Op Kamers in Rotterdam

september 22nd, 2014

Ga je op kamers in Rotterdam? Wat is er dan leuker om na college naar indrukwekkende films, theatervoorstellingen, festivals en musea te gaan? Wij tippen je waar je moet zijn!

Film: Lantaren Venster

In zo ongeveer het meest hippe gedeelte van Rotterdam zit een filmtheater waar je na één bezoek absoluut vaker wilt komen. Met een fris, futuristisch interieur vol roodtinten, een boeiend filmprogramma en in het weekend spetterende live jazzoptredens, is LantarenVenster dé culturele hangout voor elke student.

Film: International Film Festival Rotterdam

Wie kent de tijger van Rotterdam niet? Dit symbool van het grootste internationale filmfestival van Nederland is ieder jaar in januari-februari niet weg te denken van het Rotterdamse straatbeeld. Tien dagen lang is de Maasstad het toneel van honderden films, regisseurs, acteurs uit de hele wereld. Helemaal onderdeel van het festival wordt je natuurlijk door je op te geven als vrijwilliger. Wacht niet te lang, want het razend populair!

Kunst: Witte de With(straat)

De meeste studenten bezoeken de Witte de Withstraat voor de cafeetjes en restaurantjes. Maar wil je naast een slok bier ook wat cultuur proeven? Bezoek dan het monumentale gebouw van Witte de With en TENT of hun buren Showroom MAMA, voor hedendaagse kunst. Halverwege september opent Rotterdam haar culturele seizoen in deze sfeervolle straat met de Wereld van het Witte de Withkwartier.

Kunst: Openbare ruimte

Rotterdam is de stad met de meeste openbare kunstwerken. Hier vindt je beelden van Pablo Picasso, Karel Appel en nog veel meer beroemde kunstenaars. We kennen allemaal de spraakmakende ‘Kabouter Buttplug’ (2001) van Paul McCarthy, maar ken je ook Formula B (2001) van Job Koelewijn? In het water van de Westersingel verschijnt door opborrelende belletjes een dichtregel van Samuel Becket: No Matter Try Again Fail Again Fail Better.

Literatuur: Route du Nord

Van 26 tot en met 28 september vindt Route du Nord plaats, een festival met niet alleen beeldende kunst, maar ook livemuziek en literatuur. De verschillende disciplines werken samen en zorgen voor een uitgebreid muziek- en poëzieprogramma rond het Hofpleinstation, aan de rand van Rotterdam-Noord.

Literatuur: Geen Daden, Maar Woorden

Op 4 oktober is het zover, de jarlijkse afspraak voor literatuurliefhebbers in Rotterdam: het Geen Daden Maar Woorden Festival. Zoals ieder jaar staat ook in 2014 de avond in het teken van literatuur, gecombineerd met muziek, dans en podiumkunst. Met optredens van onder andere Ivo Victoria, Anne Vegter en de winnaar van Write Now! 2014.

Muziek: Motel Mozaique

Motel Mozaique organiseert ieder voorjaar een gelijknamig multidisciplinair festival, waarbij aandacht besteed wordt aan opkomende artiesten. Ook vinden er een aantal bijzondere concerten op locatie plaats, verspreid over het jaar. Op de planning voor de komende tijd staan onder andere artiesten Lamb, Benjamin Clementine en Typhoon.

Muziek: Rotown

Poppodium Rotown haalt al sinds 1987 de beste bands naar Rotterdam. De laatste jaren organiseert Rotown ook concerten op speciale locaties. De prachtige Paradijskerk, gelegen direct naast het poppodium, is daarbij favoriet. Hou de agenda in de gaten voor de beste concerten, onder andere Navarone, Sleepy Sun en Tangarine staan op de planning.

Theater: Luxor Theaters

Het Oude en het Nieuwe Luxor Theater brengen een breed theateraanbod naar Rotterdam, van cabaret tot ballet tot musicals. Het grootste voordeel: als student krijg je 50% last minute korting! Het krappe studentenbudget is dus geen excuus… (het Oude Luxor wordt momenteel wel verbouwd en komt in een nog mooiere vorm weer terug in december dit jaar!)

