Op het Imagine Film Festival draaide Los Ojos de Julia, geregisseerd door Guillem Morales en medegeproduceerd door Guillermo del Toro. Hij produceerde eerder de film El Orfanato (2007), ook met Belén Rueda in de hoofdrol. De film gaat over de aan zichtverlies lijdende Julia, die na de zelfmoord van haar tweelingzus een onderzoek start naar haar mysterieuze dood.

Als Julia een vreemd voorgevoel krijgt dat er iets mis is met haar tweelingzus, komt ze er achter dat zij in haar kelder zelfmoord heeft gepleegd. Omdat het goed ging met haar zus roept dit bij Julia nogal wat vraagtekens op. Haar zus leed aan dezelfde progressieve zichtverlies als zij, maar zou hieraan geopereerd worden. Een operatie om naar uit te kijken, en zeker geen reden voor zelfmoord. Zodra Julia de reden van het overlijden van haar zus probeert te achterhalen, stuit ze op steeds vreemdere voorvallen. Ze is ervan overtuigd dat een voor anderen onzichtbare man achter de moord zit. Wie deze man is blijft lang onduidelijk, maar duidelijk is dat hij ook Julia begint te achtervolgen.

Blinde paniek
Met haar naderende blindheid overwinnen soms de angsten het van de hoop bij Julia. Telkens als ze een stressaanval krijgt verliest ze twintig procent van haar zicht. Deze onomkeerbare verandering krijgt de kijker telkens te zien. Iedere keer wordt haar zichtveld verkleint. Haar man Isaac (Lluís Homar) ziet met ledeogen aan hoe haar situatie zichtbaar verslechterd. Het getrouwde stel bespreekt hun angsten en hun toekomst. Over die toekomst hoeven ze niet lang na te denken, die wordt snel genoeg voor hen bepaald.

Kleedkamerscène
De zoektocht naar de reden van het overlijden van haar zus brengt Julia in de kleedkamer waar haar zus gesport heeft. Daar is een groepje blinde vrouwen aan het roddelen over Julia’s zus. Ze kunnen Julia niet horen zodat zij het gesprek meeluisteren. Deze scène, waarin Julia tussen de naakte blinde vrouwen staat, geeft een surrealistisch gevoel. De melkwitte ogen van de vrouwen staren met hun lege blikken naar Julia, maar ze zien haar niet. Dit is één van de sterkere scènes in de film, die je als kijker kippenvel bezorgt. Ook een scène waar je een vergelijking zou kunnen maken met het doorgesneden oog in Un Chien Andalou (1929) laat je als kijker dieper wegkruipen in je stoel.

Vertrouwen
De film blijft geen platte horror waarbij alleen het schrikeffect bejegend wordt. Morales verbeeldt de angsten van Julia rondom haar ziekte en laat zien dat zij langzaam het vertrouwen in de mensen om haar heen verliest. Als niemand haar gelooft en er misbruik wordt gemaakt van haar blindheid, wordt je als kijker geconfronteerd met de oneerlijke omgangswijze met blinden. Want de handicap van Julie wordt niet alleen gevormd door haar onvermogen om te zien, maar vooral door haar omgeving die er op een geniepige manier gebruik van maakt. Het afgaan op iemands woord wordt in Los Ojos de Julia genadeloos afgestraft. Niemand is te vertrouwen in het donker.

Gepubliceerd op: 30-04-2012