Prisoners is een zeer goede misdaadthriller met ijzersterke cast

Jake Gyllenhaal Hugh Jackman, Prisoners Recensie

sep
18

Door:

Hoever gaat een wanhopige ouder om zijn vermiste kind terug te vinden? In Prisoners verdwijnen op klaarlichte dag de dochters van Keller Dover (Hugh Jackman) en zijn beste vriend Franklin Birch (Terrence Howard). Wanneer de politie een belangrijke verdachte vrijlaat wegens gebrek aan bewijs, besluit Dover het heft in eigen handen te nemen. Frans-Canadese regisseur Denis Villeneuve waagt zich met deze misdaadthriller voor het eerst aan een Engelstalige productie. Met succes, want Prisoners is ijzingwekkend spannend en aangrijpend tegelijk.

Keller Dover is een beschermende familieman die met zijn gezin in Pennsylvania woont. Op een stormachtige namiddag tijdens Thanksgiving verdwijnt zijn dochtertje Anna samen vriendinnetje Joy Birch. De vaders van beide meisjes starten samen met rechercheur Loki (Jake Gyllenhaal) een onderzoek naar de mysterieuze verdwijning. Aanvankelijk lijkt er geen twijfel mogelijk dat een campereigenaar uit de buurt, Alex Jones (Paul Dano), de dader is. Maar wegens gebrek aan bewijs is Loki noodgedwongen Jones vrij te laten. Dover pikt dit niet en besluit zelf voor rechter te spelen.

Gyllenhaal op zijn best

Prisoners kent een ijzersterke cast met als absolute uitblinkers Hugh Jackman en Jake Gyllenhaal. Jackman speelt enerzijds een liefdevolle, bezorgde vader en anderzijds een intimiderend figuur met tumultueus verleden. Met zijn ongeschoren baard, dreigende stem en indringende oogopslag is hij heel charismatisch als Dover. De woedeaanvallen en wanhoopsdaden weet hij zo overtuigend te brengen dat het bijna ondragelijk wordt om sommige scènes te aanschouwen.

Toch is het Gyllenhaal die met zijn briljante vertolking van Loki een van de beste rollen uit zijn carrière speelt. Loki is net als Dover een man met twee kanten. De beste detective van de stad die zich aan alle regels en wetten houdt. Tegelijkertijd geven de donkere kringen om zijn ogen en opvallende tatoeages en gewoontes de indruk dat ook hij een bewogen leven heeft gehad. Het bijzondere aan Gyllenhaal’s vertolking is dat hij van Loki een zeer kleurrijk personage maakt. Dit doet hij onder andere door Loki een vreemde knippergewoonte mee te geven. Daarnaast staat Loki als enige écht dicht bij de kijker. Dankzij de sympathieke Gyllenhaal voelen, denken en oordelen we met Loki mee terwijl hij op allerlei manieren met dilemma’s wordt geconfronteerd.

Constante dreiging

Vanaf de eerste minuut tot aan de laatste, indrukwekkende, slotscène weet Villeneuve’s thriller het publiek op het puntje van zijn stoel te houden. Deze constante spanning is vooral het gevolg van een opvallend vol script. Aaron Guzikowski schreef een scenario dat vertrouwt op veel verschillende verhaallijnen. Gedurende de bijna tweeëneenhalf uur dat Prisoners duurt, duikt er regelmatig weer een verdachte of aanwijzing op waardoor het publiek zich niet kan veroorloven afgeleid te worden. Dit veelzijdige script geeft het gevoel dat er voortdurend dreiging op de loer ligt.

Mistroostig

Ook de uitstekende cinematografie draagt bij aan de constante spanning. De akelige situatie en herfstachtige klimaat zijn bijna voelbaar. Dit zien we onder andere terug in de openingsscène. Een herfstachtig, grauw, boslandschap met veel grijs en bruintinten. “Wees voorbereid,” zegt Dover tegen zijn zoon voordat deze een hert doodschiet. Deze openingsscène kent een somberheid die kenmerkend is voor de gehele film. De vele stortbuien en mistroostige beelden van braakliggend terrein doen hier nog een schepje bovenop.

Prisoners is een zeldzaam veelzijdige film die enerzijds weet te ontroeren en anderzijds van begin tot eind bijna ondragelijk beklemmend is. De charismatische cast en sombere cinematografie maken het een misdaadthriller die niet snel zal worden vergeten.

Gepubliceerd op: 18-09-2013

Facebook reacties