Verfrissende experimenten op Unseen 2014

september 19th, 2014

Dit weekend vindt de derde editie van de fotografiebeurs Unseen plaats op het Westergasterrein in Amsterdam. In de Unseen Niches is ruimte gereserveerd voor initiatieven die een platform bieden aan jong talent. Dit lijkt dé plek om verrast te worden door de experimenten van kersverse makers.

Helaas is wat er in de Niches getoond wordt niet het meest opwindende werk op de beurs. Onder de verhalende glamourfoto’s, natuurfoto’s in lichtbakken en de serie portretten zijn mooie beelden, maar je krijgt het gevoel dat je deze beelden eerder hebt gezien. Het werk van Jannemarein Renout (1969, Gerrit Rietveld Academie) is hier een welkome uitzondering. Zij heeft haar fototoestel laten liggen en is gaan experimenteren met het maken van afdrukken met behulp van een gesloopte scanner. Uit de scans zijn prachtige prints ontstaan met schematische composities die verstoord worden door onregelmatige korrels en vlekken.

Uniek

Buiten de Niches zijn meer kunstenaars die een experimentele of onderzoekende werkwijze hanteren. Een aantal kunstenaars verkent bijvoorbeeld de reproduceerbaarheid van fotografie door de functie en betekenis van de drager te onderzoeken. Zo photoshopt Ralph Baiker (1969, Mirko Mayer Gallery) uitsneden van zijn foto’s op gebruikte cadeauverpakkingen en facturen. Vanwege de associaties met consumptie die deze dragers oproepen, geeft Baiker de afgedrukte uitsneden een extra portie betekenis mee en verheft hij zijn fotografie tot unieke objecten.

Opfrisser

Het kunstenaarsduo Cornford & Cross (beide 1969) speelt in de expositie ‘AFTER THE IMAGE’ ook met het ‘unieke’; een serie landschapsfoto’s uit een commerciële database is ingelijst, waarvan vervolgens het glas is witgekalkt. Het gegeven dat dergelijke stockfoto’s normaliter nooit op een kunstbeurs getoond worden en dat pas na het ingrijpen van de kunstenaar een uniek kunstwerk ontstaat, terwijl de afbeelding niet langer zichtbaar is, maakt het een interessant werk waarbij je jezelf kunt afvragen wat de waarde van een fotografisch object is. Het is een heerlijke opfrisser op deze enorme beurs.

Foto-expositie 2.0

Hoewel het werk van de jonge makers in de Niches enigszins teleurstellend blijkt, is Unseen dit jaar zeker een bezoekje waard. Dit is te danken aan de experimenterende en onderzoekende kunstenaars die het medium, de drager, de betekenis en de waarde van fotografie verkennen.

 

 

Tags: , , , , , , , , , ,
Posted in Kunst, Recensie | No Comments »

Win kaarten voor Spicy Classics!

september 19th, 2014

Spicy Classics: grab a bite of music!

Een explosieve klankencocktail on stage in een ongedwongen setting: dat is Spicy Classics. Als ‘nieuwe klassieker’ staat de philharmonie zuidnederland voor een eigentijdse upgrade van de klassieke muziek. Met Kiss of Fire van Chiel Meijering voert het orkest samen met de band Spark weer een gruwelijk uitdagend totaalconcept uit. Tijdens Spicy Classics vul je eerst je maag met een overheerlijke daghap om vervolgens onder het genot van een drankje te genieten van deze prikkelende muziek. Een avond die vraagt om lang naborrelen. In Maastricht (9-10), Tilburg (10-10) en Eindhoven (11-11). > Meer info

In samenwerking met philharmonie zuidnederland geeft CultuurBewust.nl 5×2 vrijkaarten inclusief daghap weg voor een stad naar keuze. Kans maken? Beantwoord dan vóór 4 oktober in dit formulier de volgende prijsvraag: Wat is de bijnaam van Chiel Meijering?

