Een verhaal over het vissen op zalm is niet iets waar de gemiddelde bioscoopbezoeker in eerste instantie naar uit zal kijken. Toch moet de kijker zich niet laten afschrikken door dit ongewone thema. Er schuilt namelijk een innemend verhaal achter deze titel. Lasse Hallström weet dit verhaal in het begin prettig te brengen, met een soort innemendheid die de film helaas halverwege verliest. Salmon Fishing in the Yemen begint verrassend humoristisch maar eindigt voorspelbaar.

Als een sjeik uit het Midden Oosten het vissen op zalm wil introduceren in de woestijn van Jemen moet zijn Britse adviseur, Harriët (Emily Blunt), hard aan de slag om dit plan te laten slagen. Ze roept de hulp in van visexpert dr. Alfred Jones (Ewan McGregor), die het idee afdoet als ridicuul. Het plan lijkt gedoemd te mislukken, totdat de persvoorlichtster van de premier (Kristen Scott Thomas) zich er mee gaat bemoeien. Ze wil het verhaal gebruiken als een goed nieuws verhaal uit het Midden Oosten, iets dat de premier wel kan gebruiken. Er volgen vele tegenslagen, zowel in het privéleven als in het zakelijke leven van de betrokkenen. De vraag is of het Harriët en Alfred zal lukken om de zalmen naar Jemen te krijgen.

Innemend begin
Wat Salmon Fishing in the Yemen zo leuk maakt, is de droge humor. Deze humor wordt door alle drie de hoofdrolspelers op een prettige manier naar voren gebracht. Emily Blunt is charmant grappig als de licht onzekere Harriët die alles op alles wil zetten om het plan van haar baas te laten slagen. De meest droge humor is afkomstig van Ewan McGregor, die als dr. Alfred vast zit in een saai leven en het niet eens in de gaten heeft dat hij grappig is. Ook Kristen Scott Thomas heeft de lachers op haar hand in haar rol als gewiekste persvoorlichtster die precies weet wat ze wil. Mede door het goede acteerwerk is de eerste helft van de film erg innemend, iets dat helaas niet tot het einde toe door getrokken wordt.

Voorspelbaar plot
Ondanks een ongewoon thema is er niets verrassend aan het plot van de film. Hoewel Alfreds vlucht uit zijn saaie leven mooi neer is gezet, is deze vanaf het begin voorspelbaar. Hetzelfde geldt voor de verhouding tussen Harriët en Alfred. Deze begint moeizaam, maar groeit naarmate de film vordert. Op zo’n driekwart van de film wordt deze echter weer verstoord en aan het einde is alles weer goed. Zo gaat het ook bij het project met de zalmen. Hoewel dit alles leidt tot een happy ending waar de kijker een fijn gevoel aan over houdt, doet het niet veel goeds voor het verhaal zelf. Dit is jammer, omdat het idee van het verhaal juist zo verrassend is.

Salmon Fishing in the Yemen is een film die je als bioscoopbezoeker zonder risico kan gaan kijken. Dat gebrek aan risico is nu net wat er mist aan de film. Hierdoor blijft het verhaal wat vlak terwijl het zo veel meer had kunnen zijn.

Gepubliceerd op: 09-05-2012