Theater: RAAF

Het RAAF (Rotterdam Art Adventure Food) is een eetcafé waar je de liefde voor kunst, koffie en lokale producten kunt combineren. Je kunt er heerlijk lunchen en dineren voor niet al te veel geld, en verder vind je er zowel podia waar comedy afgewisseld wordt met kunstprojecten en je regelmatig naar optredens van singer/songwriters kunt kijken. Heel divers dus!

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Posted in Film, Kunst, Lijstje, Literatuur, Muziek, Theater | No Comments »

Tuigdorp 3: Het Kaseffect is een gelaagd experiment

september 22nd, 2014

In 2011 bedacht de PVV de oplossing voor overlastgevers: stop ze bij elkaar in een apart dorp, dan heeft niemand last van ze. In de voorstelling Tuigdorp 3: Het Kaseffect wordt dit voorstel van de andere kant bekeken: want wat gebeurt er dan met die overlastgevers? Drie wetenschappers voeren het PVV-plan uit: lastige burgers zetten ze bij elkaar in een verlaten oord. Toneelgroep Monter maakt met Tuigdorp 3: Het Kaseffect gelaagd locatietheater in een oude tuinderskas.

Het experiment dat Tuigdorp heet bestaat één jaar. En dat moet gevierd worden. Met slingers, feesthoedjes en bubbels. En natuurlijk met het publiek, dat te gast is op het feestje van Tuigdorp. Maar wordt het wel zo gezellig? Alleen Jante, de bazige en meedogenloze beheerder van het dorp, en de nerveuze Els wonen er nog.  Zou de komst van de vroegere bewoonster Nikki de sfeer verbeteren?

Microklimaat in een tuinderskas

Tuigdorp bestaat uit een grote tuinkas met vijf kleine glazen huisjes. Eromheen groeien planten en surrealistische zwarte bollen. Dit simpele, maar fenomenale decor fungeert als prima metafoor. Zoals de tuinderskas het landschap verstoort, verstoren aso’s het leefklimaat. Maar ook binnenin de kas is er sprake van een microklimaat: planten hebben water nodig om te overleven, net zoals mensen aandacht en liefde nodig hebben.

Een vrolijk feestje?

De karakters in Tuigdorp zijn uitgediept en gelaagd. Langzaam wordt duidelijk waarom de personages zijn zoals ze zijn. Els rouwt nog altijd om de zelfgekozen dood van haar zoon, terwijl Jante kampt met een oorlogstrauma. Het intense spel van Gabby Bakker (Els), Robin Coops (Jante) en Lotte Rischen (Nikki) doet sidderen. Ze laten beschadigde mensen zien, die het liefst een vrolijk feestje zouden vieren. Dat kunnen ze alleen niet meer.

Hoe langer het feestje voortduurt, hoe meer de vraag rijst of het bestaan van Tuigdorp wel gevierd moet worden. Tuigdorp bestaat één jaar, maar  het klimaat in de kas is kil. Wat moet je aan met mensen die zowel slachtoffer van de maatschappij als dader zijn? In Tuigdorp 3: Het Kaseffect wordt deze vraag gesteld met een geslaagd experiment op gebied van locatietheater. Het antwoord mag het publiek zelf bedenken.

Tags: , , , , , , , , , , ,
Posted in Geen categorie, Recensie, Theater | No Comments »

De Nacht van de Poëzie is weer thuis en viert dat op prachtige wijze

september 22nd, 2014

“De Nacht is weer thuis!” roept presentator Piet Piryns. Na zeven jaar is de Nacht van de Poëzie terug in de grote zaal van Vredenburg in Utrecht. De opwinding om weer ‘thuis te zijn’ is groot. En dat de poëzienacht thuishoort in de achthoekige zaal wordt al gauw duidelijk. Alle stoelen zijn bezet, voor het podium ligt het publiek te luisteren op zitzakken en de dichters zijn opgetogen hier voor te dragen. De perfecte locatie voor poëzie tot in de late uurtjes, met zwaargewichten als Remco Campert en Rufus Wainwright.

