Is het een droom, is het werkelijkheid? Waarom gebeurt dit? Waardoor wordt de hoofdpersoon in hemelsnaam gedreven? Het zijn een paar vragen die zomaar bij je op kunnen komen tijdens het kijken van Holy Motors. Regisseur Leos Carax (Lovers on the Bridge, Pola X) speelt voortdurend met de conventies van film en laat je versteld staan van een aaneenschakeling van de meest bizarre beelden. Denis Lavent (Les Amants du Pont-Neuf, My Little Princess) zoekt als Monsieur Oscar op een fascinerende manier de grenzen van het mens zijn op en bezorgt je een filmervaring om niet snel te vergeten.

Keurig in pak gekleed, zegt hij zijn kinderen gedag. De witte limousine staat klaar, chauffeuse Céline (Edith Scob) wacht hem op. Monsieur Oscar gaat op weg naar zijn eerste opdracht; hij wordt een oude bedelaarster op de Parijse Pont-Neuf. De limousine is de kleedkamer waar M. Oscar nog verschillende keren van gedaante verandert om een rol te spelen die van hem wordt verwacht. Waarom en wie die opdrachten geeft, blijft raadselachtig.

Overweldigend
Het waarom in deze film is uiteindelijk ook helemaal niet interessant. Je kan je fantasie de vrije loop laten over de beweegredenen van de hoofdrolspeler en de betekenis van de verschijningen waarin hij transformeert; juist dat maakt de film zo boeiend. Het surrealisme in elke scène is zo overweldigend en Lavent speelt elke rol zo overtuigend, dat je je niet ergert aan vragen die niet beantwoord worden. Let vooral op de tweede rol van M. Oscar, waar de virtuele wereld en werkelijkheid één worden en hij als een computergeanimeerd monster de liefde bedrijft met een vrouwelijke tegenspeler. Dit schouwspel is zo onverwacht en knap gemaakt dat het een hypnotiserende werking heeft.

Droom
Hoewel de film in de tweede helft aan vaart verliest, blijft Holy Motors de hele tijd je aandacht vasthouden. Dit komt naast de droomachtige scènes, ook vooral door Lavent die als een ware kunstenaar speelt met de identiteit en fysieke staat waarin een mens kan verkeren. Geweldig zoals hij switcht van een kreupele, onverzorgde engerd die uit het riool kruipt, naar een zorgzame en liefhebbende vader. Al zijn rollen speelt hij zo geloofwaardig dat je je soms bijna afvraagt of je zelf niet aan het dromen bent.

Holy Motors werd in Cannes zowel ontvangen met een luid applaus, als met hard boegeroep. Als je op zoek bent naar een film die goed te begrijpen is, dan zal je ook zeker teleurgesteld zijn. Durf je echter al je verwachtingen opzij te zetten en open te staan voor een onconventioneel verhaal, dan zal je een onvergetelijke reis tegemoet gaan naar de spannende grenzen van realiteit en fantasie.

Gepubliceerd op: 13-08-2012