Glitters, confetti en naaktmakende weersomstandigheden op Stekker in het Park

juli 28th, 2014

Stekker in het Park bewees afgelopen weekend wederom een heerlijk festival te zijn. De grote hoeveelheid fijne mensen – Stekker was uitverkocht! –  die toch soms rijendik op een drankje of hapje moesten wachten, lieten zich de ontspannen sfeer rijkelijk smaken. Qua muziek was er op de drie verschillende podia voor een ieder wat wils. De groene omgeving bood verkoelend watertjes en genoeg schaduw. Het weer: zonnig en zwoel en o zo naaktmakend. Verder glitters en confetti. Who needs more?

Tags: , , , , , , , ,
Posted in Fotoreportage, Muziek | No Comments »

Dansbare tweede editie Amsterdam Live On Stage

juli 28th, 2014

Na het succes van vorig jaar vond afgelopen zondag de tweede editie plaats van Amsterdam Live On Stage. Ditmaal niet in het Amsterdamse Bos, maar op Sportpark Riekerhaven. Energieke live elektromuziek stond centraal tijdens dit dancefestival, hoewel er ook een aantal bands te vinden waren. Het programma bestond uit een aantal grote internationale namen als Kygo, Pretty Lights en Goldfish, maar ook nationale artiesten als Go Back To The Zoo, Chef’Special,  en Jett Rebel. 

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,
Posted in Fotoreportage, Muziek | No Comments »

Milder dan alleen weet als geheel nauwelijks te boeien

juli 28th, 2014

Op haar 24e verhuisde auteur Yiyun Li van Beijing naar de Verenigde Staten om verder te studeren aan een Amerikaanse universiteit. Ook de personages uit haar laatste roman Milder dan alleen groeien op in Beijing. Later in hun leven worden zij nog achtervolgd door een gebeurtenis uit hun jeugd in die stad. En hoewel deze mysterieuze en pijnlijke gebeurtenis op goede wijze wordt onthuld, kan de roman als geheel maar moeilijk de aandacht vasthouden.

Sprong in tijd en plaats

Milder dan alleen vertelt het verhaal van Boyang, Moran en het weesmeisje Ruyu die bij elkaar op de middelbare school zitten in Beijing. Omdat zij ook in dezelfde wijk wonen, brengen zij veel tijd met elkaar door. De mysterieuze vergiftiging van Shaoai, een ouder meisje uit de buurt, en de mogelijke betrokkenheid van de kinderen hierbij zet de vriendschap van de drie kinderen echter onder druk.

Na een beperkt leven door zwaar hersenletsel overlijdt Shaoai twintig jaar nadat zij vergiftigd werd. Van de drie oude vrienden woont alleen Boyang nog in Beijing. Moran en Ruyu zijn inmiddels verhuisd naar Amerika. De roman wisselt vervolgens tussen de perspectieven van deze drie jeugdvrienden. Bovendien wordt zowel het heden van de drie beschreven, als de periode rond de vergiftiging twintig jaar eerder.

Saaie passages

Hoewel de beschrijving van hun kinderjaren in Beijing tegenover die van hun eenzame bestaan in het heden een interessant contrast oplevert, schuilt in die perspectief- en tijdwisseling ook het grootste bezwaar. Er ontstaan namelijk zes verschillende vertelsituaties, en dat is te veel. Het verleden van de drie maakt nieuwsgierig (wie vergiftigde Shaoai toch?), hun heden echter een stuk minder. Door de wisseling van perspectief wordt de betrokkenheid bij de verschillende vertellers namelijk nauwelijks opgebouwd. Dit maakt dat de vertellingen van het heden niet echt kunnen boeien, wat nogal wat saaie passages oplevert.

Goedmakertje

Als een roman waarin de personages in het heden geconfronteerd worden met een gebeurtenis uit het verleden is Milder dan alleen zeker niet origineel. Wel wordt het mysterie rond de vergiftiging van Shaoai op mooie en subtiele wijze onthuld. De zaak wordt opgehelderd, maar blijft tegelijkertijd enigszins mysterieus.
Een bescheiden goedmakertje.

Tags: , , , , , , ,
Posted in Literatuur, Recensie | No Comments »

Spektakel X is Circus Treurdier als vanouds met humor, absurdisme en geweldige muziek

juli 28th, 2014

Twee huizen in een rustig dorpje waar nooit iets gebeurt. Totdat er ineens een journalist opduikt. Doordat relatief kleine situaties plotseling worden uitvergroot door de media, is het dorpje ineens bekend en berucht. Spektakel X gaat met geweldige muzikale begeleiding en een ironisch en absurd gevoel voor humor in op de sensatiezucht en grootheidswaanzin waaraan onze wereld lijdt.

