De nieuwe film van regisseur Fatih Akin won op het filmfestival van Venetië de speciale juryprijs. Het komische Soul Kitchen is een verrassend product van een regisseur die eerder geprezen werd voor meer troosteloze films als Gegen die Wand.

Iedereen heeft weleens pech, maar restauranthouder Zinos Kazantsakis zit het echt niet mee. De Duits-Griekse Zinos runt het simpele eetcafé Soul Kitchen; spinaziestamppot met vissticks is zijn trademark. Hij heeft een aantal vaste klanten, maar Zinos wil meer. Met de recent aangestelde chef-kok Shayn Weiss en zijn luie broer Illias probeert Zinos Soul Kitchen nieuw leven in te blazen. Pech ligt echter overal op de loer. De virtuele relatie met zijn vriendin is niet ideaal, tijdens het werk gaat hij door zijn rug en zijn delinquente broer bezorgt hem ook niet veel goeds. Zal Zinos ooit het geluk vinden?

Een nieuwe muzikale weg

Regisseur Fatih Akin had zijn internationale doorbraak met Gegen die Wand in 2004. Fatih maakt veel films over de multiculturele samenleving, en dan met name over de Turkse gemeenschap in Duitsland. Met Soul Kitchen slaat Akin een nieuwe weg in. Hij heeft nog steeds een multiculturele insteek, maar het karakter van de film is anders. In zijn eerdere werk was de sfeer nadrukkelijk naargeestig. Hoewel deze toon in Soul Kitchen ook geraakt wordt, legt Akin het accent nu op humor. Deze transformatie pakt goed uit. Akin weet door middel van goede timing zwartgallige gebeurtenissen om te bouwen tot komische scènes.

Muziek staat in veel scènes op de voorgrond. Akin wisselt Griekse muziek af met soul en een vleugje rock. Je krijgt vanzelf zin om te dansen. Toch is de muziek soms ook storend. De dialogen moeten boven de muziek uitkomen en dit leidt tot schreeuwerige gesprekken. Een sterke muzikale toevoeging is de knuffelrock-beltoon van Zinos. Dit staat in groot contrast met zijn ruige kant en maakt goed duidelijk dat zelfs de taaie Zinos liefde nodig heeft. Hij kan wel wat warmte gebruiken, zowel van een vriendin als van zijn stoere broer.

Ongeloofwaardig

Een andere kritische noot is de ongeloofwaardigheid van het verhaal. De hernia van Zinos zorgt voor veel dieptepunten, en een goede afloop ligt niet in de verwachting. Het fantasierijke onheil stapelt zich op en op een gegeven moment is de regisseur te hard op zoek naar flauwe grappen en onwaarschijnlijke wendingen. Dat is jammer, maar niet funest. Juist in het onvoorstelbare ligt de magie van Soul Kitchen. Het is een verhaal vol onverwacht toeval en is hierdoor origineel tot het einde.

Broederliefde

Birol Ünel heeft in de rol van chef-kok Shayn een opvallend kleine plaats in de film. In de promotie van de film staat zijn naam groot uitgemeten, wat doet verwachten dat hij een prominente rol heeft. Dit is niet het geval, maar hij schittert wel als cynicus zoals hij ook deed in Gegen die Wand. Hij speelt vol temperament en zet, net als Adam Bousdoukos (Zinos) en Moritz Bleibtreu (Illias), zijn rol overtuigend neer. Met name Zinos’ relatie met zijn broer maakt indruk en laat zien hoe belangrijk liefde is. De film toont onder meer de kracht van broederliefde en hoe diep deze liefde kan gaan. Soul Kitchen geeft ieders verbitterde ziel een opkikkertje. Niemand overleeft zonder liefde. Zelfs de taaie Zinos niet.

Gepubliceerd op: 31-05-2010