang is de Maasstad het toneel van honderden films, regisseurs, acteurs uit de hele wereld. Helemaal onderdeel van het festival wordt je natuurlijk door je op te geven als vrijwilliger. Wacht niet te lang, want het razend populair!

Kunst: Witte de With(straat)

De meeste studenten bezoeken de Witte de Withstraat voor de cafeetjes en restaurantjes. Maar wil je naast een slok bier ook wat cultuur proeven? Bezoek dan het monumentale gebouw van Witte de With en TENT of hun buren Showroom MAMA, voor hedendaagse kunst. Halverwege september opent Rotterdam haar culturele seizoen in deze sfeervolle straat met de Wereld van het Witte de Withkwartier.

Kunst: Openbare ruimte

Rotterdam is de stad met de meeste openbare kunstwerken. Hier vindt je beelden van Pablo Picasso, Karel Appel en nog veel meer beroemde kunstenaars. We kennen allemaal de spraakmakende ‘Kabouter Buttplug’ (2001) van Paul McCarthy, maar ken je ook Formula B (2001) van Job Koelewijn? In het water van de Westersingel verschijnt door opborrelende belletjes een dichtregel van Samuel Becket: No Matter Try Again Fail Again Fail Better.

Literatuur: Route du Nord

Van 26 tot en met 28 september vindt Route du Nord plaats, een festival met niet alleen beeldende kunst, maar ook livemuziek en literatuur. De verschillende disciplines werken samen en zorgen voor een uitgebreid muziek- en poëzieprogramma rond het Hofpleinstation, aan de rand van Rotterdam-Noord.

Literatuur: Geen Daden, Maar Woorden

Op 4 oktober is het zover, de jarlijkse afspraak voor literatuurliefhebbers in Rotterdam: het Geen Daden Maar Woorden Festival. Zoals ieder jaar staat ook in 2014 de avond in het teken van literatuur, gecombineerd met muziek, dans en podiumkunst. Met optredens van onder andere Ivo Victoria, Anne Vegter en de winnaar van Write Now! 2014.

Muziek: Motel Mozaique

Motel Mozaique organiseert ieder voorjaar een gelijknamig multidisciplinair festival, waarbij aandacht besteed wordt aan opkomende artiesten. Ook vinden er een aantal bijzondere concerten op locatie plaats, verspreid over het jaar. Op de planning voor de komende tijd staan onder andere artiesten Lamb, Benjamin Clementine en Typhoon.

Muziek: Rotown

Poppodium Rotown haalt al sinds 1987 de beste bands naar Rotterdam. De laatste jaren organiseert Rotown ook concerten op speciale locaties. De prachtige Paradijskerk, gelegen direct naast het poppodium, is daarbij favoriet. Hou de agenda in de gaten voor de beste concerten, onder andere Navarone, Sleepy Sun en Tangarine staan op de planning.

Theater: Luxor Theaters

Het Oude en het Nieuwe Luxor Theater brengen een breed theateraanbod naar Rotterdam, van cabaret tot ballet tot musicals. Het grootste voordeel: als student krijg je 50% last minute korting! Het krappe studentenbudget is dus geen excuus… (het Oude Luxor wordt momenteel wel verbouwd en komt in een nog mooiere vorm weer terug in december dit jaar!)

Theater: RAAF

Het RAAF (Rotterdam Art Adventure Food) is een eetcafé waar je de liefde voor kunst, koffie en lokale producten kunt combineren. Je kunt er heerlijk lunchen en dineren voor niet al te veel geld, en verder vind je er zowel podia waar comedy afgewisseld wordt met kunstprojecten en je regelmatig naar optredens van singer/songwriters kunt kijken. Heel divers dus!

