Drie beeldschone dames met juweeltjes van stemmen zongen 24 april de rumoerige sfeervolle zaal in The Sugar Club in Dublin stil. Adembenemend waren de lieve breekbare liedjes die gezongen werden met stemmen die perfect bij elkaar passen. Het feit dat Emily, Jessica en Camilla zusters zijn droeg vast bij aan deze kloppende combinatie. Het talent en gevoel dat ze erin legden zorgde voor een uniek en boeiend concert.

Voordat het zover was werd het publiek eerst getrakteerd op maar liefst twee voorprogramma’s. I Draw Slow beet het spits af en deed dat geweldig met een mix van alt-country, folk, roots en americana. De banjo, contrabas, fiddle, gitaar en de heerlijke stem met een rauw randje van Louise kregen het publiek zeker enthousiast. Ze werden opgevolgd door Christof, die verrassend genoeg van Nederlandse afkomst bleek te zijn. Met zijn mooie warme stem en dromerige blik bracht hij zoete singer-songwriter liedjes. Het werd pas echt interessant toen de The Staves hem vergezelde, wat ‘Mind Myself’ tot een hoger niveau deed stijgen. Christof ging nog even alleen verder en ook hij kon rekenen op een uitbundig applaus.

Hemelse meerstemmigheid
Prachtig meerstemmig begonnen de dames van The Staves a capella te zingen, waarna de drum en bas invielen en de nieuwe single ‘The Motherlode’ van het podium klonk. Bij ‘Icarus’ wisselden ze elkaar af in het couplet om in het refrein weer schitterend bij elkaar te komen. Deze magische gelaagdheid deed af en toe hemels aan. Emily zong, Jessica speelde gitaar en zong en Camilla zong met af een toe een schattig gitaartje, de ukelele, in de handen.

Gouden keeltjes
“Sing me a song, your voice is like silver”, zongen de zussen in het breekbare ‘Facing West’. Camilla begon met haar prachtige heldere stem en werd later aangevuld met de wat lagere, warme stem van Emily en het zachte zoete geluid van Jessica. Alle drie bewezen ze gouden keeltjes te hebben, waarmee ze het publiek gebiologeerd lieten luisteren. Ook in ‘Pay Us No Mind’ varieerden de solo’s en werden deze vervolgens als een perfecte puzzel in elkaar gepast.

Zussenpraat
Tussen de liedjes door babbelden de meiden over van alles en nog wat. Al giechelend spelen ze met typische Ierse woorden, grappen ze over whisky, de liedjes die ze wilden spelen en over het Hollandse accent van Christof. Vervolgens wisten ze de luisteraars weer helemaal te imponeren met het vlotte, maar aangrijpende ‘Tong Behind My Teeth’.

Leuk was dat ze de bekendste nummers niet voor het eind bewaarden, zo werd ‘Mexico’ midden in de set gespeeld. Met het dynamische ‘Wisely and Slow’ schaarden ze zich met zijn drieën achter een microfoon om a capella te beginnen, waarbij ze het nog aanwezige rumoer weg wisten te zingen tot er een muisstil publiek overbleef. Tijdens de toegift kwam Christof nu The Staves vergezellen voor ‘Dead and Born and Grown’.  Na dit concert was het publiek zichtbaar van deze dames gaan houden. De hemelse samensmelting van de heldere, de zoete en de warme stem boeide tot de laatste minuut.

Gepubliceerd op: 27-04-2012