Zes dames op leeftijd, een fourniturenwinkel en een camera: deze drie ingrediënten vormen samen de documentaire Winckel 213, die op 22 september op het Nederlands Filmfestival  in première ging. Zaal 1 van filmhuis ’t Hoogt werd speciaal voor de première omgetoverd tot een ware fournituren zaal, gevuld met genodigden en de zichtbaar trotse filmmaker Jan Scholte.

Suffragettes in fournituren
Corrie van Dijk werd geboren als de dochter van de eigenaar van een fourniturenwinkel. Na het overlijden van haar vader besluit Corrie een doorstart te maken met Winckel 213, een tijdloze fourniturenzaak aan de Amsterdamse Ceintuurbaan. De zaak draait op vaste klanten en krijgt hulp van de zogenaamde Fourniturendiva’s of ‘suffragettes in fournituren’: een groep oudere dames die met liefde hun steentje aan de winkel bijdragen. Toen bekend werd dat Winckel 213 zijn deuren moest sluiten besloot filmmaker Jan Scholte om de charmes van de fourniturenzaak te vereeuwigen door er een documentaire over te maken.

En zo geschiedde: op 22 september beleefde de film Winckel 213 zijn première op het Nederlands Filmfestival. In de drieëndertig minuten durende documentaire wordt de winkel weergegeven zoals hij was. In alle puurheid, zonder filmische poespas of technische hoogstandjes, laat Jan Scholte zien waarom Winckel 213 zo geliefd was bij zijn klanten. “Deze film gaat niet over een fourniturenwinkel, het gaat over vrouwen”. Scholte wil laten zien dat de ‘suffragettes in fournituren’ de motor achter de winkel zijn.

Do it yourself
Deze ‘do it yourself’ productie, die volledig op eigen initiatief en met eigen financiering tot stand kwam, laat in alle eenvoud zien dat iets simpels als een fourniturenwinkel de basis van een indrukwekkende film kan zijn. Samen met cameravrouw Helma Peters nam Scholte enkele dagen plaats in de smalle winkel en liet het toeval de vrije loop. Het resultaat is een eerlijk, onbewerkt beeld vol nostalgie, zowel vóór als achter de toonbank.

We volgen de strijdbare vrouwen en hun klanten tot aan de laatste dagen van het winkeltje, waar klanten soms uren rondhangen om met twee knopen de winkel te verlaten. Knopen in alle soorten en maten, garen in alle kleuren en ritsen in alle vormen. En dat voor een prijs waar tegenwoordig nog geen kruimel voor te krijgen is. Juist dit geeft de winkel zijn charme. In de wandelgangen vertelt Corrie over haar leven, de geschiedenis van de zaak, haar collega’s en hoe ze haar dagelijks bestaan gaat invullen wanneer de opheffingsuitverkoop afgelopen is. De schappen raken langzaam leger. De wilskracht en levenslustigheid van de fourniturendiva’s wordt mooi verbeeld wanneer ze zelf, zonder hulp van een jongere generatie of mannelijk geslacht, de gehele zaak leeghalen. Tot aan de laatste plank.

Wollige première, waardig afscheid
Met luid applaus worden filmmaker Jan Scholte en zijn fourniturendiva’s na afloop van de film weer op het podium ontvangen. Na een snelle telling van de suffragettes blijkt al gauw dat er één ontbreekt. Corrie, de eigenaresse van Winckel 213, is vlak na de opheffing plotseling overleden. De film is daarmee niet slechts een indrukwekkende documentaire, maar tevens een waardig eerbetoon aan de vooraanstaande fourniturendiva Corrie. Ter afsluiting van de emotionele, maar eervolle première vliegen de bollen wol letterlijk door de zaal.

Gepubliceerd op: 30-09-2011