Handkusje

Eén van de tradities van de Nacht is dat de volgorde van de eenentwintig dichters en andere optredens geheim blijft, om iedereen bij de les te houden. En bij de les zijn moet je. De eerste uren is het zoeken naar een vrije stoel. De zaal zit dan ook bomvol als de vierde dichter van de avond het podium betreedt. Al tijdens zijn aankondiging begint het publiek te juichen. De laatst overgebleven dichter van de Vijftigers loopt licht voorover gebogen naar de microfoon om de zaal vervolgens tot ultieme stilte te brengen.

Remco Campert begint zijn voordracht uiteraard met een gedicht voor zijn overleden vriend Gerrit Kouwenaar, die deze avond nog vaker gememoreerd zal worden. Dat al zijn tijdgenoten uit de poëzie nu overleden zijn, beseft Campert maar al te goed. En ook in de gedichten die hij leest is leven en dood een belangrijk thema: “maar de dood is slechts de stilte in de zaal nadat het laatste woord geklonken heeft. De dood is een ontroering.” De 85-jarige Campert krijgt als enige een staande ovatie van het publiek. Het publiek krijgt van de dichter een ontroerend handkusje.

Sonnet nr. blah blah blah

Na elke drie à vier dichters is het tijd voor een muzikale entr’acte. Enkele van deze tussenoptredens duren echter te lang om de aandacht vast te houden. Een groot deel van het publiek gebruikt deze tijd om de zaal tijdelijk om te ruilen voor de bar. De entr’acte waar iedereen wel voor blijft zitten, is het optreden van de Canadese songwriter Rufus Wainwright. Ester Naomi Perquin, medepresentator van de avond, kan bijna niet geloven dat hij er is.

Zijn zo kenmerkende stemgeluid, mooie liedjes (waaronder zijn versie van Leonard Cohens ‘Hallelujah’) en sympathieke voorkomen maken Wainwrights optreden een prachtige toevoeging aan de avond. Nog nooit heeft hij gezongen op een dergelijk evenement en voor de gelegenheid zingt hij een gedicht van Shakespeare: “Shakespeare’s sonnet number blah blah blah.

Prikkende oogjes

“Slaap weigert mij. Als een verwende eend de korsten op de grachten”, leest Marjolijn van Heemstra. Maar om twee uur ‘s nachts na een stuk of achttien voordrachten beginnen de ogen toch echt licht te prikken. Gelukkig zijn er dan nog goede dichters om naar uit te kijken, waaronder de humoristische Maud Vanhauwaert en energieke Andy Fierens die de inmiddels minder volle zaal wakker schudden.

En zo hoort het bij de Nacht van de Poëzie: wakker blijven en naar dichters luisteren.

Tags: , , , , , , , , , ,
Posted in Literatuur, Reportage | No Comments »

Win kaarten voor Romeo and Juliet: het concert

september 22nd, 2014

Romeo and Juliet: het concert is een intiem en explosief popconcert, waarbij Shakespeares Engelse tekst op muziek is gezet door Gouden Kalf-winnaar Helge Slikker (o.a. Miss Molly & Me). Samen met Lottie Hellingman (o.a. Gejaagd door de wind & Murder Ballads), Filip Jordens (Hommage à Brel), Dave Menkehorst (o.a. Sir Yes Sir) en Jens Dreijer (o.a. Postmen) voegen zij een nieuw hoofdstuk toe aan dit ultieme liefdesverhaal.

‘Helge Slikker vertolkt met fraaie stem een poëtische, romantische Romeo’ – Volkskrant
‘messcherpe samenzang’ – Brabants Dagblad

Vanaf 9 oktober te zien in theaters en popzalen. > Meer info

In samenwerking met MATZER Theaterproducties geeft CultuurBewust.nl 2 x 2 vrijkaarten voor Romeo and Juliet: het concert in een theater/poppodium naar keuze weg. Kans maken? Beantwoord dan voor 8 oktober 2014 in dit formulier de volgende prijsvraag: In welke stad speelt Shakespeares Romeo and Juliet zich af?