De rustige straat, met enkel twee huizen, ontspoort door de sensatiezucht van deze tijd en de rol die de media daarin speelt. Spektakel X is een wrange komedie over de neiging van mensen om belangrijk te zijn. Bella verzint dat ze zwanger is, haar papa gaat op pedofielen jagen en de buurman schrijft een boek over zijn onterechte beschuldiging als pedofiel, terwijl zijn vrouw vage en bloederige artistieke kunstwerken maakt.

Kinderlijke pracht

Zoals Circus Treurdier eigen is, vertelt ze haar boodschap door middel van een grote dosis humor en ironie. Een sterke combinatie. Scènes waar je hard om moet lachen, maar achteraf toch even over na moet denken. Thomas Spijkerman ziet als Buul de eenhoorn de kinderlijke pracht van de wereld nog in, maar wordt gedood door de mens die alleen het verderf nog voor ogen heeft.

Mooi en komisch

De muziek onder leiding van Frank van Kasteren en Bart Rijnink zit fantastisch in elkaar. De prachtige meerstemmige nummers zijn komisch en mooi tegelijk. De samenzang ontroert, maar de hoge tonen van Thomas Spijkerman zijn vaak lachwekkend. De zelfgemaakte popnummers met vattende teksten maken de voorstelling helemaal af. Circus Treurdier laat in de voorstelling theater hand in hand gaan met muziek.

Spektakel X brengt de actuele boodschap goed over en zorgt voor een vermakelijke avond met absurde momenten, lachbuien en radicaal, soms choquerend, entertainment.

Tags: , , , , , , , , , , , ,
Posted in Recensie, Theater | No Comments »

Andrew W.K. stort Paradiso’s kleine zaal in extatische feestchaos

juli 28th, 2014

Andrew W.K.’s optreden op 26 juli in de kleine zaal van Paradiso? Drie woorden. Één. Groot. Feest. Klinkt clichématig, maar met Andrew W.K. zijn zulke termen onvermijdelijk. Hij verdient zijn zelftoegewezen titel als ‘King of Partying’: met zijn verbluffende energie en beukende popmetaldeuntjes weet hij het zaaltje pijlsnel in een extatische feestchaos te storten.

Bijzonder aan de huidige ‘Posessed by Partying’-tour is dat deze een volledige band achterwege laat. W.K. heeft maar twee consorten: ‘hype man’ Blake ‘Blakey Boy’ Canaris, die meedanst en meebrult, en een drummachine die oorverdovende beats uitstoot.

Gelukkig is de ster van de avond verbluffend energiek. Hij danst, headbangt, poseert wijdbeens en pompt zijn armen op en neer als een echte feestmessias. Bovendien tovert hij als een bezetene kraakheldere ritmepartijen en solo’s uit zijn als een oude Nokia in overdrive klinkend keyboard. En de glissando’s waarmee zijn toetspartijen openen zijn als laserkanonnen die pure adrenaline de zaal in afvuren.

Feestelijke chaos van jewelste

Op setopener ‘It’s Time to Party’ gaat de zaal meteen los als een horde buffels. Er ontstaat direct een moshpit, al snel glibberig van het zweet. W.K. heeft geen moeite met fans op zijn podium en danst zelfs gezellig met ze mee. Sommige langharige feestvierders hebben zich gekleed in W.K.’s karakteristieke witte outfit. Hierdoor ontstaan absurde situaties waarbij het lijkt alsof Andrew W.K. in drie- of viervoud staat te dansen en keyboard staat te spelen.

Een knallende feestsymfonie

Het instrumenteel palet van alleen keyboard en drummachine zorgt wel dat ieder nummer bijna hetzelfde klinkt. Dit kan dit echter de pret niet drukken. Integendeel. Dankzij de nooit aflatende beats en de klassieke keyboardinterludes (die wat nodige adempauzes bieden), vloeit alles samen tot een lange, knallende feestsymfonie. En voor de ingewijden zijn er alsnog vele herkenningsmomenten, zoals het keyboardriedeltje van het epische ‘Get Ready to Die’ en de ongelofelijk positieve songteksten van ‘We Want Fun’ en ‘Party Hard’.