Tags: , , , , , , , ,
Posted in Muziek, Prijsvraag | No Comments »

Bereid je voor op een Afrikaans weekje met deze top 3 Afrikaanse boeken

september 19th, 2014

De Week van de Afrikaanse Roman brengt van 19 tot en met 28 september Zuid-Afrikaanse schrijvers naar Nederland en België. Etienne van Heerden presenteert bij de opening in de OBA te Amsterdam de Nederlandse vertaling van Klimtol.

Het Afrikaans is voor veel Nederlanders een bekende, doch nét even anders klinkende taal. Ze wint met haar zangerigheid en romantische woorden menig Nederlands hart. Verbreed daarom deze nazomer je taalhorizon en lees eens een boek in het Afrikaans.

  1. Antjie Krog – Om te kan asemhaal

Waarschijnlijk wel het meest toegankelijke boek van dit lijstje. Een serie korte gedichten met een Nederlandse vertaling die je hart raken. Licht erotische gedichten, maar ook gedichten over moederschap, liefde en verdriet vullen de bladzijden. Al in 1999 verscheen deze gedichtenbundel in Nederland. Niet over te slaan voor de beginner aan het Afrikaanstalige oeuvre.

  1. Irma Joubert’s romans – Pérsomi, kind van die brakrant, Annerkant Pontenilo en Kronkelpad

Wie niet alleen geïnteresseerd is in de Afrikaanse taal, maar zich ook wil verdiepen in de geschiedenis van Zuid-Afrika kan Irma Joubert niet overslaan. De geschiedenis van de Afrikaanstalige bevolking wordt in deze driedelige serie verweven met een mooi liefdesverhaal.

  1. Marita van der Vijver – Die hart van ons huis

Als je op zoek bent naar een meer lichthartige, humoristische Afrikaanse stijl ontkom je niet aan Marita van der Vijver. Ze gaat op het platteland in Frankrijk wonen en vertelt hier vol zelfspot haar ervaringen als étrangère. Marita van der Vijver vermaakt in dit vlot en toegankelijk geschreven boek.

Nu klopt het inderdaad dat al deze boeken ook in het Nederlands vertaald zijn. Dat is gemakkelijker om te lezen, maar wie echt het hart van de Afrikaanse cultuur wil pakken zou een poging tot Afrikaans lezen eens moeten wagen.

De feestelijke opening van de Week van De Afrikaanse Roman vindt 19 september plaats in de Openbare Bibliotheek te Amsterdam. Zuid-Afrikaanse romanschrijvers presenteren hier hun werk. Gesprekken met schrijvers, een debat over de Afrikaanse literatuur en een expat-diner zijn onder andere deel van de week. De evenementen vinden verspreid over Nederland en Belgie plaats. Voor een uitgebreid programma zie weekvandeafrikaanseroman.nl.

Tags: , , , , , , , , ,
Posted in Lijstje, Literatuur, Tip | No Comments »

Aan tafel! Andijvie clafoutis bij Untitled (1986) van Giovanni Anselmo (1934)

september 19th, 2014

Langzaam verdort de krop andijvie tussen de twee glad gepolijste blokken graniet. Het ene stuk is een massief blok van enkele tientallen kilo’s, het andere is ongeveer zo groot als een stoeptegel. Een stukje ijzerdraad klemt het kleine blokje steen samen met de andijvie tegen de glimmende, donkergrijze sokkel. De groente houdt het kleine stuk graniet op zijn plek, totdat de andijvie zodanig is verwelkt dat de steen langzaam naar beneden zakt. Een suppoost raapt de steen op, klemt nieuwe groente tussen het beeld, en de cyclus start opnieuw. Deze week in aan tafel! een eerbetoon aan dit wereldberoemde werk van Giovanni Anselmo over tijd, vergankelijkheid en de eeuwigheidswaarde van kunst. 

Andijvie clafoutis

Clafoutis is van origine een Frans nagerecht, gemaakt van een beslag dat op pannenkoekbeslag lijkt en een vulling van vers fruit. Het recept voor deze hartige variant is een iets aangepaste versie van een recept dat eerder verscheen in de NRC.

