Our Idiot Brother is een hartverwarmend familieverhaal

Paul Rudd in Our Idiot Brother Recensie

jun
7

Door:

Families zijn ingewikkeld. De meeste mensen kennen dit wel uit eigen ervaring. Schrijver en regisseur Jesse Peretz (The Château) bewijst dat nog eens met Our Idiot Brother. Ned Rochlin (Paul Rudd, I Love You, Man) gooit de levens van zijn drie zussen in de war. Dit zorgt voor een hoop ruzie, maar ook voor confrontatie. De film draagt zwaardere thema’s aan zoals overspel en dilemma’s op de werkvloer. Toch blijft het, net als de familie Rochlin, ondanks alle problemen vooral heel gezellig. Een hartverwarmende film, die door de herkenbaarheid hoop geeft aan de kijker. 

We leven in een harde wereld en als je niet net zo hard meespeelt, raak je buitenspel. Dat is precies wat Ned overkomt. Als hij een jointje aan de politie geeft, die er helemaal doorheen zit en behoefte heeft aan wiet, wordt hij gearresteerd. Wanneer hij vrijkomt kan hij nergens heen. Op zo’n moment kun je niet anders dan hulp zoeken bij je familie. Zijn zussen, Liz (Emily Mortimer, Shutter Island), Miranda (Elizabeth Banks, The Hunger Games) en Natalie (Zooey Deschanel, 500 Days of Summer) zitten echter helemaal niet op hun ‘hippie’ broer te wachten. Om de beurt nemen ze hem toch in huis, maar niemand houdt het lang met hem uit. De zussen worden geconfronteerd met de imperfectie van hun levens. Vreemdgaan, problemen op het werk en problemen met hun wederhelft komen allemaal boven drijven. Problemen die we in het dagelijks leven allemaal tegen kunnen komen en de film realistisch maken. Wat we allemaal wel eens doen, doen de zussen ook: anderen de schuld geven. Toch zullen ze naar zichzelf moeten kijken voor een oplossing en niet alleen naar Ned.

Herkenbaarheid en hoop
Peretz heeft er duidelijk voor gekozen om de film vooral luchtig te houden en dat werkt, anders zou het te dramatisch worden. De hoofdpersoon gaat altijd uit van het positieve. Die instelling voel je door de hele film en het geeft de film een hartverwarmend karakter. Het lijkt alsof niets Ned neer kan halen. Niet de tijd in de gevangenis, zijn dakloosheid en zijn werkeloosheid. Een houding die geen groter contrast vormt met zijn zussen, die proberen alles zo goed mogelijk te regelen. Dat zorgt voor de typische ruzies tussen broers en zussen. Veel geschreeuw, veel verwijten, maar de ruzies duren nooit lang. Ondanks alles zie je dat de familie om elkaar geeft en dat blijft mooi om te zien.

Paul Rudd is de perfecte keuze voor Ned. Hij heeft een eeuwige glimlach die alleen lijkt te breken als hij afscheid moet nemen van zijn hond. Hij trekt de kijker mee in Ned’s eigen wereld en dat geeft de film een beetje meer diepgang. Ook de herkenbaarheid van de familieperikelen zorgt ervoor dat de kijker kan meeleven met de film. We kennen allemaal wel de ruzies met je zus of moeder en we weten dat familie je soms knettergek kan maken. Toch blijft het familie en doe je er vaak alles aan om elkaar te helpen. Het moraal ‘Je kunt je familie niet kiezen’ is al vaker uitgewerkt,  maar zolang de film hart heeft, maakt dat niet uit. Het blijft goed om te zien dat families, ondanks alles, bij elkaar blijven. Dat geeft hoop en dat hebben we soms nodig.

Gepubliceerd op: 07-06-2012

Facebook reacties