Tags: , , , , , , , , ,
Posted in Muziek, Prijsvraag, Theater | No Comments »

Dorsvloer vol confetti geeft een subtiel en liefdevol beeld van het gelovige leven

september 22nd, 2014

Afgelopen week ging de film Dorsvloer vol confetti in roulatie. Reden voor CultuurBewust.nl om nog eens stil te staan bij de uitstekende roman van Franca Treur die hieraan voorafging.

Het grootste verschil tussen boek en film is de prominente plaats die de gedachtewereld van hoofdpersonage Katelijne krijgt in het boek. Waar de film toewerkt naar een climax, is het boek subtieler. De hoofdstukken zijn haast los van elkaar te lezen en tonen fragmenten van het gelovige leven, gadegeslagen en becommentarieerd door Katelijne.

Spreken als de Heere

Uit deze flarden rijst het beeld van een twaalfjarig meisje dat opgroeit in een strenggelovig boerengezin. Als enige dochter tussen zeven zoons is dat nog niet zo makkelijk. Katelijnes heeft door de traditionele rolverdeling het gevoel dat ze alle belangrijke dingen mist en vlucht in haar boeken. Langzaam, heel langzaam ontstaan dan de eerste haarscheurtjes in haar geloof. Katelijne ontdekt dat ook zij werelden kan scheppen. Ze hoeft er alleen maar de juiste woorden voor te gebruiken. Zoals ze erover praten, voelt het net of het ook allemaal echt gebeurd is (…) Zo moet het voor de Heere gevoeld hebben toen Hij zei: ‘Er zij licht,’ en het was er.

Liefde en mededogen

Met Maarten ‘t Hart en Jan Siebelink werd geloof in de Nederlandse literatuur lange tijd negatief afgeschilderd. Katelijne en haar omgeving worden echter liefdevol neergezet. Er is weliswaar weinig tijd voor plezier en gevoelens zijn maar eng, maar op elke pagina sluimert liefde voor elkaar. In de film wordt dat verbeeld in de knipoogjes die vader en dochter uitwisselen. In het boek zit het in zinnetjes als:  Ze leest voor (…) en haar anders zo harde stem wordt dan zacht als pluis.

Dat alles gebeurt in een stijl die zin voor zin goed loopt en waarin Bijbeltaal en Zeeuws soepel mengen. Mensen zeggen ‘nooit geen’, maar zilvervisjes worden geplet met de woorden: ‘Je genadetijd is voorbij’. Zo ontstaat een klein, liefdevol portret van een meisje dat het later ongetwijfeld allemaal anders zal gaan doen, maar daar nu nog geen weet van heeft.

Tags: , , , , , , , ,
Posted in Literatuur, Recensie, Tip | No Comments »

Troye Sivan heeft met TRXYE een perfecte mix van vrijheid en melancholie afgeleverd

september 22nd, 2014

Pas negentien jaar is de Zuid-Afrikaanse en Australische Troye Sivan, een muzikaal talent die meerdere succesvolle petten draagt: als acteur en YouTube-ster met miljoenen volgers. TRXYE bestaat uit vijf nummers die een groot muzikaal artiest laten zien. Sivans stem is zuiver, breekbaar en laat in een zee van over-geproduceerde acts zien dat echt talent altijd komt bovendrijven.

Sivans muziek kan het beste worden omschreven als electro-pop, dromerig en upbeat tegelijk. EP TRXYE opent met ‘Happy Little Pill’: een upbeat, dub-achtig geïnspireerd nummer, waarbij de luisteraar wordt meegenomen op een reis van zelfreflectie. Elektronische effecten en drum loops maken het een dromerig en bovenal hypnotiserend nummer. Een klassieker in the works.

Perfecte mix van melancholie en vrijheid

Touch’ volgt het pad van upbeat en electro effecten, gesteund door Sivans indringende stem. Een mooi evenwicht tussen een gevoel van melancholie en vrijheid. Het nummer weet een uitstekende balans te vinden tussen vreugde en verdriet. De boodschap is dan ook: pak alle kansen die je krijgt, je weet nooit wat het leven je zal brengen.