Ingrediënten

-krop andijvie
-3 eieren
-200 g bloem
-250 ml melk
-stukje blauwaderkaas
-flinke hand pistachenoten (=/- 50g)
-olie
-zout en peper
-(spring) vorm
-bakpapier
-garde
- vergiet of zeef

1. Maak de andijvie goed schoon. Dit kun je het beste doen door de blaadjes stuk voor stuk van de krop te halen en het harde, witte gedeelte met een groenteborstel schoon de schrobben. Schud het water van de bladeren, leg ze bij elkaar op je snijplank en snijd ze in reepjes.

2. Als je een springvorm hebt, bekleed je de bodem met bakpapier en smeer je de randen in met een beetje olie. Bij een andere vorm gebruik je alleen olie. Vet je vorm goed in, clafoutis plakt behoorlijk.

3. Verwarm de oven voor op 180 graden Celcius.

4. Pak een flinke pan, maak een beetje olie heet en laat de andijvie een paar minuten zweten.

5. Terwijl je de andijvie af en toe omschept maak je het beslag. Klop je eieren schuimig en voeg al kloppend het meel toe. Klop er dan geleidelijk de melk doorheen.

6. Pak je bakvorm er bij en giet wat van het beslag op de bodem. Als je laag beslag te dun is, krimpt je clafoutisbodem in de oven en krijg je gaten, dus zorg voor een dikke laag. Zet de vorm in de oven en laat de bodem vijf minuten stollen.

7. Je andijvie is nu, na ongeveer tien minuten, klaar. Haal de pan van het vuur en doe de andijvie in een vergiet of zeef. Druk zoveel mogelijk vocht uit de groente: niemand wil een zompige clafoutis.

8. Zolang je bodem nog in de oven staat kun je rustig je pistachenootjes ontdoppen en de kaas snijden.

9. Haal de taartvorm uit de oven en verspreid je goed uitgelekte andijvie over de bodem. Breng de andijvie op smaak met peper en zout.  Dan giet je het overgebleven beslag over de groente en daarover de nootjes en de kaas.

10. Zet je clafoutis voor ongeveer veertig minuten terug in de oven. Als hij lichtbruin begint te kleuren is hij klaar.

 

 

 

 

Tags: , , , , , , ,
Posted in Kunst, Recept | No Comments »

Ryan Adams is groots bedoeld, maar te gemaakt

september 18th, 2014

Singer-songwriter en producer Ryan Adams is al jaren een bekende naam in de muziekwereld. Dat komt onder andere doordat de zanger niet stilzit: sinds zijn debuutalbum Heartbreaker uit 2000 bracht hij bijna elk jaar een nieuwe plaat uit. Het melancholische maar generieke Ryan Adams is het veertiende album van de muzikant.

Anders dan op voorganger Ashes and Fire (2011), is Adams op Ryan Adams duidelijk meer rocker dan singer-songwriter. Het album staat vol rechtdoorzee rocknummers die herinneren aan de 80s en 90s. Rode draad door de nummers is een melancholische, duistere sfeer. Het grootste deel van de nummers op Ryan Adams gaat over verlies, afscheid nemen en eenzaamheid. Adams zingt graag over de realiteit, en de realiteit is vaak moeilijk.

Karakter

Op de single ‘Gimme Something Good’ zingt Adams bijvoorbeeld over een soort onbestemd gevoel van verlangen. Toch weet hij dat gevoel niet echt over te brengen. De weemoed van de tekst verdwijnt een beetje achter de stoere rockmuziek.

Iets vergelijkbaars gebeurt in ‘Am I Safe’, waarvan de tekst vooral over paranoia en een, wederom wat onduidelijk, gevoel van onveiligheid gaat. Toch klinkt het nummer in eerste instantie vrij upbeat. Bij een groot deel van de nummers op de plaat lijkt Adams niet echt gemoeid te zijn met het overbrengen van het gevoel van de tekst.

Uitzondering is ‘My Wrecking Ball’, veruit het sterkste nummer op het album. Waar veel van de nummers karakter missen, verwoordt dit stille nummer in tekst en muziek duidelijk het melancholische gevoel waarnaar Adams op zoek is. Het klinkt echter dan veel van de hardere, wat generieke nummers op Ryan Adams.

