The Amazing Spider-Man doet zijn naam eer aan

Andrew Garfield als Spider-Man Recensie

jul
13

Door:

Je moet het maar durven. Vijf jaar na het slot van de succesvolle Spider-man trilogie van Sam Raimi komt regisseur Marc Webb (500 Days of Summer) met een compleet nieuwe film. Nieuwe acteurs, nieuwe personages en een nieuw verhaal. De filmt draait natuurlijk om Peter Parker (Andrew Garfield, The Social Network) die spinachtige superkrachten overhoudt aan de beet van een genetisch gemanipuleerde spin.  Webb legt echter in deze nieuwe film vooral de nadruk op Peters’ zoektocht naar de waarheid achter de dood van zijn ouders. Dat zorgt voor een interessant en goed opgezet verhaal en geeft meteen een eigen identiteit aan de nieuwe trilogie: er komen nog twee films aan.

Het verhaal van Spider-Man is wereldwijd bekend. Toch is het goed dat Webb relatief veel aandacht aan het ontstaansverhaal van Spider-Man besteedt. Het nieuwe element van Peter’s ouders maakt het noodzakelijk en houdt het ook interessant. Peter was nog jong toen zijn ouders omkwamen in een vliegtuigcrash en de vragen die hij over ze heeft, leiden hem naar de oude partner van zijn vader, Dr. Curt Conners (Rhys Ifans, Notting Hill) en naar de spin die hem zijn superkrachten geeft. De ironie is groot en wordt alleen maar groter als Peter per ongeluk Dr. Conners een formule van zijn vader geeft die hem uiteindelijk verandert in de slechterik die centraal staat: The Lizard, een reptielmens die heel New York in mutanten wil veranderen.

De nieuwe superheld
Webb heeft er duidelijk voor gekozen een andere weg in te slaan dan Raimi met zijn verfilming van de superheld. The Amazing Spider-Man  voelt duisterder, er is meer bloed te zien en er zit meer humor in. Waar je in de oude trilogie soms plaatsvervangende schaamte kreeg voor de sulligheid van Peter, weet de nieuwe Peter zich prima te redden. De tijden zijn sinds de eerste trilogie van Spider-Man inmiddels ook veranderd en in tien jaar tijd heeft de superheld toch een soort metamorfose gehad. Met de Batman-trilogie van Christopher Nolan en het groots opgezette The Avengers heeft de superheld zich opnieuw uitgevonden. Het nieuwe imago is obscuurder en er is meer ruimte voor innerlijke conflicten van de held. Zo ook in The Amazing Spider-Man. Hoe ver moet je gaan om de stad te redden als de politie je wil oppakken en jij de slechterik hebt gemaakt?

Extra plottwist
Peter is nog een scholier en dus is er ook aandacht voor een jeugdliefde. Het onschuldige gestuntel tussen Peter en Gwen Stacey (Emma Stone, The Help)  wisselt fijn af met de serieuzere kant van de film. Het zorgt ook voor een extra plottwist. Gwen is de dochter van Captain Stacey, de politieagent die er alles voor over heeft om Spider-Man te arresteren. Politieagenten die zich tegen superhelden keren hebben we al vaker gezien, maar de familiebanden maken het dit keer een stuk interessanter en ook weer verfrissend om naar te kijken.

Spider-Man is weer terug. Niet beter en niet slechter, maar compleet anders. De epiloog die de geduldigen in het publiek na de aftiteling verraste, maakt duidelijk dat het verhaal nog lang niet is afgelopen en stuurt het publiek vol vragen de zaal uit. Heel slim, niemand die nu nog kan wachten op de volgende film.

Gepubliceerd op: 13-07-2012

Facebook reacties