Met Het Monster Van Parijs (2012) bewijst regisseur Bibo Bergeron (Shark Tale, Flushed Away) dat Parijs ook in een animatiefilm de perfecte setting is voor een romantisch verhaal. Twee onhandige vrienden mengen in een lab per ongeluk twee flesjes door elkaar en creëren een monster, die vervolgens ernstige onrust in de stad veroorzaakt. Het monster blijkt echter niet kwaadaardig en zelfs voorzien van een enorm muzikaal talent. Zangeres Lucille komt hierachter en bouwt zo een hechte vriendschap met hem op. Vervolgens doet zij er samen met de twee onhandige vrienden alles aan om het monster te beschermen en het volk er van te overtuigen dat hij ongevaarlijk is. De combinatie van humor, avontuur en prachtige animatie maken deze film bijzonder en zorgen ervoor dat je als kijker geen moment verveeld raakt.

Het verhaal speelt zich af in het Parijs van 1910; een tijd waarin film, muziek en theater in opbloei zijn. Emile is een verlegen filmoperateur die de liefde van zijn leven maar niet durft uit te vragen. Hij krijgt daarbij hulp van uitvinder Raoul, die een echte vrouwenversierder beweert te zijn. Maar ondertussen durft ook hij niet eerlijk te zijn tegen het meisje van zijn dromen, de prachtige zangeres Lucille. Door haar succes en schoonheid wordt ze achterna gezeten door rijke mannen waardoor Raoul zich bedreigd voelt. Lucille ziet echter helemaal niets in hen en voelt zich eenzaam. Als ze het monster ontdekt en blijkt dat ze dezelfde passie voor muziek hebben, voelt ze zich eindelijk begrepen. Ze geeft hem, vermomt als heer, een kans in haar zangshow. Als de burgermeester erachter komt dat deze heer het monster van Parijs is, volgt een spannend avontuur waarbij verschillende liefdesverhalen een grote rol spelen.

Bijzondere sfeer
Met Shark Tale (2004) hadden de makers van deze film al een succes bereikt. Hierin was het ze gelukt om een complete onderzeewereld geloofwaardig neer te zetten. Deze geloofwaardigheid komt terug in Het Monster van Parijs, waarin ze de geweldige sfeer van de Franse hoofdstad zeer overtuigend weten weer te geven. In de film zijn prachtige uitzichten van de stad te zien, afgewisseld met beelden van typische kleine straatjes en winkeltjes. Elk karakteristiek kenmerk van Parijs komt voorbij en Lucille geeft zelfs een ode aan de Seine in haar show. Dit sfeervolle Franse nummer wordt gezongen door Vanessa Paradis en vormt de soundtrack van de film.

Sympathieke personages
De personages in de film variëren sterk van elkaar. Elk personage heeft een sterke persoonlijkheid en stuk voor stuk wekken ze sympathie op. Raoul zorgt voor de humor, Lucille voor de romantiek en Emile is het onhandige knaapje dat in zijn eigen wereldje leeft. Deze verschillende personages zorgen voor dynamiek in het verhaal, zodat de sfeer tussen de personages onderling goed over komt. Alles klopt aan de film, van de locatie tot aan de muziek. Samen zorgen deze aspecten ervoor dat de film voor jong en oud een echte beleving is, waarbij het simpele verhaal eerder een toevoeging is dan een gemis.  

Gepubliceerd op: 13-06-2012