Overweldigend

Opzwepende marsritmes en galmende gitaren vullen de plaat. Waar het veelal akoestische Ashes and Fire een album was voor kleine, intieme zalen, zijn de nummers op Ryan Adams meer geschikt voor stadions. Het is muziek die bedoeld is om indruk te maken en overweldigend te zijn. Live werkt dat waarschijnlijk goed, maar op het album blijven de nummers wat eentonig en missen ze persoonlijkheid.

Tags: , , , , , , , , ,
Posted in Muziek, Recensie | No Comments »

Lezen en laten lezen: Recensie

september 18th, 2014

Ik kan geen recensies schrijven. ‘Kan niet’ klinkt al gauw als ‘wil niet’, het is een beetje lui, gemakzuchtig – maar ik ken mezelf. De enige door mij geschreven recensie, hij verscheen nergens, ging over Charlotte Roche’s Feuchtgebiete. IJverig turfde ik hoe vaak het woord ‘kutje’ in de vertaling voorkwam (negenennegentig keer). Het boek lag toen al een jaar in de winkels: ik tel even langzaam als dat ik een mening formuleer.

Geregeld lees ik recensies over boeken die ik waarschijnlijk niet ga lezen. Of de recensie positief of negatief is heeft hierop geen invloed. Wat ik zoek is de energie die de recensent steekt in het begrijpen van een boek, het diepe graven naar méér. Ook lees ik recensies om mezelf te toetsen: hoe denken anderen over dit stijlmiddel of dat personage, heb ik iets gemist? Met een goede recensent deel ik een liefde voor literatuur en die liefde lees ik graag terug.

Wat ik niet graag lees is cynisme. Cynische recensies zijn vaak oppervlakkig: de recensent doet nauwelijks moeite om te achterhalen wat de schrijver bedoelt, maar beperkt zich tot simpel afkraken. Wie duidelijk plezier heeft in het afbranden van werk waar iemand heel zijn wezen in heeft gestopt, kan zich beter aanmelden voor de jury van Holland’s Next Om-Het-Even-Wat. Het is ook zo lekker veilig, want wie recenseert de recensenten, wie geeft er sterren aan de mensen die sterren en ballen uitdelen?

Toen Kees ‘t Hart Het Land 32 van Daan Heerma van Voss besprak in de Groene Amsterdammer, vreesde ik voor wéér zo’n bloeddorstige recensie. Het was erg hip om de jongste roman van Heerma Van Voss af te zeiken, een kinderachtige trend.
Maar ‘t Hart had zijn best gedaan het boek te begrijpen. Zijn teleurstelling was oprecht, juist doordat hij zo betrokken was bij het werk en de ambities van de schrijver. Als een strenge maar rechtvaardige vader verwoordde ‘t Hart wat er naar zijn idee aan de roman scheelde, ter illustratie spiegelde hij de stijlfiguren van de schrijver in zijn eigen bespreking. De recensie ademde de harde maar liefdevol gestelde vraag waarom Heerma Van Voss het toch zo had gedaan.
Het stuk eindigde met: “Dit boek is de eerste versie van een roman die nog geschreven moet worden.” Een genadeslag? Nee, eerder een uitnodiging: doe het de volgende keer anders. Nergens stond: doe het de volgende keer maar niet.
Deze recensie krijgt van mij vijf sterren.

Tags: , , , , , , , , , , , ,
Posted in Column, Literatuur | No Comments »

Op Kamers in Leeuwarden

september 17th, 2014

Ga je op kamers in Leeuwarden? Dit zijn dé culturele hotspots in de Friese hoofdstad. 

Film: Slieker Film

Het publiek heeft het voor het zeggen bij Slieker Film. Deze Friese filmtheater doet namelijk mee aan het landelijk initiatief van We Want Cinema. Op deze site kun je een film aanvragen om te laten draaien in een bioscoop naar keuze (waaronder Slieker Film). Als er genoeg kaartjes worden verkocht gaat de voorstelling door!