‘You Will Remember Tonight’

Die positiviteit is uiteindelijk wat de show zo meeslepend maakt. “Andrew W.K. is not a person, it’s a feeling”, heeft de man zelf ooit gezegd; specifiek, een gevoel van extase, positiviteit en saamhorigheid. In Paradiso heeft Andrew W.K. bewezen dat hij dit gevoel als geen ander bij zijn publiek kan oproepen. Voor het gros van de aanwezigen zal de titel van zijn nummer ‘You Will Remember Tonight’ naadloos op de avond aansluiten.

Tags: , , , , ,
Posted in Muziek, Recensie, Tip | No Comments »

Win kaarten voor De Odyssee!

juli 27th, 2014

Beleef deze zomer van 13 t/m 24 augustus in Amsterdam Westergasfabriek de voorstelling De Odyssee. Het is voor het eerst dat het eeuwenoude reisverhaal van de Odyssee als dansvoorstelling met live muziek ten tonele wordt gebracht. Choreografe Lonneke van Leth beschrijft de mythe van de Griekse held Odysseus die na de Trojaanse oorlog tien jaar lang moet rondzwerven. De verschillende verhaallijnen worden door middel van dans, beeld en muziek verteld. De nieuwe composities, gemaakt door componist Maxim Shalygin, uitgevoerd door Asko|Schönberg, Leden van Rosa ensemble, Koninklijk Conservatorium, Codarts Rotterdam. Bekijk de trailer! Tickets en meer info op www.deodyssee.nu 

In samenwerking met Lonnkeke van Leth producties geeft CultuurBewust.nl twee kaarten weg voor de voorstelling op een datum naar keuze. Kans maken? Beantwoord voor 11 augustus 2014 onderstaande prijsvraag!

Tags: , , , , , , , , , , , ,
Posted in Highlight, Prijsvraag website | No Comments »

The Homesman is een vernieuwende western maar mist balans

juli 27th, 2014

Tommy Lee Jones regisseert The Homesman en speelt tevens een grote rol in de film gebaseerd op de gelijknamige roman van Glendon Swarthout. In deze western vervoeren een man en vrouw drie krankzinnige vrouwen over de prairies van de Verenigde Staten. De vormgeving en aankleding is erg overtuigend, net als het acteerwerk. De boodschap van de film is echter minder evenwichtig.

Mary Bee Cuddy (Hilary Swank) is een harde vrouw die, tegen de gebruiken in, geen man in haar leven heeft. Ze geeft haar zoektocht naar een levenspartner op wanneer er iets anders op haar pad komt. Drie geestelijk verwarde vrouwen uit haar omgeving moeten naar een, voor hun, veiligere plek gebracht worden. Marry Bee neemt de verantwoordelijkheid op zich om deze taak te vervullen en krijgt hierbij hulp van George Briggs (Tommy Lee Jones).

Ongebalanceerde western

Jones’s regiedebuut The Three Burials (2005) had ook western invloeden, maar met The Homesman probeert hij duidelijk een nieuwe invalshoek. Het is alleen niet helemaal duidelijk welke invalshoek dat precies is en wat voor boodschap hij uit wil dragen. Af en toe lijkt het alsof hij met Mary Bee als onafhankelijke vrouw een feministisch standpunt inneemt, maar later ontkracht hij dat weer door de mannen in de klassieke genderrol van macho te plaatsen. Zo wisselt ook constant de toon van de film tussen serieus, gewelddadig en humoristisch, maar The Homesman kent te weinig balans om deze losse elementen tot een geheel te smeden.

Grote acteurs

Het acteerwerk overtuigt meer. Jones en Swank zetten zeer goede personages neer en creëren daarnaast een intrigerende en overtuigende chemie tussen Mary Bee en George. De bijrollen worden door grote namen zoals Meryl Streep gespeeld, door deze sterke acteurs staat de film als een huis. Ook de vormgeving is een groot pluspunt; de prairies, kledingdracht en houten karren neigen naar cliché, maar zetten door hun authentieke, grauwe uitstraling precies de juiste historische toon.

Jones probeert met The Homesman een vernieuwende western neer te zetten, maar weet niet helemaal te overtuigen door het gebrek aan een verbindende of overkoepelende factor. De film kent sterke scènes, maar na afloop is niet duidelijk welke nu belangrijk waren en welke niet.

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Posted in Film, Recensie | No Comments »

« Older Entries |

Volg ons

Nieuwsbrief

Ja, ik ontvang graag tweewekelijks de tofste culturele uitgaanstips.