Burton bewijst zijn duistere talent opnieuw met Dark Shadows
Door: Youp Frerichs
Een duister decor, bleke gezichten en bizarre humor. Het schreeuwt allemaal Tim Burton (Sweeney Todd, Edward Scissorhands). De regisseur brengt met Dark Shadows (gebaseerd op de gelijknamige tv-serie uit de jaren ’60) weer een luguber verhaal. Dit keer over heksen en vampiers, maar vooral over een sterk familiemoraal, met veel duistere humor. Zoals inmiddels standaard in de films van Burton zijn acteurs Johnny Depp (Pirates of the Caribbean) en Helena Bonham Carter (Fight Club) onderdeel van de cast. Een cast die goed op elkaar is ingespeeld en het verhaal met volle overtuiging brengt, samen met twee geweldige gastoptredens.
Onbeantwoorde liefde
In 1780 reist de jonge Barnabas Collins (Johnny Depp) met zijn ouders van Liverpool naar Amerika, waar zijn familie een visserij opzet. Het stadje, Collinsport, wordt groot dankzij het succes van het familiebedrijf. De inmiddels volwassen Barnabas maakt de fout om de liefde van Angelique Bouchard (Eva Green, The Golden Compass) af te te wijzen, onbekend met het feit dat zij een heks is. Ze vervloekt Barnabas en verandert hem in een vampier. Het stadje keert zich tegen Barnabas en zet hem onder de grond gevangen. Jaren later wordt de rustplaats van Barnabas verstoort door wegwerkers. Zo belandt de vampier in 1972.
Hij keert terug naar Collinwood, de villa die zijn ouders in de 18e eeuw lieten bouwen. Daar woont inmiddels een nieuwe generatie Collins en met het nieuwe hoofd van de familie, Michelle Pfeiffer die eerder met Burton werkte in Batman Returns, gaat hij het vervallen familiebedrijf proberen in ere te herstellen.
Angelique is echter nooit uit Collinsport weggegaan en is nog steeds vastberaden om Barnabas voor haar te winnen.
De cultuurshock die Barnabas krijgt loopt als rode draad door de film. Door de ogen van de wereldvreemde vampier laat Burton het publiek op een nieuwe manier naar onze eigen wereld kijken. Daarnaast zorgt de cultuurshock voor leuke grappen over de maatschappij, zoals een McDonald’s reclame die wordt aangezien als teken van de duivel.
Een Burtonklassieker
Het begin van de film concentreert zich vooral op de vele grappen die je kunt maken over een vampier in 1972. Er komt dan ook pas vrij laat ontwikkeling in het plot. De humor gaat echter niet vervelen, omdat iedere grap, hoe voorspel ook, werkt. Tegen het einde maakt de humor grotendeels plaats voor spanning en levert Burton zijn typische climax: met prachtige effecten en een klein beetje horror.
Dark Shadows kan zonder twijfel in het rijtje Burtonklassiekers. Een sterk moraal wordt verscholen door duistere absurditeit. De hele cast werkt samen om het verhaal zo realistisch mogelijk te brengen. De geweldige gastoptredens van niemand minder dan Alice Cooper en Christopher Lee passen perfect binnen de film. Cooper vanwege het tijdperk en Lee vanwege zijn iconische rol als Dracula.
Met de trend rond vampiers die Twilight onder andere teweeg heeft gebracht, is het verfrissend om het monster weer te zien zoals deze ooit bedoeld was: slapend in een doodskist, zonder spiegelbeeld en met scherpe hoektanden om in de nek van mooie vrouwen te bijten. De vampier is weer in ere hersteld, zoals alleen Burton dat kan.
Gepubliceerd op: 21-05-2012








