Open deuren en ramen. Het is de letterlijke vertaling van het speelfilmdebuut Abrir Puertas y Ventanas (Back to Stay) van de Argentijns-Zwitserse regisseuse Milagros Mumenthaler. De kracht van de film is dat Mumenthaler deuren en ramen opent in die zin dat ze op uiterst subtiele wijze een kijkje toont in het leven van drie jonge zussen die zich na het overlijden van hun oma niet zo goed raad weten. Onderlinge spanningen, gevoelens van verdriet en liefde; in de film hoeven ze niet verwoord te worden omdat de zorgvuldig uitgesneden shots en het uitstekende acteerwerk voor zichzelf spreken. 

Mysterieus
Zowel een sterk als een discutabel punt is dat de kijker tijdens de film maar heel mondjesmaat nieuwe informatie over de verhaallijn krijgt. Wat is er gebeurd met de oma? Waarom hebben de zussen geen ouders en waarom vertrekt de jongste zus Violeta (Ailín Salas) ineens met een man die niet geïntroduceerd wordt? Aan de ene kant kun je je ergeren aan het feit dat deze vragen heel traag of soms wel helemaal niet beantwoord worden, maar aan de andere kant houden deze vragen je als kijker wel alert en daarmee krijgt dit subtiele verhaal tevens een mysterieus karakter. De vaak langzame bewegingen van de camera en de lange duur van sommige shots zijn dan niet irritant, maar wekken juist nieuwsgierigheid op naar de karakters van de zussen en de bedoelingen van Mumenthaler.

Sterk spel
Iets wat deze film absoluut de moeite waard maakt om te zien, is het sterke en uitgebalanceerde acteerwerk van de drie hoofdpersonages. Oudste zus Marina (María Canale) ontving zelfs een Zilveren Luipaard tijdens het Film Festival van Locarno 2011 voor haar acteerprestaties. Naast Marina zet de middelste zus Sofia (Martina Juncadella) ook een geweldige rol neer als bazige diva die soms het bloed onder je nagels vandaan haalt. Naast de individuele kwaliteiten van de actrices is het een bevrijdend gevoel dat hun acteerwerk onderling zo natuurlijk overkomt. Als kijker hoef je geen moeite te doen om het te geloven; Salas, Canele en Juncadella geven je het gevoel dat ze elkaar vóór de film al heel goed kenden.

Abrir Puertas y Ventanas is een geslaagde film waar Nederland als coproducent (de film is mede mogelijk gemaakt door de steun van het Nederlandse Hubert Bals Fonds) met recht trots op mag zijn. Dit bewijst onder andere de prestigieuze Gouden Luipaard die de film won voor de Beste Film op het Film Festival van Locarno in 2011. Gelukkig hoeven we niet lang meer te wachten op dit paradepaardje; de film beleeft namelijk zijn Nederlandse première tijdens het International Film Festival Rotterdam van 25 januari tot en met 5 februari 2012. Geplaatst in de sectie ‘Bright Future’ is deze film een veelbelovende aanrader die voor Mumenthaler inderdaad een glanzende toekomst als regisseuse voorspelt.

Gepubliceerd op: 03-02-2012