In Frankrijk werd het komisch drama Intouchables door meer dan twintig miljoen mensen bezocht (dat is meer dan een kwart van de totale Franse bevolking) en ook in Nederland zal de film het vast en zeker goed gaan doen. Het regisseursduo Eric Toledano en Olivier Nakache maakte tot nu toe vier speelfilms samen, maar deze werden geen van allen een groot succes. Intouchables bevat echter humor, diepgang en een fijne dosis zelfspot. Met deze combinatie moet de film wel een succes worden.

Philippe (François Cluzet) heeft een kast van een huis, dure auto’s op zijn oprijlaan en is van zijn kin tot zijn tenen verlamd. Het enige dat hij kan bewegen is zijn hoofd en daarom is hij volledig afhankelijk van zijn rolstoel en de mensen die hij in dienst heeft om hem te verzorgen. Driss (Omar Sy) is daarentegen een kerngezonde jongeman in de bloei van zijn leven. Hij heeft geen enkele reden om niet te kunnen werken, maar is tevreden met zijn uitkering en de drie handtekeningen die hij daar elke maand voor moet verzamelen. Wanneer Driss bij Philippe terechtkomt voor zijn bekende krabbeltje, gaat Philippe de uitdaging aan en neemt hij Driss in dienst als zijn persoonlijke verzorger.

Geen medelijden
Driss is van oorsprong een Senegalees, maar woont sinds zijn achtste jaar in Frankrijk. Hij is een jongen met een rauw randje die niet met zich laat sollen en zich niets aantrekt van wat anderen van hem vinden. Deze onverschilligheid maakt hem anders dan de andere sollicitanten die bij Philippe langskomen en dat is precies de reden dat Driss zo in de smaak valt.

Natuurlijk blijft Philippe’s handicap Driss niet onopgemerkt, maar de manier waarop hij ermee omgaat onderscheidt hem van alle anderen. Hij maakt er grapjes over, vergeet zelfs af en toe dat Philippe verlamd is en wat misschien nog wel het belangrijkste is: hij heeft geen medelijden. Philippe beschikt zelf ook over een goed gevoel voor humor en dat zorgt ervoor dat de grapjes van Driss niet respectloos overkomen. Het lijkt alsof Driss’ energie overslaat op Philippe en dit hem de kracht geeft om positief te blijven.

Geschikt voor elke filmliefhebber
De sterke band die langzaam maar zeker tussen de twee mannen ontstaat, is mooi om te zien. Philippe geniet van Driss’ aanwezigheid en andersom beseft Driss dat er meer uit het leven te halen valt dan een uitkering. De combinatie van humor en de aandacht voor meer serieuze zaken zorgt ervoor dat het verhaal geschikt is voor elke filmliefhebber. De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en de mooie manier waarop Driss het leven van Philippe in dit verhaal meer kleur geeft, laat zien dat deze vorm van vriendschap niet alleen mogelijk is op het witte doek.

In Frankrijk werd Intouchables maar liefst negen keer genomineerd voor een César. Deze nationale filmprijs is te vergelijken met de Amerikaanse Oscar. Omar Sy kreeg deze prijs toegekend en dit is dan ook meer dan terecht. Hij vertolkt zijn rol met verve en straalt anderhalf uur lang niets anders uit dan plezier. Het regisseursduo Toledano en Nakache maakt een hele goede beurt met deze film en heeft hopelijk nog veel voor ons in petto.

Gepubliceerd op: 12-04-2012