Film: Noordelijk Film Festival

Het Noordelijk Film Festival (niet te verwarren met het Nederlands Film Festival) vertoont een divers aanbod aan films. Ook biedt het onder de noemer van ‘Nieuwe Noordelijke Oogst’ ieder jaar een podium aan professionele noordelijke filmmakers, met daarnaast enkele jonge aanstormende talenten uit de provincies Friesland, Groningen en Drenthe.

Film: Tivoli bioscoop

Oorspronkelijk was de Tivoli bioscoop in Leeuwarden een Rooms-Katholieke kerk. Echter zijn in 1910 de kerkbankjes ingeruild voor bioscoopstoelen. Tegenwoordig kun je in de scherpte HD beeldkwaliteit en oorverdovend surround sound genieten van alle grote blockblusters.

Theater: Stadsschouwburg De Harmonie

Snuif een dosis cultuur op in één van de grootste schouwburgen van Nederland. Het schipvormige gebouw van De Harmonie is in 1995 gebouwd door architect Frits van Dongen. Hij liet zich inspireren door de Friese wateren. Voor een rondleiding achter de schermen ben je altijd welkom. Maar bezoek ook zeker eens één van de theatervoorstellingen die De Harmonie aanbiedt. Met de Culture Card kun je altijd voor een vriendelijk studentenprijsje naar binnen!

Theater: Fries theatergezelschap Tryater

Maak kennis met het oudste theatergezelschap van Nederland! Tryater biedt zowel klassiek als eigentijds repertoire. Bijzonder is dat een groot deel van hun voorstellingen in het Fries worden uitgevoerd. Ben je niet zo bekend met deze taal? Vrees niet, Tryater speelt haar producties ook in het Nederlands. Het gezelschap toert regelmatig door Friesland, waarbij Leeuwarden uiteraard niet overgeslagen wordt.

Kunst: Fries Museum

Wie in Leeuwarden studeert ontkomt niet aan de Friese cultuur: de poëtische taal, het winterse evenement waar heel Nederland naar uitkijkt (de Elfstedentocht) en de kunstzinnige traditie. Bij het Fries Museum kun je terecht voor een crash cours Friesland. Naast de vaste collectie kunstschatten kun je tot en met 26 oktober de bijzondere fotomanifestatie Noorderlicht bewonderen.

Muziek: Podium Asteriks

Podium Asteriks in één van de twee poppodia van Leeuwarden en richt zich voornamelijk op aanstormend talent. Het grootste deel van de shows die door Asteriks worden georganiseerd, vindt plaats in de theaterzaal van de voormalige Leeuwardse gevangenis. Een bijzondere locatie dus, waar je vaak voor slechts vijf euro local heroes of acts uit binnen- en buitenland kunt bewonderen.

Muziek: Welcome to the Village

Sinds 2013 verandert het natuurgebied net buiten Leeuwarden iedere zomer drie dagen lang in het mooiste kleine festivaldorp van Nederland, waar talloze muziekoptredens, kunstenaars, en poëzievoorstellingen te bewonderen zijn. Hier heb je niet het massale gevoel van festivals als Lowlands of Pinkpop; Welcome to the Village is een community. Naast gezellig en divers is het festival ook betaalbaar: voor een ticket ben je nog geen zeventig euro kwijt. Een prima studentenprijsje dus!

Literatuur: Poëzieroute

In Leeuwarden ligt de literatuur letterlijk op straat. De stad beschikt over een poëzieroute, waar verschillende gedichten in steen op te vinden zijn. Elk jaar wordt de route uitgebreid met nieuw werk. Inmiddels beschikt de poëzieroute over ruim 40 gedichten en zelfs een app om de wandelaar bij te staan.

Lees ook onze uitgaanstips voor ZwolleNijmegenAmsterdamArnhemGroningen, Maastricht en Utrecht

Tags: , , , , , , , , ,
Posted in Film, Kunst, Lijstje, Literatuur, Muziek, Theater | No Comments »

« Older Entries |

Volg ons

Nieuwsbrief

Ja, ik ontvang graag tweewekelijks de tofste culturele uitgaanstips.