Fun’ zet de trend door, zonder in herhaling te vervallen. Sivans kracht is zijn pure stemgeluid, zonder overdubbing. Zijn stem is breekbaar en tegelijkertijd krachtig. Dit geeft het nummer een boodschap mee van kracht, waarmee Sivan de luisteraar laat horen dat jezelf zijn een moedig en oprecht geluid met zich meebrengt.

In het nummer ‘Gasoline’ worden elektronische drumbeats met piano gecombineerd. Niets nieuws, maar Sivan weet met zijn keuze in gebruik van instrumenten, effecten en teksten als “Set my heart on fire like gasoline” de luisteraar benieuwd te maken naar zijn debuutplaat.

Unieke artiest

Het laatste nummer op TRXY, ‘The Fault In Our Stars (MMXIV)’, raakt, met een minimaal aantal instrumenten gecomplementeerd door Sivans stem. Deze tekst is geïnspireerd op het indringende verhaal over twee kankerpatiënten die steun bij elkaar vinden, geschreven door John Green.

Troye Sivan heeft met TRXYE een bijzondere plaat afgeleverd. Het is een unieke artiest, die zijn eigen geluid heeft gevonden. Nog geen twintig jaar, maar met een stem waarin levenservaring doorklinkt. Troye Sivan is zeker een artiest waarvan we nog veel zullen horen, mede door een EP waar men niet snel genoeg van zal krijgen.

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,
Posted in Muziek, Recensie, Tip | No Comments »

Will and the Peoples Whistleblower: aanstekelijke voortzetting van eigen geluid

september 21st, 2014

In 2012 maakte Nederland kennis met Will and the People, die met het nummer ‘Lion in the Morning Sun’ de albumlijsten bestegen. In Nederland kreeg de uit Engeland afkomstige band veel succes en bouwde al snel een uitgebreide Nederlandse fanbase op. Het nieuwe album Whistleblower zet hun happy-sound succesvol voort.

De muziek die de vier mannen maken kan het best worden omschreven als alternatieve rock, waarin reggae en elektronische pop effecten goed vertegenwoordigd zijn. In een interview voor CultuurBewust vertelden de bandleden dat het geluid op Whistleblower een progressie is van hun sound en een juiste vertegenwoordiging van waar zij zich op muzikaal gebied willen begeven.

Duidelijk is dat Will and the People hun door reggae beïnvloede geluid hebben voortgezet. De nummers zijn verweven met ska, reggae en soft-rock invloeden. De teksten vertellen elk een eigen verhaal. Openingsplaat ‘Formula’ is zeker één van de betere nummers op het album, rustige beats worden hier afgewisseld met versnellingen ondersteund door de elektrische gitaar.

Aanstekelijke relaxte melodieën

Relaxed is het woord dat naar boven komt als men de twaalf nummers na elkaar beluistert. Whistleblower zit vol aanstekelijke melodieën waarbij niet stilgezeten kan worden. Een blij geluid waarin een elektrische gitaar niet ontbreekt, maar ook niet de boventoon voert.

De mannen verpakken diepere gedachtes in upbeat geluiden. In ‘Pearshaped’ wordt ervoor gepleit de wereld een beetje beter te maken door zelf de eerste stap te zetten. Zo zingt zanger Will Rendle dat we eerst onszelf moeten veranderen om daarna de wereld een beetje mooier te kunnen maken.

Shakey Ground’ is al eerder op single uitgebracht en vat het geluid van Will and the People het beste samen. De mix van elektronische effecten, reggae, funk en soft rock geven een goede inkijk in het geluid op Whistleblower.

Geen doorsnee plaat

Whistleblower is geen doorsnee plaat, net als de mannen die de muziek ten gehore brengen ook niet gemiddeld zijn. Eerlijk is de plaat absoluut: de bandleden blijven bij hun eigen, vertrouwde en blije geluid, zonder hun overtuiging te verloochenen voor een groter publiek. Whistleblower is een feest van herkenning dat niet alleen Will and the People fans zal aanspreken.

Tags: , , , , , , , , , ,
Posted in Muziek, Recensie | No Comments »

« Older Entries |

Volg ons

Nieuwsbrief

Ja, ik ontvang graag tweewekelijks de tofste culturele uitgaanstips.