Sleep Tight imponeert niet
Door: Naz Taha
Echte horrorliefhebbers kennen Jaume Balagueró vooral van zijn succesvolle zombiefilm [REC] (2007) en het vervolg daarop, [REC] 2 (2009). Met name het eerste deel veroorzaakte bij menig kijker slapeloze nachten. Sleep Tight, of zoals de originele titel luidt, Mientras Duermes, is de nieuwste film van de Spaanse regisseur. Deze psychologische thriller is nauwelijks vergelijkbaar met [REC]. Meer dan een horrorfilm is het namelijk een psychologisch drama met thrillerelementen. Het is bovendien maar de vraag of Sleep Tight voor slapeloze nachten zorgt, zoals de titel doet vermoeden.
César (Luis Tosar) is een depressieve man die naar eigen zeggen niet in staat is om gelukkig te zijn. Hij werkt als portier in een flatgebouw. Voor de bewoners lijkt hij een loyaal en behulpzaam persoon die altijd voor hen klaarstaat. Achter zijn vriendelijke glimlach schuilt echter een weerzinwekkend duistere kant. César gunt het anderen niet om gelukkig te zijn en doet er daarom alles aan om het geluk van de flatbewoners te ondermijnen. Vooral de mooie en vrolijke Clara (Marta Etura) is een slachtoffer van zijn streken. Gedreven door zijn depressie is hij vastberaden alle vreugde uit haar leven te onttrekken. Waarom zouden anderen immers wel gelukkig mogen zijn?
Langzaam op gang
Net als de [REC]- films speelt ook Sleep Tight zich voornamelijk af in een flatgebouw. Dit is meteen ook het enige dat de twee films gemeen hebben. De film komt een stuk langzamer op gang dan de [REC]-films. Bovendien wordt het geduld van de kijker flink op de proef gesteld door de trage spanningsopbouw. De eerste helft van Sleep Tight bestaat veelal uit het wachten op een cruciaal moment in de film. Dit moment komt wel, maar sommigen zullen hiervoor misschien al afgehaakt zijn. De langzame opbouw en gebrek aan spannende gebeurtenissen maakt het bijna onmogelijk dat Sleep Tight imponeert. De laatste dertig minuten redden de film nog wel enigszins dankzij compleet onverwachte en lugubere plotwendingen.
Wisselend acteerspel
Vooral Luis Tosar maakt indruk met zijn subtiele vertolking van César. De charismatische Tosar zorgt ervoor dat de kijker César ondanks zijn sadistische daden toch ergens sympathiek blijft vinden. Marta Etura (Clara) daarentegen moet het vooral hebben van haar charmante uitstraling. Bij haar ontbreekt het juist aan subtiliteit waardoor vooral de emotionele scènes in de film niet tot hun recht komen.
Ongeloofwaardige scènes
Sleep Tight is ook niet altijd even realistisch. Zo kent de eerste helft een scène waarin Clara danst door haar huiskamer terwijl ze Nutella uit de pot lepelt. Het geheel is erg geforceerd en bovendien overbodig. Balagueró wil met deze scène waarschijnlijk het contrast met César’s leven laten zien. Dit blijkt onnodig, want er zijn genoeg andere momenten in de film die dit op een veel geloofwaardigere manier duidelijk maken. Ook de scènes waarin César wordt gechanteerd door zijn buurmeisje (Iris Elmeida) komen niet goed uit de verf. Dit komt met name door Elmeida’s matige acteerprestatie.
De trage opbouw in combinatie met sommige ongeloofwaardige scènes zorgen ervoor dat Sleep Tight nooit echt onder de huid kruipt. Het originele einde maakt wel wat goed, maar niet genoeg om echt te imponeren. De kans dat de kijker zich na het zien van Sleep Tight, zoals Balagueró waarschijnlijk hoopt te bereiken, onveilig zal voelen in eigen huis zal dan ook niet groot zijn.
Gepubliceerd op: 24-07-2012