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Posted in Film, Kunst, Lijstje, Literatuur, Muziek, Theater | No Comments »

Tuigdorp 3: Het Kaseffect is een gelaagd experiment

september 22nd, 2014

In 2011 bedacht de PVV de oplossing voor overlastgevers: stop ze bij elkaar in een apart dorp, dan heeft niemand last van ze. In de voorstelling Tuigdorp 3: Het Kaseffect wordt dit voorstel van de andere kant bekeken: want wat gebeurt er dan met die overlastgevers? Drie wetenschappers voeren het PVV-plan uit: lastige burgers zetten ze bij elkaar in een verlaten oord. Toneelgroep Monter maakt met Tuigdorp 3: Het Kaseffect gelaagd locatietheater in een oude tuinderskas.

Het experiment dat Tuigdorp heet bestaat één jaar. En dat moet gevierd worden. Met slingers, feesthoedjes en bubbels. En natuurlijk met het publiek, dat te gast is op het feestje van Tuigdorp. Maar wordt het wel zo gezellig? Alleen Jante, de bazige en meedogenloze beheerder van het dorp, en de nerveuze Els wonen er nog.  Zou de komst van de vroegere bewoonster Nikki de sfeer verbeteren?

Microklimaat in een tuinderskas

Tuigdorp bestaat uit een grote tuinkas met vijf kleine glazen huisjes. Eromheen groeien planten en surrealistische zwarte bollen. Dit simpele, maar fenomenale decor fungeert als prima metafoor. Zoals de tuinderskas het landschap verstoort, verstoren aso’s het leefklimaat. Maar ook binnenin de kas is er sprake van een microklimaat: planten hebben water nodig om te overleven, net zoals mensen aandacht en liefde nodig hebben.

Een vrolijk feestje?

De karakters in Tuigdorp zijn uitgediept en gelaagd. Langzaam wordt duidelijk waarom de personages zijn zoals ze zijn. Els rouwt nog altijd om de zelfgekozen dood van haar zoon, terwijl Jante kampt met een oorlogstrauma. Het intense spel van Gabby Bakker (Els), Robin Coops (Jante) en Lotte Rischen (Nikki) doet sidderen. Ze laten beschadigde mensen zien, die het liefst een vrolijk feestje zouden vieren. Dat kunnen ze alleen niet meer.

Hoe langer het feestje voortduurt, hoe meer de vraag rijst of het bestaan van Tuigdorp wel gevierd moet worden. Tuigdorp bestaat één jaar, maar  het klimaat in de kas is kil. Wat moet je aan met mensen die zowel slachtoffer van de maatschappij als dader zijn? In Tuigdorp 3: Het Kaseffect wordt deze vraag gesteld met een geslaagd experiment op gebied van locatietheater. Het antwoord mag het publiek zelf bedenken.

Tags: , , , , , , , , , , ,
Posted in Geen categorie, Recensie, Theater | No Comments »

De Nacht van de Poëzie is weer thuis en viert dat op prachtige wijze

september 22nd, 2014

“De Nacht is weer thuis!” roept presentator Piet Piryns. Na zeven jaar is de Nacht van de Poëzie terug in de grote zaal van Vredenburg in Utrecht. De opwinding om weer ‘thuis te zijn’ is groot. En dat de poëzienacht thuishoort in de achthoekige zaal wordt al gauw duidelijk. Alle stoelen zijn bezet, voor het podium ligt het publiek te luisteren op zitzakken en de dichters zijn opgetogen hier voor te dragen. De perfecte locatie voor poëzie tot in de late uurtjes, met zwaargewichten als Remco Campert en Rufus Wainwright.

Handkusje

Eén van de tradities van de Nacht is dat de volgorde van de eenentwintig dichters en andere optredens geheim blijft, om iedereen bij de les te houden. En bij de les zijn moet je. De eerste uren is het zoeken naar een vrije stoel. De zaal zit dan ook bomvol als de vierde dichter van de avond het podium betreedt. Al tijdens zijn aankondiging begint het publiek te juichen. De laatst overgebleven dichter van de Vijftigers loopt licht voorover gebogen naar de microfoon om de zaal vervolgens tot ultieme stilte te brengen.

