Kapringen is een beklemmende, psychologische thriller die geen moment verveelt

Een man wordt onder schot gehouden in Kapringen Recensie

jul
4

Door:

Kapringen is een aangrijpende film over het vrachtschip MV Rozen, dat door piraten wordt gekaapt. Regisseur Tobias Lindholm zoomt in op de kok van het schip, Mikkel Hartmann (Johan Philip Asbæk). Terwijl de bemanning zich klaarmaakt voor de terugreis en Mikkel zich verheugt op het weerzien van zijn vrouw en dochtertje, slaan de Somalische piraten hun slag. Kapringen is een beklemmende, psychologische thriller die geen moment verveelt.

De bemanning van het schip wordt gegijzeld en de kapers spelen een cynisch spel van leven en dood. Wanneer de kapers miljoenen aan losgeld eisen, ontstaat er een psychologisch drama. De zeelieden staan doodsangsten uit en de kapitein is inmiddels ziek geworden. Ondertussen onderhandelt Peter (Søren Malling), de chef van de rederij, maandenlang met tolk Omar (Abdihakin Asgar) over een aannemelijk bod. De sfeer wordt steeds dreigender en de bemanning van het schip leeft op het randje van de afgrond. Het verhaal wordt realistisch en zonder overdrijven neergezet en het acteerwerk is fenomenaal.

Fascinerend contrast

Regisseur Tobias Lindholm zorgt ervoor dat de film blijft boeien door de de beelden van het schip af te wisselen met beelden van het chique kantoor van de rederij in Denemarken. Dit zorgt voor een fascinerend contrast; enerzijds het vieze schip dat eigenlijk niet leefbaar is, anderzijds het chique kantoor waar over miljoenen wordt gesproken. Dat Lindholm thuis is in de wereld van de psycologische thriller is duidelijk. Eerder schreef hij  verschillende afleveringen voor de tv-serie Borgen (2009-2010) en daarnaast schreef hij het scenario van Jagten (2013).

Niemand is echt de schurk

Het onderwerp van de film, piraterij, is interessant en actueel. Het is fascinerend om te zien hoeveel macht de kapers hebben en hoe machteloos de bemanning is. Toch heeft fysiek geweld niet de overhand in de film. Lindholm richt zich vooral op het psychologische geweld waar de zeelieden onder lijden. Zo is het moment dat het schip gekaapt wordt, niet te zien. In een interview met Reuters  vertelt de regisseur: ‟Met de film proberen we te laten zien hoe ingewikkeld de situatie is. Niemand is echt de schurk. Iedereen doet het beste wat ze kunnen, zelfs de piraten.” En dat is hem gelukt. Hoewel je als kijker meeleeft met de radeloosheid van de bemanning, krijg je ook begrip voor de piraten. Dit komt vooral naar voren in de scène waarin de piraten vrolijk meezingen met de bemanning en er een waar feestje van maken. Als kijker vergeet je even dat de schurken aan boord zijn met maar één doel. Ze zijn enkel uit op geld.

 

Gepubliceerd op: 04-07-2013

Facebook reacties