Na een serie albums waarbij de nadruk op het serene karakter van de muziek lag, heeft de Britse muzikant Richard Hawley zichzelf voor zijn nieuwe album Standing at the Sky’s Edge opnieuw uitgevonden. Met psychedelische geluidseffecten en uptempo rocknummers probeert hij een nieuw publiek voor zich te winnen. En daar lijkt hij aardig in te gaan slagen.

Doordat het album wat toegankelijker is dan zijn voorgangers, weet Hawley de luisteraar meteen voor zich te winnen. De nummers zijn wat betreft opbouw veel compacter dan op bijvoorbeeld zijn laatste album Truelove’s Gutter. Het album klinkt als een frisse interpretatie van jaren ’60 psychedelica, met het verschil dat Hawley niet zingt over alles omvattende liefde of drugsgebruik, maar over alledaagse zaken. Zoals bij al zijn albums staat het gewone leven in zijn geboorteplaats Sheffield centraal en daarvoor draagt ook het nieuwe album een aantal bijzondere boodschappen met zich mee.

Man met een visie
Wanneer je het album aandachtig beluisterd kun je niet om de referenties naar het leven in de Noord-Engelse arbeidersstad heen. Zo zingt Hawley in het titelnummer: “Marie she was a troubled girl (..) she had to sell her body to put shoes on her feet”, een confronterende tekst over het leven aan de rand van de stad. Maar ook de schoonheid van het simpele leven weet Hawley in zijn opzwepende zangpartijen te vatten. Het nummer ‘Seek It’ is een onvervalste ode aan de liefde en degene die zich er moeiteloos aan kunnen overgeven.

In muzikaal opzicht heeft Hawley met dit album een grote sprong gemaakt. Hij gebruikt op verschillende nummers elektronica en schuwt het experiment niet. Niemand had twaalf jaar geleden echter gedacht dat hij één van Engelands meet begenadigde songwriters zou kunnen worden. Na een carrière met de band The Longpigs en een korte affaire met Pulp wees niets erop dat Hawley solo zou doorbreken. Daar kwam verandering in na het uitbrengen van zijn debuutalbum Late Night Final in 2001, dat positief werd ontvangen door zijn vaderlandse muziekrecensenten. Standing At The Sky’s Edge is alweer Hawley’s zevende album en de muzikant klinkt gedrevener dan ooit tevoren.

Sfeermaker
Richard Hawley is een muzikant die zijn vak als geen anders beheerst. Hij weet gevoelige nummers te brengen zonder overdreven clichématig over te komen en speelt gitaar alsof het zijn tweede natuur is. Maar het allerbelangrijkste kenmerk aan zijn werk is dat hij met elk nieuw album een verzameling aan coherente nummers weet af te leveren. Geen enkel nummer op Starring At The Sky’s Edge valt namelijk uit de toon en alle nummers roepen afzonderlijk gevoelens op van hernieuwde levenskracht. Richard Hawley is op dit moment op de top van zijn kunnen en hij laat de luisteraar daar maar al te graag van meegenieten.

Gepubliceerd op: 16-05-2012