Remco Campert begint zijn voordracht uiteraard met een gedicht voor zijn overleden vriend Gerrit Kouwenaar, die deze avond nog vaker gememoreerd zal worden. Dat al zijn tijdgenoten uit de poëzie nu overleden zijn, beseft Campert maar al te goed. En ook in de gedichten die hij leest is leven en dood een belangrijk thema: “maar de dood is slechts de stilte in de zaal nadat het laatste woord geklonken heeft. De dood is een ontroering.” De 85-jarige Campert krijgt als enige een staande ovatie van het publiek. Het publiek krijgt van de dichter een ontroerend handkusje.

Sonnet nr. blah blah blah

Na elke drie à vier dichters is het tijd voor een muzikale entr’acte. Enkele van deze tussenoptredens duren echter te lang om de aandacht vast te houden. Een groot deel van het publiek gebruikt deze tijd om de zaal tijdelijk om te ruilen voor de bar. De entr’acte waar iedereen wel voor blijft zitten, is het optreden van de Canadese songwriter Rufus Wainwright. Ester Naomi Perquin, medepresentator van de avond, kan bijna niet geloven dat hij er is.

Zijn zo kenmerkende stemgeluid, mooie liedjes (waaronder zijn versie van Leonard Cohens ‘Hallelujah’) en sympathieke voorkomen maken Wainwrights optreden een prachtige toevoeging aan de avond. Nog nooit heeft hij gezongen op een dergelijk evenement en voor de gelegenheid zingt hij een gedicht van Shakespeare: “Shakespeare’s sonnet number blah blah blah.

Prikkende oogjes

“Slaap weigert mij. Als een verwende eend de korsten op de grachten”, leest Marjolijn van Heemstra. Maar om twee uur ‘s nachts na een stuk of achttien voordrachten beginnen de ogen toch echt licht te prikken. Gelukkig zijn er dan nog goede dichters om naar uit te kijken, waaronder de humoristische Maud Vanhauwaert en energieke Andy Fierens die de inmiddels minder volle zaal wakker schudden.

En zo hoort het bij de Nacht van de Poëzie: wakker blijven en naar dichters luisteren.

Tags: , , , , , , , , , ,
Posted in Literatuur, Reportage | No Comments »

Win kaarten voor Romeo and Juliet: het concert

september 22nd, 2014

Romeo and Juliet: het concert is een intiem en explosief popconcert, waarbij Shakespeares Engelse tekst op muziek is gezet door Gouden Kalf-winnaar Helge Slikker (o.a. Miss Molly & Me). Samen met Lottie Hellingman (o.a. Gejaagd door de wind & Murder Ballads), Filip Jordens (Hommage à Brel), Dave Menkehorst (o.a. Sir Yes Sir) en Jens Dreijer (o.a. Postmen) voegen zij een nieuw hoofdstuk toe aan dit ultieme liefdesverhaal.

‘Helge Slikker vertolkt met fraaie stem een poëtische, romantische Romeo’ – Volkskrant
‘messcherpe samenzang’ – Brabants Dagblad

Vanaf 9 oktober te zien in theaters en popzalen. > Meer info

In samenwerking met MATZER Theaterproducties geeft CultuurBewust.nl 2 x 2 vrijkaarten voor Romeo and Juliet: het concert in een theater/poppodium naar keuze weg. Kans maken? Beantwoord dan voor 8 oktober 2014 in dit formulier de volgende prijsvraag: In welke stad speelt Shakespeares Romeo and Juliet zich af?

Tags: , , , , , , , , ,
Posted in Muziek, Prijsvraag, Theater | No Comments »

« Older Entries |

Volg ons

Nieuwsbrief

Ja, ik ontvang graag tweewekelijks de tofste culturele uitgaanstips.